Σε μαύρα χάλια…

 Απόλυτο δίκιο έχει η Λέσχη Μοτοσικλετιστών Ιωαννίνων η οποία διαμαρτυρήθηκε πρόσφατα για τη σήραγγα της Κλεισούρας στην Εθνική Οδό Ιωαννίνων – Άρτας. Είναι έτσι όπως τα περιέγραψε. Οι περισσότερες λάμπες στο εσωτερικό της έχουν καεί και δεν τις άλλαξε κανένας, με αποτέλεσμα να εισέρχονται τα οχήματα σε πυκνό σκοτάδι, ενώ το οδόστρωμα στο εσωτερικό της έχει το μαύρο του το χάλι, όπως διαπιστώσαμε αυτές τις ημέρες περνώντας από εκεί. Τα ατυχήματα δεν αργούν να γίνουν. Επομένως, ας ενδιαφερθεί κάποιος και για το θέμα της σήραγγας, γιατί δεν ωφελεί να κλαίμε και να οδυρόμαστε εκ των υστέρων, όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές στην άσφαλτο. 

Κ.Α.

Κάντο όπως ο Μάκης!

 Ορισμένοι αντιμετωπίζουν τα δέντρα της πόλης ως πίνακες ανακοινώσεων, καρφώνοντας διαφημίσεις στους κορμούς τους αδιαφορώντας για τη ζημιά που προκαλούν. Ευτυχώς, υπάρχουν και αυτοί που δεν προσπερνούν τέτοιες εικόνες. Ένας από αυτούς είναι ο Αντιδήμαρχος Καθημερινότητας Πέτρος Παλάσχας που ανέδειξε δημόσια το πρόβλημα, υπενθυμίζοντας ότι η προστασία του αστικού πρασίνου είναι στάση ευθύνης. Οι αναρτήσεις του (φωτό) θυμίζουν την τακτική ενός συναδέλφου του, εκείνου της Καθαριότητας Μάκη Χρυσοστόμου, ο οποίος συνηθίζει να δημοσιοποιεί φωτογραφίες με σκουπίδια, πεταμένα ογκώδη κλπ., ώστε να κινητοποιείται ο μηχανισμός του Δήμου αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες. 

Μ.Γ.

«Βλέπει» UNESCO…

Τώρα που ολοκληρώνεται η παράκαμψη της αρχαίας Νικόπολης, μπορεί πλέον να συμπληρωθεί ο φάκελος υποψηφιότητάς της για τον κατάλογο της UNESCO. Aπαιτούνται βέβαια πολλά ακόμα, όπως μελέτες για την πυρασφάλεια και τους σεισμούς, έργα ύδρευσης, χαράξεις μονοπατιών και ένα κτίριο για την υποδοχή των επισκεπτών. Όσο για τον παλιό δρόμο που έκοβε στη μέση τον αρχαιολογικό χώρο, αυτός θα πεζοδρομηθεί προκειμένου να κινούνται οι επισκέπτες της Νικόπολης, όπως έκανε γνωστό στην ΕΡΤ ο Αντιπεριφερειάρχης Πρέβεζας Στράτος Ιωάννου. Μιλάμε για έναν από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα με έκταση 13.500 στρέμματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δικαιούται, έστω και τώρα, να ενταχθεί στην UNESCO…

Κ.Α 

Μαθημένα τα βουνά…

 Καλοκαιρινός ήταν ο καιρός στην Ήπειρο το προηγούμενο διάστημα. Οι ιδανικές καιρικές συνθήκες υπήρξαν σύμμαχος στους πολίτες για εξορμήσεις αλλά και για διάφορες εργασίες στους κήπους και τα χωράφια τους. Όμως, το σκηνικό χθες ήταν φθινοπωρινό με πρόσκαιρες αλλά πολύ έντονες βροχοπτώσεις και έτσι τα κοντομάνικα μπήκαν για λίγο πάλι στη ντουλάπα! Εξάλλου, ο καιρός ανέκαθεν ήταν απρόβλεπτος στην περιοχή μας!

Ν.Γ.

Με καθυστέρηση ετών…

 Ένας εξωτερικός απινιδωτής θα τοποθετηθεί σήμερα στην κεντρική είσοδο του διοικητηρίου της Περιφέρειας, η οποία έσπευσε να μας πληροφορήσει ότι γίνεται με δική της πρωτοβουλία! Πιθανόν, να έπεσε πολλή δουλειά τελευταία στην Περιφέρεια και φοβούνται κάποιοι… εργασιομανείς εκεί μη λιποθυμήσουν από την κούραση. Όπως και να έχει, ο απινιδωτής θα έπρεπε να έχει τοποθετηθεί εδώ και πολλά χρόνια σε ένα τόσο πολυσύχναστο κεντρικό σημείο των Ιωαννίνων, οπότε μόνο προκλητικοί είναι οι πανηγυρισμοί για κάτι το αυτονόητο.

Γ.

Στην αναμονή…

Στους 40 ανέρχονται πλέον οι βουλευτές που εγκατέλειψαν τα κόμματα με τα οποία εξελέγησαν και σήμερα φιλοξενούνται στην πτέρυγα των ανεξάρτητων, μέχρι να βρεθεί η επόμενη πολιτική τους «στέγη». Ειδικά οι έξι πρώην της Νέας Αριστεράς ανακάλυψαν ξανά την αξία της «ενότητας», αφού πρώτα είχαν συμβάλει στη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, αφού διέλυσαν και τη δική τους Κοινοβουλευτική Ομάδα, κάνουν μια ενδιάμεση στάση στους ανεξάρτητους, περιμένοντας το επόμενο πολιτικό «δρομολόγιο». Άλλωστε, όταν όλοι ξέρουν τον προορισμό, η στάση μοιάζει περισσότερο με αίθουσα αναμονής παρά με πολιτική επιλογή…

Μ.

Οφειλόμενη τιμή…

 Μια οφειλόμενη τιμή θα υπάρξει προς έναν δημόσιο λειτουργό, που έπεσε νεκρός σε ώρα καθήκοντος. Αν και η απόδοσή της άργησε 44 ολόκληρα χρόνια, εντούτοις ήρθε η στιγμή της αποκατάστασης. Ο Χρήστος Μάτης, 28 χρονών, αστυνομικός, την παραμονή της πρωτοχρονιάς δολοφονήθηκε από την ομάδα Κουφοντίνα, έξω από τράπεζα κοντά στο Θησείο της Αθήνας. 

Τ.

Όνομα σε δρόμο…

Αυτό το θύμα της 17Ν, που πλήρωσε με την ζωή του την αφοσίωση στο καθήκον, θα τιμηθεί στις 17 Ιουνίου, από τους κατοίκους του Θεσπρωτικού και τον Δήμο Ζηρού, με ονοματοδοσία σε κεντρικό δρόμο της γενέτειράς του. 

Δεν γνωρίζουμε τι ήταν εκείνο το οποίο εμπόδιζε τόσο καιρό μια τέτοια τιμή σ’ ένα φτωχόπαιδο από τα Λέλοβα, που τάχθηκε να υπηρετεί την ασφάλεια του πολίτη, αλλά τελικά έχασε την ζωή του. Κάλλιο αργά, όμως…

Τ.