Προσκήνιο- Παρασκήνιο

ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ!..

Όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, την... κοπάνησα για το Βερολίνο! Από εκεί θα τα λέμε, όχι μόνο για τα τοπικά, που πιστεύω ότι και αυτά θα είναι ενδιαφέροντα, αλλά και για όλα τα προφανώς ενδιαφέροντα διεθνή. Εκεί όπου ο Πούτιν… έπαθε την δική του Δουνκέρκη και αναγκάστηκε να τραπεί σε άτακτη φυγή και επιτέλους να ζυγίσει τις συμμαχίες του!

Ο… μεγάλος γείτονάς του, αποδείχτηκε παίζων όχι σε διπλό, αλλά πολλαπλό ταμπλό και φτάνοντας πια στα… τέλη του, νόμισε ότι είναι σε θέση να μη λογαριάζει συνθήκες, συμμαχίες και σύνορα.

Εξομολογούμαι ότι δεν γνωρίζω πολλά πράγματα από τις έγγραφες διαθέσεις του Αλλάχ, όπως αυτές είναι διατυπωμένες από τον… εκπρόσωπο του επί της γης στο Κοράνι. Μου αρκεί το ότι αυτές ερμηνεύονται από τους… υπηκόους του, όπως τις ακούμε απλοϊκά.

Πρώτα, πρώτα ότι «ο Αλλάχ είναι Μεγάλος»! Σιγά την εφεύρεση. Καμία αντίρρηση επ’ αυτού, αλλά Αυτός ο Μεγάλος να δίνει… εύσημα και πρακτικά ανταλλάγματα (ουρί και καλοπέραση στον Παράδεισό του εφ’ όρου της μέλλουσας ζωής σε όσους σκοτώνουν «απίστους» με τους πιο ειδεχθείς τρόπους) αυτό δεν το χωράει ο νους κανενός λογικού όντος, νους ο οποίος περιέχει την «λογική» που Εκείνος ο Μεγάλος χάρισε στο μοναδικό ον επί της γης, τον άνθρωπο.

Αυτή η λογική (ο λόγος) περιέχει απειροελάχιστη ποσότητα από την ίδια την Μεγαλοσύνη Του και δεν είναι δυνατό να έχει κάνει τέτοιες… συμφωνίες ανταπόδοσης με κανέναν… «πιτσιρικά» οπαδό του επί της γης. Ιδιαίτερα δε με ζώντες στην χλιδή επί γης να προστάζουν άλλους να διαπράττουν αυτά που μπροστά στα μάτια μας βλέπουμε να διαπράττουν με ενθουσιασμό!

Μπορεί να μην είναι και έτσι όπως μας βεβαιώνουν εκείνοι που με προσήνεια μελετούν και ερμηνεύουν το Κοράνι. Τι να το κάνω όμως αυτό, όταν βλέπω τις ερμηνείες των διάφορων (διότι δεν είναι ένας) «πιστών» του, οι οποίοι αυτοανακηρύσσονται ως αυθεντικοί «πιστοί» και εκπρόσωποί Του;

Παρακολουθούμε μάλιστα και εκπροσώπους της ιδίας «πίστης» να μαλλιοτραβιούνται μέχρι θανάτου ως προς τις «ερμηνείες». Τέλος πάντων, προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν αυτά και ούτε τα κρίνω. Απλά τα παρακολουθώ και τα βλέπω.

Έλεγα προηγουμένως ότι… ο φίλος και γείτονας του Πούτιν μυρίστηκε «ψητό», θυμήθηκε τις… κατακτήσεις των προγόνων του και διαπίστωσε ότι κάποτε είχαν περάσει από εκεί και επομένως εγείρεται η όρεξή του για κάποιες περιοχές, ανεξάρτητα αν αυτές κατοικούνται από αλλοεθνείς του και κατακυρώθηκαν σε αυτούς με διεθνείς συνθήκες, όπως συμβαίνει σε ολόκληρο τον Κόσμο και ισχύουν εθιμικά.

Αλλιώς οι Πέρσες, επί παραδείγματι, όταν ζούσαν οι μεγάλοι Βασιλιάδες τους και έκαναν τις κατακτήσεις τους, θα έπρεπε να εποφθαλμιούν ολόκληρο εκείνο τον Κόσμο, που κατέκτησαν με τους στρατούς τους, τους μέχρις ενός σημείου αήττητους, μέχρις ότου γεννήθηκε εκείνος ο Μακεδόνας, που του έδειξε ότι τεντώθηκε πάρα πολύ όταν τόλμησε να πλησιάσει την Αθήνα και να κάψει την Ακρόπολή της! 

Δεν θέλησε τότε να παραδειγματιστεί ο Μεγάλος Βασιλιάς τους από τις ήττες του από τους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες μέχρις ότου ο Μέγας Αλέξανδρος του έδειξε τι εστί βερίκοκο.

Ύστερα, ήρθαν οι Ρωμαίοι κατακτητές και η συνέχειά τους το Βυζάντιο μέχρι τον δικό του (τον Τούρκο γείτονα του Πούτιν) τον Μωάμεθ τον κατακτητή. Νάχει χάρη που οι συγκυρίες άφησαν σημαντικό μέρος από τις κατακτήσεις του Μωάμεθ του κατακτητή και θα πρέπει αυτό να τον ικανοποιεί και να μην οραματίζεται τις κατακτήσεις του προγόνου του (ο κατακτήσας, του κατακτήσαντος… ώ κατακτητή).

Εκείνο που θα έπρεπε να προσέξει είναι το πώς κατάντησε το «παλάτι» του Άσαντ από τον πειναλέο και εκδικητικό λαό, μετά από την πτώση που και την… άτακτη φυγή του.

Βέβαια, όλα τα παλάτια των δικτατόρων έχουν την ίδια τύχη (Τσαουσέσκου, Μπουργκίμπα, Τσάρων, κλπ., κλπ.) τα περισσότερα εκ των οποίων μετατρέπονται σε Μουσεία!

Οι πεινασμένοι και υποφέροντες λαοί τα έβλεπαν με δέος, ιδίως όταν οι ένοικοί τους μοίραζαν τσάγια και φραντζόλες φτηνού ψωμιού. Ύστερα όμως!..

Γι - Πας