Προσκήνιο- Παρασκήνιο
ΙΔΑΝΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ!
Πριν από τον Κώστα Τασούλα είχα γνωρίσει τον πατέρα του Αναστάσιο, έναν προικισμένο εκπαιδευτικό της Κλασσικής Παιδείας, ο οποίος συμμετείχε στην ομάδα, η οποία είχε ιδρύσει το ιδιωτικό Λύκειο της οδού Κουντουριώτη. Πολύ επιτυχημένο κατά τους φοιτήσαντες σε αυτό.
Τον ξανασυνάντησα όταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ του εμπιστεύτηκε την Διεύθυνση της Φοιτητικής Εστίας της Κάτω Κηφισιάς. Της Φοιτητικής Εστίας, η οποία πρόσφερε και συνεχίζει να προσφέρει στην δημιουργία εκλεκτών επιστημόνων από την πιο φτωχή περιοχή της πατρίδας μας.
Είναι πολύ εύκολο κάποιος, έχοντας μπροστά του την μακρά λίστα των επιστημόνων αυτών, που βοηθήθηκαν από την Εστία να δει και τα ονόματα και την αξία και το βάρος τους. Κυρίως όμως προερχόμενους από όλους τους χώρους των πολιτικών παρατάξεων, όπως είμαι σε θέση με ακρίβεια να γνωρίζω.
Αυτήν την Εστία είχαν ονειρευτεί οι αείμνηστοι Ευάγγελος Αβέρωφ και Βαρώνος Μιχαήλ Τοσίτσας και αυτήν εμπιστεύτηκε ο πρώτος στον εκλεκτό εκπαιδευτικό Αναστάσιο Τασούλα για μία περίοδο. Σε αυτήν την Εστία έφαγα κι εγώ ψωμί όταν πεινούσα και γι’ αυτήν την εστία ο επίδοξος Π.τ.Δ. Κώστας Τασούλας είναι υπερήφανος που τον κάλυψε με την στέγη της και έφαγε το φαΐ «από το κοινό ταψί της», όταν ο πατέρας του ήταν Διευθυντής της. Έτσι λέει ο ίδιος!
Τον Κώστα συνάντησα νεαρό άντρα πια, όταν διεύθυνε το γραφείο του αείμνηστου ευπατρίδη της πολιτικής και διαπίστωσα την εμπιστοσύνη που του έδειχνε εκείνος, όπως και ο Κώστας την μακροχρόνια ειλικρινή και βαθιά δική μου και αμφοτερόπλευρη φιλία.
Οι σπουδές του τόσο στη Νομική Σχολή της Αθήνας, όσο και στην Αγγλία ήταν εξαίρετες και του εξασφάλιζαν ήδη δουλειά εκεί, αλλά ο Κώστας προτίμησε να τον ακολουθήσει στην ενεργό και μάχιμη πολιτική έχοντάς τον ως μέντορά του σε αυτήν την «τέχνη του εφικτού».
Σαν μαγνήτης συνέχιζε να τον έλκει η βαθιά μελέτη κάθε βιβλίου της κλασσικής παιδείας και όλου του πλούτου της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ώστε να δημιουργηθεί η καλλιεργημένη προσωπικότητα που όλοι γνωρίζουμε, λάτρης της ποίησης του Καβάφη.
Όταν τελικά ο Κώστας Τασούλας αποφάσισε να διεκδικήσει το βουλευτικό αξίωμα στην ιδιαίτερη πατρίδα του τα Ιωάννινα, η συνάντησή μας μετατράπηκε σε φιλία, η οποία διαρκεί έκτοτε αδιατάρακτη. Και αισθάνομαι μεγάλη υπερηφάνεια παρατηρώντας την πολιτική διαδρομή του στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά σαν πρώτο εκλεγόμενο βουλευτή στην περιοχή των Ιωαννίνων.
Η επιτυχία αυτή συνεχίστηκε και στις κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος τον πρότεινε τρεις φορές για την Προεδρία της Βουλής των Ελλήνων. Και τις τρεις φορές εκλέχτηκε με διακομματική μεγάλη πλειοψηφία, την οποία τίμησε εις το έπακρον με την απόλυτη επιτυχία εις τον τρίτο τη τάξει θεσμικό αυτόν ρόλο. Ρόλο τον οποίο συνέχισε να υπηρετεί μέχρι σήμερα εις την πιο δύσκολη ενεακομματική Βουλή των τελευταίων ετών.
Δυστυχώς, όπως συμβαίνει κατά κανόνα αυτά τα τελευταία χρόνια σε όλους τους πέραν της Ν.Δ., εκ δεξιών και εξ ευωνύμων, πολιτικούς χώρους, επικράτησε η άρνηση σε οτιδήποτε πράττει ή δεν πράττει ο Πρωθυπουργός της χώρας, χωρίς καμία διάκριση μεταξύ καλού ή κακού, δημιουργώντας αμηχανία, αλλά και ειρωνική χλεύη στον Λαό. Αν αυτό δεν το καταλαβαίνουν οι πράττοντες σε αυτές τις δύσκολες ανά την υφήλιο εποχές, κακό του κεφαλιού τους.
Όταν δεν είναι σε θέση να αντικρύσουν με αίσθημα ευθύνης την ιδανική επιλογή του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη για το ύπατο αξίωμα του Π.τ.Δ. στο πρόσωπο του κ. Κώστα Τασούλα, τότε ορθώς ο Ελληνικός λαός τους κατατάσσει εκεί που βρίσκονται ήδη.
Προσωπικά, παρά την αδυναμία μου στο πρόσωπο αυτό, δεν πρόκειται να υπεισέλθω στα συνήθη κουτσομπολιά των αυτοανακηρυγμένων κίτρινων φυλλάδων! Μου αρκεί η γνώμη των λογικών!
Η απερχόμενη Π.τ.Δ. κα Σακελλαροπούλου, με την λιτή δήλωσή της είπε την αλήθεια, ότι εξετέλεσε τα καθήκοντά της έχοντας οδηγό το συμφέρον της Πατρίδας και την συνείδησή της. Μακάρι να σκέφτονταν έτσι και όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί που παρήλασαν με τις δηλώσεις τους «μαντρώνοντας» έτσι και την γνώμη των βουλευτών των κομμάτων τους. Κρίμα!
Φυσικά και συμφωνώ με την απορριπτική δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου για την ψήφο των «Σπαρτιατών»…
Γι - Πας


