Μία… αδέσποτη επίθεση από σκυλιά στην Πλατεία!
Μπορεί το πρόβλημα με τα αδέσποτα σκυλιά στα Γιάννενα να μην είναι στην επικαιρότητα αυτό το διάστημα, ωστόσο τα περιστατικά με τις επιθέσεις σε πολίτες δεν έχουν εκλείψει, αποδεικνύοντας πως το πρόβλημα είναι υπαρκτό και χρήζει αντιμετώπισης από τον Δήμο που έχει την ευθύνη.
Μία τέτοια επίθεση έλαβε χώρα πρόσφατα, με «πρωταγωνιστές μάλιστα, τους δύο… γίγαντες που εδώ και πολλά χρόνια διαβιούν στο πεζοδρόμιο έξω από το παλιό «Διεθνές», οι οποίοι επιτέθηκαν σε πολίτη και τον γιο του, όπως καταγγέλλει με επιστολή του προς τον «Π.Λ.». Τα δύο ηλικιωμένα αδέσποτα συνήθως επιτίθενται σε διερχόμενα οχήματα, με τον εν λόγω Γιαννιώτη να αναφέρεται γενικότερα στις συχνές επιθέσεις σκύλων που λαμβάνουν χώρα στην πόλη μας, καλώντας τη Δημοτική Αρχή να δει σοβαρά το ζήτημα.
Η επιστολή
Με γλαφυρό τρόπο περιγράφει ο κ. Μάριος Παππάς την πρόσφατη επίθεση που δέχθηκε μαζί με τον γιο του από τα αδέσποτα σκυλιά της Πλατείας. Συγκεκριμένα, αναφέρει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
- Η Κυριακή είναι μέρα χαράς, τουλάχιστον για τους περισσότερους. Τί μπορεί να την χαλάσει; Μήπως ένα ωραίο ροζ χαρτάκι της τροχαίας στο παμπρίζ του αυτοκινήτου; Μήπως η πολυκοσμία τις μεσημβρινές ώρες στο μώλο ή ένα ωραίο χαλάζι την ώρα που πίνεις τον καφέ σου; Στην δική μου περίπτωση τίποτε από τα παραπάνω. Ασφαλές parking και οικογενειακή βόλτα στο κέντρο. Ο καιρός τέλειος και ο καφές να περιμένει. Τί καλύτερο;
Τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Μέχρι την στιγμή που έφτασα περπατώντας στο ύψος του παλιού "Διεθνές" όπου στο σημείο εκείνο κατοικοεδρεύουν δύο γέρικα τεμπέλικα σκυλιά (και θηρία!). "Τεμπέλικα" φαινομενικά. Γιατί όταν φτάσαμε στο κεντρικό φανάρι κάτι σαν ηλεκτρικό ρεύμα διαπέρασε ένα εκ των δύο σκυλιών -ίσως και η προχωρημένη ηλικία συνοδευόμενη με άνοια- και πετάχτηκε επάνω σαν ελατήριο γαβγίζοντάς μας επιθετικά! Και όχι μόνο αυτό. Μου επιτέθηκε κανονικά, ενθυμούμενο ίσως την παλιά νεανική ορμή γεμάτο περηφάνια. Βάζω και εγώ μία φωνή και πάω προς τα πίσω για να γλιτώσω. Κάτι που το κατάφερα.
Αμ, έλα ντε! Ο σκύλος δεν εγκατέλειψε την μάχη. Στρίβει και ορμάει κανονικά στον γιό μου που ήταν λίγο πιο πίσω. Με τα χίλια ζόρια μπαίνω μπροστά, κλείνω δρόμο και έσωσα το γιο μου από του ... σκύλου τα δόντια! Τελικά φύγαμε κατατρομαγμένοι και ήπιαμε τον καφέ της παρηγοριάς σκεφτόμενοι ότι τουλάχιστον γλιτώσαμε τα χειρότερα, δηλαδή τα ...ράμματα!
Αργότερα μέσα στην ημέρα η επίθεση με έκανε να αναλογιστώ τί θα συνέβαινε αν τελικά δεν είχαμε γλιτώσει το δάγκωμα. Θα έπρεπε να επισκεφθούμε τα Eπείγοντα του εφημερεύοντος Nοσοκομείου, να υποβληθούμε στις απαραίτητες εξετάσεις, ακτινογραφίες, περιποίηση τραυμάτων, αντιλυσσικό ορό και πιθανά ράμματα. Και αναρωτιέμαι ως Γιαννιώτης: Γιατί να υποβληθούμε σε τέτοια ταλαιπωρία; Γιατί το Νοσοκομείο να χρησιμοποιήσει πόρους, αναλώσιμα, εργαστήρια για κάτι το οποίο πιθανότατα θα μπορούσε να αποφευχθεί; Και θα μπορούσε να αποφευχθεί εφόσον οι υπηρεσίες του Δήμου περισυνέλλεγαν και απομάκρυναν τα αδέσποτα σκυλιά, τα οποία είναι δυνητικά επικίνδυνα. Στις Ευρωπαϊκές χώρες και πρωτεύουσες κυκλοφορούν αδέσποτα; Πώς το έχουν καταφέρει; Εδώ δεν πληρώνουμε δημοτικά τέλη; Ίσως να μην υπάρχουν οι απαραίτητοι δημοτικοί πόροι για τέτοιες διαδικασίες. Από την άλλη μεριά όμως, ανάλογα περιστατικά θέτουν σε μεγάλο κίνδυνο τους Γιαννιώτες, εκθέτουν τουριστικά την πόλη αλλά και τις δημοτικές υπηρεσίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 58 επιθέσεις σκύλων από την αρχή της χρονιάς στο τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου ‘Χατζηκώστα.’ Από τις επιθέσεις αυτές έχουν καταγραφεί θύματα ηλικίας από 8 έως 86 ετών. Αν υπολογίσουμε ότι από τις 144 ημέρες από την αρχή της χρονιάς το Νοσοκομείο εφημερεύει μόνο τις ζυγές, ίσως τότε η Δημοτική Αρχή θα πρέπει να ξαναδεί τα δεδομένα και να επανεξετάσει το ζήτημα.
Μάριος Παππάς Νοσοκομείο Χατζηκώστα
