Μπορεί η φέτα, το πλέον αναγνωρίσιμο ελληνικό τυρί, να κερδίζει συνεχώς έδαφος στις αγορές του εξωτερικού, στην Ελλάδα όμως λιγοστεύει το γάλα που απαιτείται για την παραγωγή της! Αυτή ακριβώς η εικόνα αποτυπώνει την πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η ελληνική κτηνοτροφία, προμηνύοντας νέες πιέσεις στην αγορά του πιο εμβληματικού ελληνικού προϊόντος. 

Η μεγάλη συρρίκνωση του ζωικού κεφαλαίου, κυρίως εξαιτίας των ζωονόσων, έχει περιορίσει αισθητά τις παραδόσεις πρόβειου γάλακτος, την ώρα που η διεθνής ζήτηση για φέτα εξακολουθεί να αυξάνεται.

Το αποτέλεσμα αρχίζει ήδη να είναι εμφανές στις τιμές και στα αποθέματα των γαλακτοβιομηχανιών. Ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας και Σύμβουλος Διοίκησης της «Δωδώνης», Μιχάλης Σαράντης, μιλώντας στο συνέδριο του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων (ΠΣΕ), προειδοποίησε ότι οι ανατιμήσεις δεν έχουν τελειώσει, με τη φέτα να ενδέχεται να φτάσει ακόμη και στα 15 - 16 ευρώ το κιλό, από 12-13 ευρώ σήμερα!

Η εξέλιξη αφορά άμεσα και την Ήπειρο, όπου κτηνοτροφία και γαλακτοκομία αποτελούν διαχρονικά σημαντικό κομμάτι της τοπικής οικονομίας. Μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες με έδρα και ισχυρή παρουσία στην περιοχή, όπως η «ΔΩΔΩΝΗ» και η «ΗΠΕΙΡΟΣ», αλλά και πολλές άλλες μικρότερες στηρίζουν σημαντικό μέρος της δραστηριότητάς τους στη συλλογή αιγοπρόβειου γάλακτος και στην παραγωγή φέτας, με σημαντική εξαγωγική παρουσία.

Μεγάλες απώλειες!

Οι απώλειες στο ζωικό κεφάλαιο από τις ζωονόσους υπήρξαν πολύ μεγάλες, με τον Πρόεδρο της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας Μιχ. Σαράντη να υπολογίζει ότι έχουν χαθεί περίπου 600.000 ζώα. Και η μεγάλη πρόκληση είναι ότι η αναπλήρωσή τους δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη, καθώς εκτιμάται ότι θα απαιτηθούν τουλάχιστον δύο χρόνια για την επαναφορά της παραγωγής στα επίπεδα πριν από την έξαρση των ζωονόσων.

Ο ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ

Τα στοιχεία του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ αποτυπώνουν ήδη την μεγάλη πίεση. Στο επτάμηνο Ιανουαρίου - Ιουλίου 2026 οι παραδόσεις πρόβειου γάλακτος υποχώρησαν κατά 43.627 τόνους σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025, από 589.115 σε 545.488 τόνους. Τον Ιούλιο η μέση τιμή παραγωγού είχε φτάσει στο 1,57 ευρώ το κιλό έναντι 1,38 ευρώ ένα χρόνο νωρίτερα, ενώ, σύμφωνα με τον κ. Σαράντη, πλέον κινείται κοντά στο 1,80 ευρώ!

Την ίδια ώρα, η ζήτηση από το εξωτερικό εμφανίζεται αυξημένη κατά περίπου 7%, ενώ το 2025 εξήχθησαν 105.494 τόνοι φέτας, αξίας 873,15 εκατ. ευρώ. Η εκτιμώμενη απώλεια 80.000 τόνων πρόβειου γάλακτος μέσα στο 2026 θα μπορούσε να μεταφραστεί σε περίπου 20.000 τόνους λιγότερης φέτας. 

Μέσα σ΄ αυτό το ρευστό κλίμα, η ανασύσταση των κοπαδιών αποτελεί πλέον το μεγάλο ζητούμενο, με τους όλο και λιγότερους παραγωγούς να κρατούν περισσότερα αρνιά για την ανανέωση του ζωικού κεφαλαίου. Η εισαγωγή ζώων εξετάζεται επίσης ως δυνατότητα, απαιτεί όμως ιδιαίτερη προσοχή, καθώς η φέτα είναι προϊόν ΠΟΠ και η παραγωγή της διέπεται από αυστηρές προδιαγραφές ως προς την προέλευση του γάλακτος και τις χρησιμοποιούμενες φυλές.

Δοκιμάζεται ολόκληρη η αλυσίδα

Το σίγουρο είναι ότι μέχρι να αποκατασταθεί η ισορροπία, η περιορισμένη προσφορά θα συνεχίσει να δοκιμάζει ολόκληρη την αλυσίδα. Και όσο η φέτα ακριβαίνει, αυξάνεται και ο κίνδυνος ένα μέρος των καταναλωτών να στραφεί σε φθηνότερα λευκά τυριά. 

Πάντως, για ένα προϊόν που αποτελεί ταυτόχρονα καθημερινό τρόφιμο στο ελληνικό τραπέζι, ισχυρό εξαγωγικό brand και κομμάτι της παραγωγικής ταυτότητας της Ηπείρου, το στοίχημα είναι να προστατευθούν η επάρκεια της πρώτης ύλης, η ποιότητα και η αυθεντικότητά του.

Ο Υφυπ. Αγροτ. Ανάπτυξης 

Στη σημασία της ενίσχυσης της εξωστρέφειας και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας του ελληνικού αγροδιατροφικού τομέα, αναφέρθηκε ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γιάννης Ανδριανός, σε χαιρετισμό του στο Συνέδριο του ΠΣΕ.

Ο κ. Ανδριανός υπογράμμισε ότι η ελληνική αγροδιατροφή διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, όπως προϊόντα υψηλής ποιότητας και διατροφικής αξίας, ισχυρή ταυτότητα και παράδοση, καθώς και διεθνώς αναγνωρίσιμα προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ. Όπως επεσήμανε, ζητούμενο είναι τα πλεονεκτήματα αυτά να μεταφράζονται σε μεγαλύτερη αξία για τον παραγωγό, τον αγροδιατροφικό κλάδο και την εθνική οικονομία. Στην κατεύθυνση αυτή, τόνισε την ανάγκη καλύτερης σύνδεσης της παραγωγής με τις απαιτήσεις των αγορών, ενίσχυσης των ομάδων και οργανώσεων παραγωγών, επενδύσεων που μειώνουν το κόστος και εξοικονομούν νερό και ενέργεια, καθώς και αξιοποίησης της έρευνας, της τεχνολογίας και των διαθέσιμων εργαλείων του Στρατηγικού Σχεδίου της ΚΑΠ.