Tα οφέλη της εργασίας…

Η εργασία είναι ευλογημένη από το Θεό· «αυξάνεστε και πληθύνεστε και κατακυριεύσετε της γης», αυτή την προτροπή – ευχή, έδωσε στους πρωτόπλαστους. Ο Ιησούς Χριστός, θέλοντας να δείξει τη σημασία της εργασίας, είπε στους πρώτους Χριστιανούς: «και ο πατήρ ημών ο Ουράνιος εργάζεται έως άρτι».

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σευήρος (193-211), για να επισημάνει την αξία της εργασίας, άφησε για διαθήκη του στην Ανθρωπότητα μια μόνο λέξη, «Laboremus» (ας εργαζόμαστε).

Από την αρχαία Ελλάδα, τη χώρα η οποία εγέννησε τις Αξίες, τις Ιδέες και τα Ιδανικά και τα μεταλαμπάδευσε σ’ όλο τον τότε γνωστό κόσμο, δεν ήταν δυνατό να μην αξιολογηθεί η σημασία της εργασίας για τον άνθρωπο· ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Ησίοδος (750-700 π.Χ.), έγραψε το παρακάτω ρητό, που σώζεται μέχρι σήμερον: «Έργον ουδέν όνειδος, ανεργία δε τ’ όνειδος» (δηλ. καμία εργασία δεν είναι ντροπή, η ανεργία είναι ντροπή) και δεν χρειάζεται, νομίζω, να διευκρινίσουμε, ότι εννοεί την οποιαδήποτε έντιμη εργασία.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν επίσης, ότι όποιος άνθρωπος θέλει να ζήσει ευτυχισμένος πρέπει να μοχθήσει, να κουραστεί, «μοχθείν χρει, τους θέλοντας ευτυχείν». Κάτι ανάλογο έχει πει και ο αείμνηστος πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής: «Τα προβλήματα αντιμετωπίζονται μόνο δια του μόχθου».

Ο Απόστολος των Εθνών Παύλος, θεωρεί σωστό και δίκαιο, ότι ο άνθρωπος ο οποίος δεν εργάζεται, δεν πρέπει και να σιτίζεται: «Ο μη εργαζόμενος, μηδέ εσθιέτω», γράφει σε μια επιστολή του. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έχει πει ότι: «η αργία είναι πηγή πάσης αμαρτίας και ουδέν αργίας χειρότερον».

Τίποτε λοιπόν δεν είναι χειρότερο από την αργία και αυτό επαληθεύεται από τη σημερινή κοινωνία, όπου οι κλοπές, οι ληστείες και γενικά οι παράνομες πράξεις είναι καθημερινό φαινόμενο· δεν αποτελεί δικαιολογία αυτό που ισχυρίζονται συχνά οι παρανομούντες ότι δηλ. δεν βρίσκουν εργασία. Όποιος πράγματι θέλει να δουλέψει, βρίσκει εργασία.

Το μεγάλο πνεύμα ο Ν. Καζαντζάκης έχει πει σε μια συνέντευξή του, κοντά στο τέλος ης ζωής του: «Μια στιγμή να μείνω χωρίς δουλειά, νιώθω τόση πίκρα, τόση απελπισία, που φοβούμαι πως θα πεθάνω».

Ο άνθρωπος ο οποίος δεν εργάζεται, όχι μόνο στερείται των αναγκαίων αγαθών για την επιβίωσή του (τα οποία προσπαθεί να εξασφαλίσει με παράνομες πράξεις), αλλά δεν μπορεί να νιώσει τη χαρά της δημιουργίας και εκείνη τη χαρά που φέρνει το ξεπέρασμα της δυσκολίας.

Τα παραπάνω τα έγραψα για να τα διαβάσουν κυρίως οι νέοι μας και να πειστούν ότι όπου συνυπάρχουν οι έννοιες «άνθρωπος» και «εργασία», υπάρχει πρόοδος και ευημερία ατόμων και λαών. Η εργασία (σωματική και πνευματική) είναι συνήθεια, την οποία πρέπει ν’ αποκτήσουν οι άνθρωποι, από την παιδική ακόμη ηλικία.

Η οικογένεια είναι εκείνη, από την οποία θα ενημερωθεί, σταδιακά, το παιδί σ’ ότι αφορά την εργασία (τι είναι, τι εξασφαλίζει στον άνθρωπο, ότι καμιά εργασία δεν είναι ντροπή, κλπ.).

Στα σχολεία (όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων), θα ασχοληθούν τα παιδιά και οι έφηβοι με πνευματική εργασία (κυρίως) και θα καταλάβουν μόνοι τους, ότι τη μεγάλη ευχαρίστηση της ανάπαυσης, δεν μπορεί να νιώσει σώμα και νους που δεν εργάζεται.

Ο Μανώλης Μαχαιράκης είναι Συντ/ρχης ε.α