Τα συστηματικά και εκ προθέσεως εγκλήματα που διεπράχθησαν από τους φανατικούς Τουρκοκύπριους και τα Τουρκικά στρατεύματα είναι ανήκουστα, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος και εγκλήματα πολέμου. Χιλιάδες οι νεκροί, οι εν ψυχρώ δολοφονίες ενστόλων και αμάχων, οι βιασμοί, οι παράνομες συλλήψεις απλών πολιτών και η μεταφορά τους σε στρατόπεδα στην Τουρκία, όπου ταπεινώθηκαν και εξευτελίστηκαν και βασανίστηκαν συχνά μέχρι θανάτου. Οι αγνοούμενοι χιλιάδες, βασανισθέντες και εκτελεσθέντες άνανδρα από Τουρκοκύπριους και Τούρκους στρατιώτες. 

Πρόσφατες φήμες στο διαδίκτυο αναφέρουν ότι μερικές εκατοντάδες Έλληνες αξιωματικοί και οπλίτες, μεταφέρθηκαν στην Τουρκία, σε στρατόπεδα, βασανίστηκαν και υπέστησαν κάθε είδους κακομεταχείριση…

Και για όλους αυτούς οι Ελληνικές κυβερνήσεις, του Κωνσταντίνου Καραμανλή και των άλλων μετά από αυτόν κυβερνήσεων ακολούθησαν μια απαράδεκτη και ακατανόητη πολιτική και απένταντι σε όσους Ελλαδίτες στρατιωτικούς πολέμησαν τους Αττίλες, πολλοί από τους οποίους σκοτώθηκαν πολεμώντας γενναία υπέρ πίστεως και πατρίδος, και έναντι των όσων επέζησαν και επέστρεψαν στην πατρίδα, καθώς και των αγνοουμένων ή μάλλον αγνοηθέντων από την Ελληνική πολιτεία.

Ουδεμία σοβαρή προσπάθεια έγινε για την ανεύρεση τους, ζωντανών ή πεθαμένων! Που θα έπρεπε αυτή η τραγωδία να είναι στις προτεραιότητες κάθε Ελληνικής κυβερνήσεως. Ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει στους Έλληνες στρατιωτικούς και πολίτες μια τέτοια συμπεριφορά;

Σήμερα βρισκόμαστε για άλλη μια φορά σε μια κρίσιμη καμπή. Οι συνεχείς υποχωρήσεις των Ελληνοκυπρίων πολιτικών, με την ύπουλη Βρετανική πολιτική δήθεν στήριξης για λύση, μετά το φιάσκο του σχεδίου Ανάν το 2004, σχέδιο που απερρίφθη από το 76% των Ελλήνων της Κύπρου, οδήγησε στο να υιοθετηθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ η ρατσιστικής φύσεως  λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, με εναλλαγήν της προεδρίας μεταξύ Ελληνοκύπριου και Τουρκοκύπριου, και δύο ζώνες-κράτη με εδαφική και πληθυσμιακή πλειοψηφία Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων αντίστοιχα, με δικαίωμα βέτο, με τρείς ουσιαστικά κυβερνήσεις, μία κεντρική και δύο των συνιστώντων κρατών και πολλές άλλες ακατανόητες και απαράδεκτες πρόνοιες…

Ο εξωνημένος από τους Τούρκους Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Γκουτέρες  -  που του απονεμήθηκε το βραβείο Κεμάλ Ατατούρκ - οργανώνουν μια νέα πενταμερή διάσκεψη δήθεν για εξεύρεση λύσεως, στην πραγματικότητα όμως για την επιβολή μιας λύσεως που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη Τουρκοποίηση της Κύπρου. 

Πιστεύουμε ότι ο σημερινός Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν θα πέσει στην παγίδα πού του έχουν στήσει και θα διαφυλάξει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κόρην οφθαλμού, χωρίς την οποίαν ο Ελληνισμός της Κύπρου είναι καταδικασμένος σε αφανισμό.

Καιρός είναι επίσης η Ελληνική Κυβέρνηση να αντιληφθεί επιτέλους τη σημασία πόυ έχει η Κύπρος για τον ευρύτερο Ελληνισμό και τα συμφέροντά του στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και να μην παίζει τον ρόλον του Πόντιου Πιλάτου. Αν χαθεί η Κύπρος, κινδυνεύει μετά η ίδια η ύπαρξη της Ελλάδος σε αυτόν τον γεωγραφικό χώρο. 

Καιρός αλλαγής πολιτικής: μόνη λύση είναι η απελευθέρωση και ένα Σύνταγμα που θα σέβεται τα δικαιώματα της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας, σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Μακριά από ΔΔΟ ή οποιαδήποτε άλλην κάλπικη λύση. Να μην ξεχνά η Ελλάδα ότι είναι εγγυήτρια δύναμη της εδαφικής ακεραιότητος της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

Οι κινήσεις πρέπει να είναι παράλληλες και συντονισμένες και από τα δύο κράτη, της Ελλάδος και της Κύπρου, και στον στρατιωτικό και στον πολιτικό τομέα. 

Αντί η κυβέρνηση Μητσοτάκη να στέλνει τα όπλα στην Ουκρανία, κατ’ εντολή της Γέρμανίας ή της Γαλλίας, και δισεκατομμύρια ευρώ στο διεφθαρμένο καθεστώς Ζελένσκι και στους φασίστες που τον στηρίζουν - χωρίς να γνωρίζει ο Ελληνικός λαός με ποια ανταλλάγματα -  ας τα στείλει στην Κύπρο - και τα αεροπλάνα που σκοπεύει να στείλει στην Ουκρανία, ας τα πουλήσει στην Κύπρο, ώστε να δημιουργήσει η Κυπριακή Δημοκρατία πολεμική αεροπορία.

Συμπερασματικά:  φτάνει η διπλή προδοσία της Κύπρου το 1974. Μην την προδώσει για άλλη μια φορά η μητέρα Ελλάς. 

Πρώτον μέλημα η διερεύνηση της τύχης των αγνοηθέντων Ελλήνων αξιωματικών και οπλιτών, δεύτερον η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων Κύπρου και Ελλάδος, τρίτον η ανύψωση του εθνικού φρονήματος, τέταρτον η συγκρότηση αμυντικών στρατιωτικών συμμαχιών με άλλες χώρες, με τις οποίες συμπίπτουν τα συμφέροντα, πέμπτον, η καταγγελία της στρατιωτικής ενίσχυσης της Τουρκίας  από Γερμανία και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες (Ιταλία, Ισπανία), ενόσω η Τουρκία εξακολουθεί να κατέχει έδαφος κράτους μέλους της Ε.Ε., σχεδιασμός εξουδετέρωσης εσωτερικής πέμπτης φάλαγγας από ισλαμιστές λαθρομετανάστες ή και από όσους τυχόν έχουν λάβει άσυλο από χώρες συμμάχους της Τουρκίας, σωστή οργάνωση της πολιτικής άμυνας, παλλαϊκή στρατιωτική εκπαίδευση στα όπλα και καλλιέργεια πνεύματος αγωνιστικού και αυτοθυσίας για την υπεράσπιση βωμών και εστιών. 

Και επειδή το οικονομικό βάρος και το άγχος για επιβίωση εξουδετερώνει κάθε πνεύμα πατριωτισμού, ιδιαίτερα όταν αυτό προέρχεται από το ίδιο το κράτος, οφείλει η Κυβέρνηση να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να μην νοιώθουν οι πολίτες το βάρος της αδικίας και να νοιώσουν ότι το κράτος είναι συμπαραστάτης του πολίτη και όχι σύμμαχος ή συνένοχος των κάθε είδους κερδοσκόπων, ντόπιων ή ξένων. Έτσι οικοδομείται η ομοψυχία, η οποία είναι απολύτως απαραίτητη για την αντιμετώπιση τυχόν εθνικών κινδύνων.