Γονείς: Ένας ρόλος μαγικός…
Παγκόσμια Ημέρα Γονέων η προχτεσινή και η στήλη μας δεν μπορούσε να μείνει ασυγκίνητη μπροστά σ΄ αυτόν τον μοναδικά μαγικό ρόλο. Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ του 2012 η Παγκόσμια Ημέρα Γονέων γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Ιουνίου ως φόρος τιμής στους γονείς όλου του κόσμου. Το σχετικό ψήφισμα του ΟΗΕ αναγνωρίζοντας το ρόλο των γονέων στην ανατροφή των παιδιών καλεί τα κράτη – μέλη να γιορτάσουν την Παγκόσμια Ημέρα Γονέων (World Day of Parents) σε πλήρη συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών και με τη συμμετοχή των νέων και των παιδιών. Ο ΟΗΕ στο ψήφισμά του επισημαίνει ότι η οικογένεια έχει την πρωταρχική ευθύνη για την ανατροφή και την προστασία των παιδιών και για την πλήρη και αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους τα παιδιά θα πρέπει να μεγαλώνουν σ’ ένα οικογενειακό περιβάλλον, όπου κυριαρχεί η ευτυχία, η αγάπη και η κατανόηση.
Οι γονείς ήταν, είναι και θα είναι ξεχωριστοί για το παιδί, τον έφηβο, τον ενήλικα και η μέρα της γιορτής τους δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ευκαιρία για να τους τιμήσουμε και να τους δείξουμε πόσο πολύ τους αγαπάμε. Ένα γλυκό φιλί, μια αγκαλιά και ένα μεγάλο ευχαριστώ είναι σίγουρα το πιο πολύτιμο και ανεκτίμητο δώρο που μπορούν να πάρουν από εμάς όσο είναι ακόμα δίπλα μας. Μια γλυκιά ανάμνηση με απόλυτο σεβασμό από όσους τους χάσαμε.
Η Ημέρα αυτή είναι μια υπενθύμιση της αδιάλειπτης προσφοράς των γονιών και της σημασίας τους στην κοινωνία. Είναι μια ημέρα τιμής και αναγνώρισης για όσους αφιερώνουν τη ζωή τους στην ανατροφή και την ευημερία των παιδιών τους. Η αγάπη και η αφοσίωσή τους είναι ανεκτίμητα αγαθά που αξίζουν την ύψιστη τιμή και αναγνώριση όχι μόνο την ημέρα αυτή, αλλά και κάθε μέρα
«Το να είσαι γονιός», υπογραμμίζει η Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια, Παιδοψυχολόγος, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού και συγγραφέας Έλσα Δημοπούλου «σημαίνει ότι πρέπει να ισορροπείς τις επιθυμίες των παιδιών με τους κινδύνους που ελλοχεύουν- και που δεν είναι λίγοι στις μέρες μας, θα προσθέταμε εμείς- και σχετίζονται με αυτές. Συναισθηματική ισορροπία και ασφάλεια. Είναι πολύ σημαντικό να είσαι συναισθηματικά κοντά στο παιδί και να νιώθει ασφάλεια, «να είσαι εκεί» ό,τι κι αν του συμβεί. Καλείσαι να βοηθήσεις το παιδί να ωριμάσει συναισθηματικά, να αναπτύξει το πνεύμα του και τις κοινωνικές του δεξιότητες. Είναι εξίσου σημαντικό να βοηθήσεις το παιδί να αναπτύξει μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, να συνεργάζονται και να αγαπάει τον εαυτό του και να αγαπήσει την ζωή. Να βοηθήσεις το παιδί να αναπτύξει την ενσυναίσθηση για τον κόσμο γύρω του. Καλείσαι επίσης να του διδάξεις την σημασία τού να έχει αξίες στην ζωή του».
Και όντως, οι γονείς ως κύριος φορέας αγωγής διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και των αξιών, του αξιακού δηλ. κώδικα των παιδιών τους. Μέσα από την καθημερινή τους φροντίδα, την σωστή καθοδήγηση και την παροχή αγάπης και υποστήριξης, συμβάλλουν στην ανάπτυξη υπεύθυνων και συνειδητοποιημένων πολιτών. Η επίδρασή τους είναι ανεκτίμητη, καθώς η οικογένεια είναι ο πρώτος κοινωνικός θεσμός στον οποίο τα παιδιά μαθαίνουν να αλληλοεπιδρούν, να συνεργάζονται και να αναπτύσσουν τις δεξιότητές τους.
Πεποίθησή μας είναι πως αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο, πρέπει να αλλάξουμε τους γονείς, να βελτιώσουμε ποικιλοτρόπως την οικογένεια, καθιστώντας την ικανή να ανταποκριθεί στον ύψιστο ρόλο της. Τα τελευταία πολλαπλασιαστικά περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, γυναικοκτονιών και παιδικής και νεανικής παραβατικότητας, η προσπάθεια υπηκοοποίησης των πολιτών, το εμφανές έλλειμμα σωστών γονιών και την παθογένεια της σημερινής οικογένειας φανερώνουν. Για να ασκήσει κάποιος ένα οποιοδήποτε επάγγελμα, απαιτείται ένα είδος πιστοποιητικού καταλληλότητας, για να γίνει γονιός, δεν χρειάζεται τίποτε. Η αφετηρία όλων των δεινών της κοινωνίας και του κόσμου στην οικογένεια βρίσκεται. Ο Τραμπ, ο Πούτιν και ο κάθε ανεπαρκής πολιτικά και ηθικά- ιδίως αυτό- ηγέτης, σε κάποιο οικογενειακό περιβάλλον μεγάλωσε, με κάποιες αξίες ή απαξίες γαλουχήθηκε, δεν προήλθε από παρθενογένεση.
Δεν είναι τυχαίο ότι το παγκόσμιο οικονομικοπολιτικό κατεστημένο θέλει την οικογένεια διαλυμένη. Και κάνει το παν γι’ αυτό. Έχει άλλωστε σήμερα όλα τα μέσα προς τούτο. Όσο για την ελληνική οικογένεια, αυτή που τόσους αιώνες, σε πολύ δύσκολους καιρούς, στήριξε και στηρίζει την κοινωνία μας και το έθνος μας, χρέος μας ιερό είναι να διαφυλάξουμε την ακεραιότητά της, γιατί όχι την ιερότητά της, ως κόρην οφθαλμού. Κι ας τυρβάζει περί άλλα το νάνον πολιτικό προσωπικό της χώρας μας.
