Ζητείται μια στάση αστικού απέναντι απ’ το Αεροδρόμιο!

on .

AEROPLANO EPIBATES KATEBAINOYN

• Με την ολοκλήρωση των έργων στα τέλη του μήνα, το Αεροδρόμιο Ιωαννίνων θα είναι πραγματικά ένα κόσμημα, ικανό να εξυπηρετεί τις ανάγκες της πόλης μας. Ωστόσο, καμιά φορά ο… διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες κι αυτές κάνουν τη διαφορά!
Είναι χαρακτηριστικά, ως προς αυτό το τελευταίο, όσα αναφέρει σε επιστολή του προς τον «Π.Λ.» πολίτης ο οποίος ήρθε πριν λίγες ημέρες αεροπορικώς στα Γιάννενα, όμως διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει χωροθετημένη επίσημα στάση αστικού λεωφορείου απέναντι από το Αεροδρόμιο με ταμπέλα και στέγαστρο, για την εξυπηρέτηση τόσο των εγχώριων επιβατών όσο και των ξένων τουριστών που συνηθίζουν να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Η κατασκευή στάσης και η σήμανσή της είναι επομένως αναγκαία και καλό θα ήταν το Αστικό ΚΤΕΛ, ο Δήμος Ιωαννιτών και η Περιφέρεια Ηπείρου να μεριμνήσουν άμεσα για το θέμα.

Η επιστολή
Στην επιστολή του προς τον «Π.Λ.» σχετικά με το ζήτημα της στάσης του αστικού στο Αεροδρόμιο, ο εν λόγω πολίτης αναφέρει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
«Θα ήθελα να σας μεταφέρω ένα περιστατικό το οποίο στην αρχή με έκανε να αναρωτηθώ, εν συνεχεία να ντραπώ και στο τέλος να νευριάσω κιόλας, διότι είναι άξιον απορίας. Έχει να κάνει με την πόλη μας τα Ιωάννινα και συγκεκριμένα το Αεροδρόμιο όπου έτυχε να προσγειωθώ μετά από ταξίδι μου. Αυτό συνέβη στις 15 Μαΐου, πριν λίγες μέρες δηλαδή...
Εφόσον λοιπόν έφτασα, βγήκα από το κτίριο του Αεροδρομίου και βαδίζω προς τον δρόμο τον κεντρικό με σκοπό να πάρω το αστικό λεωφορείο, όμως δεν αντικρίζω στάση πουθενά στο οπτικό μου πεδίο. Βλέπω μόνο τα ταξί, τα οποία ήταν εξ αρχής στον χώρο του Αεροδρομίου. Με τις αποσκευές λοιπόν στα χέρια αρχίζω να ψάχνω για στάση αστικού με σκοπό την άφιξη στην πόλη, προς το κέντρο. Εδώ να αναφέρω πως ακριβώς πίσω μου κι ενώ πέρασα τα φανάρια του Αεροδρομίου, ακολουθούσε ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Ιρλανδών (γνωριστήκαμε στη πορεία).
Οι άνθρωποι ευγενέστατα με ρώτησαν πού βρίσκεται η στάση αστικού (αγγλικά) και τους απάντησα ότι δεν γνωρίζω αλλά κι εγώ αυτό κοιτάζω να βρω και πώς θα ρωτήσω να μάθω. Μετά από λίγο κι ενώ έχουμε αράξει και οι τρεις με τις αποσκευές στην άκρη του κεντρικού δρόμου (σαν να κάναμε οτοστόπ), περνάει ένα αστικό με κατεύθυνση την Ελεούσα, το οποίο σταμάτησε λόγω κόκκινου στο φανάρι. Χτυπάω την πόρτα κι ο καλός οδηγός άνοιξε διότι κατάλαβε ότι ήθελα να ρωτήσω κάτι.
Τον ρώτησα λοιπόν από που θα πάρω το αστικό για να πάω στο κέντρο της πόλης και μου είπε πως το λεωφορείο περνάει και κάνει στάση απέναντι ακριβώς, λίγο πιο κάτω, στο σημείο όπου υπάρχει ένα βουλκανιζατέρ (!) δίχως να υπάρχει το αντίστοιχο προβλεπόμενο κιόσκι! Ανέφερα στο ζευγάρι των Ιρλανδών επί λέξει ότι μου είπε ο οδηγός και τους κάλεσα να με ακολουθήσουν απέναντι. Έτσι κι έγινε.
Βρεθήκαμε απέναντι, έξω από το βουλκανιζατέρ και στο περίπου να ελπίζουμε ότι κάποιο αστικό θα περάσει... Ο ηλικιωμένος κύριος σάστισε λίγο και με ρώτησε πού είναι το κιόσκι που δηλώνει τη στάση κι ένιωσε και λίγο άβολα μήπως είμαι κάνας απατεωνίσκος που κι εγώ δε ξέρω τι μπορεί να σκέφτηκε! Του απάντησα χαριτολογώντας: Greek style, και γέλασε! Η κυρία για να σιγουρευτεί πήγε και μπήκε στο βουλκανιζατέρ, ρώτησε για το αν κάνει στάση εκεί το λεωφορείο κι ο εργάτης το επιβεβαίωσε. Έτσι, περιμέναμε ώσπου ήρθε το αστικό και με 1,50 € εισιτήριο πήγαμε στον προορισμό μας.
Ρωτάω λοιπόν: Για ποιο λόγο έξω από το Αεροδρόμιο Ιωαννίνων, που εκσυγχρονίζεται κιόλας, δεν υπάρχει στάση αστικού; Ποιος έχει την ευθύνη; Αυτό, πραγματικά, μόνο στο δικό μας Αεροδρόμιο το έχω συναντήσει».

ΙΟΝΙΑ ΟΔΟΣ