Πολλή συζήτηση έχει προκαλέσει το τελευταίο διάστημα η αποκατάσταση δύο σημαντικών οθωμανικών μνημείων των Ιωαννίνων, του Τζαμιού Καλούτσιανης και του Λουτρού μέσα στο Κάστρο, τα οποία παραδόθηκαν πρόσφατα στην πόλη παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα.
Άλλοι εκφράζουν ικανοποίηση για τα έργα αυτά και κάποια αντίστοιχα που έχουν προγραμματιστεί, άλλοι πάλι αντιδρούν, τονίζοντας πως είναι λάθος να ανακαινίζει και να συντηρεί η πόλη μνημεία που συνδέονται με «μαύρες» σελίδες της ιστορίας της όπως η τουρκοκρατία και με την αιματοχυσία Γιαννιωτών από τους κατακτητές.
Το θέμα έχει πολλές διαστάσεις, και αγγίζει ευαίσθητες «χορδές». Μία ενδιαφέρουσα πτυχή δίνει ο γνωστός γιατρός Δημήτρης Πάνου, πρώην δημοτικός σύμβουλος και νυν Πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής, ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα τόσο το Τζαμί όσο και το Λουτρό και γράφει για την εμπειρία, αποτυπώνοντας τις σκέψεις του.
Περιήγηση στα μνημεία
Ο κ. Πάνου αναφέρει σε ανάρτησή του, την οποία παραχώρησε για δημοσίευση και στον «Π.Λ.», τα ακόλουθα σχετικά με το πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε ως πόλη τα οθωμανικά της μνημεία:
«Σήμερα βρήκα το χρόνο να κάνω μια επίσκεψη στο Τζάμι της Καλούτσανης και στα Λουτρά στο Κάστρο μας, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν τις πόρτες τους στο κοινό πρόσφατα με την παρουσία του Προέδρου κ. Τασούλα και της υπουργού κ. Μενδωνη.
Ομολογώ ότι ένιωσα όμορφα ως πολίτης αυτής της πόλης που δύο σημεία, ξεχωριστά σημεία όπως το Κάστρο και η Καλουτσιανη αναβαθμίστηκαν και γιατί δύο κτίρια της ιστορίας της πόλης που ήταν βρώμικα, εγκαταλειμμένα, μαύρα και έρημα, πήραν μορφή, καθαρίστηκαν, ζωντάνεψαν! Ένιωσα επίσης ικανοποίηση γιατί υπήρχαν αρκετοί επισκέπτες, είτε τουρίστες είτε κάτοικοι όπως εγώ, που ήθελαν να δουν από κοντά τους δύο αυτούς χώρους.
Στην πρώτη φάση δημόσιας αναφοράς και συζήτησης για τους χώρους αυτούς υπήρξαν και πολλές αρνητικές γνώμες, για το ότι οι χώροι και κυρίως το Τζαμί είναι χώροι όπου χύθηκε αίμα ελληνικό και όπου θανατώθηκαν πολλοί άνθρωποι από τους κατακτητές Τούρκους.
Νομίζω ότι είναι λάθος αυτή η αντίληψη, γιατί την ιστορία ενός τόπου, ακόμη και τις άσχημες στιγμές της, οφείλουμε να την θυμόμαστε και να την διατηρούμε, αλλά και να ενημερώνουμε όσους δεν τη γνωρίζουν με στόχο την μη επανάληψή της!
Σε όλο τον κόσμο διατηρούνται τα μνημεία, από τη Ρωσία όπου με την επικράτηση του κομμουνιστικού κινήματος ΔΕΝ καταστράφηκαν τα παλάτια των τσάρων, μέχρι την γαλλική και άλλες επαναστάσεις που δεν κατέστρεψαν τα βασιλικά ανάκτορα. Νομίζω ότι και στην πόλη μας οφείλουμε να τα διατηρούμε και να τα προβάλουμε ως αξιοθέατα.
Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους μελετητές, τον εργολάβο που νομίζω ήταν ο ίδιος, το υπουργείο Πολιτισμού και όλους τους αιρετούς που συνέβαλαν στην ολοκλήρωση και ανάδειξη αυτών των δύο μνημείων. Αξίζει να συνεχιστεί μια προσπάθεια ανάδειξης και ανακαίνισης κι άλλων τέτοιων κτιρίων, τόσο στην Καστροπολιτεία μας όσο και αλλού, που θα αποτελέσουν πόλο έλξης και ανάπτυξης, αλλά και γνώσης της ιστορίας μας».