Συνηθίζουμε και το έχουμε ανάγκη, όταν μας αποχαιρετά ένας χρόνος, να κάνουμε απολογισμό με τα θετικά και αρνητικά για την προσωπική και οικογενειακή μας ζωή. Θεωρώ ότι είναι σημαντική για όλους τους πολίτες η αποτίμηση της παρουσίας και του έργου των κομμάτων μέσα στα όρια της χρονιάς, καθότι όλων η ζωή δέχεται επιρροές θετικές και αρνητικές από τη δράση όλων των κομμάτων στον κοινωνικό χώρο. Επομένως έχει την  αξία να αξιολογήσω εν συντομία σε τι μας ωφέλησαν, σε τι υστέρησαν και σε τι έβλαψαν τα κόμματα την κοινωνία σε επίπεδο οικονομικό, θεσμικό και γενικά συλλογικό. Η ζυγαριά ποτέ στη μέτρηση δεν κάνει λάθος εκτός αν ο μπακάλης χρησιμοποιεί τη λαθροχειρία για να κερδίσει περισσότερα. Άλλωστε η κριτική, όταν γίνεται καλοπροαίρετα και μακριά από σκοπιμότητες είναι πάντοτε και χρήσιμη και αναγκαία μέσα στο πολιτικό περιβάλλον της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Η κυβέρνηση είναι λογικό να τίθεται πρώτα στο ζύγι της κριτικής, αφού αυτή αποφασίζει και εφαρμόζει την πολιτική της. Είναι φανερό ότι κατά το ’24 έχει χάσει σε σημαντικό βαθμό την υποστήριξη πολλών, όπως αυτό φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις, αλλά και γενικά από το κοινωνικό κλίμα. Και συμβαίνει αυτό, γιατί ο κόσμος δυσκολεύεται προπαντός στα οικονομικά, αφού οι περισσότεροι δεν βγάζουν με το εισόδημά τους τον μήνα. Βεβαίως στην αρνητική της εικόνα σε μεγάλο βαθμό συντελεί και η αρνητική κριτική από το εσωτερικό της. Τούτο επιβεβαιώνεται κατά τρόπο εντυπωσιακό από τις απόψεις του Σαμαρά, αλλά και του Καραμανλή.

Και είναι φανερό ότι ο Μητσοτάκης αγωνίζεται για την πολιτική σταθερότητα, για την βελτίωση της οικονομίας και για τη διευθέτηση των εθνικών μας ζητημάτων. Αλλά τα αποτελέσματα δεν πείθουν τους πολίτες και έτσι γενικεύεται η αμφισβήτηση της Ν.Δ. Ευτυχώς για την κυβέρνηση, ως τώρα δεν υπήρξε αντιπολίτευση με λόγο ικανό για να ανατρέπει το κυβερνητικό αφήγημα.

Το ΠΑΣΟΚ στο μεγαλύτερο μέρος του χρόνου έδειξε στάση αποχής από το πολιτικό γίγνεσθαι λόγω της αμφισβήτησης του αρχηγού του. Αλλά ύστερα από την ανάδειξη της νέας ηγεσίας φαίνεται πως κερδίζει στην κοινωνία και βρίσκει απήχηση ο αντιπολιτευτικός του λόγος. Οπωσδήποτε η πρόταση του κυβερνητικού προγράμματος θα δημιουργήσει τις αναγκαίες συνθήκες, ώστε Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ να διαδραματίσουν τον ουσιαστικό ρόλο για την επόμενη διακυβέρνηση της χώρας. Ως τώρα η συνολική εικόνα κρίνεται θετική και ο λόγος του προκαλεί το ενδιαφέρον του κόσμου.

Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ τι να γράψω; Έχει απαξιωθεί από την κοινωνία και απασχόλησε τον κόσμο κατά το ’24 μάλλον ως παράσταση κωμωδίας και όχι ως πολιτικό κόμμα. Ο κύκλος του έχει κλείσει και γι’ αυτό οι πολίτες ούτε τον παρακολουθούν ούτε στηρίζουν σ’ αυτόν κάποια προσδοκία. Ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ στα αζήτητα της πολιτικής ζωής.

Για το ΚΚΕ οφείλουμε να δεχτούμε κι ας διαφωνούμε συνολικά, ότι παραμένει σταθερά στις θέσεις του, οι οποίες φαίνεται να μην έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Και συμβαίνει αυτό γιατί καμιά πολιτική ιδεολογία δεν έχει προοπτική, όταν μετατρέπεται σε θρησκευτική πίστη.

Τέλος εκτιμώ πως για όλα τα λοιπά κόμματα της Αριστεράς και της Δεξιάς δεν υπάρχουν σχόλια εποικοδομητικά. Λειτουργούν ως ομάδες γενικής αμφισβήτησης στη βάση του διχασμού και του λαϊκισμού. Γι’ αυτό και δεν βοήθησαν σε τίποτε την πολιτική ζωή παρά μονάχα δηλητηρίασαν κάποιους με το μικρόβιο του εθνικισμού και του δογματισμού.

Γενικά διαπιστώνω ότι τα κόμματα στο χρόνο που φεύγει βρέθηκαν σε κατάσταση αναξιοπιστίας. Τούτο ερμηνεύεται ως διαμαρτυρία στα μεγάλα προβλήματα που έχει η κοινωνία και ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν το βιοτικό επίπεδο, το μεταναστευτικό και τα εθνικά μας ζητήματα.

Υποχρέωση όλων των πολιτικών δυνάμεων είναι να αντιμετωπίσουν τον χρόνο που έρχεται με αληθινή διάθεση αυτοκριτικής και με απόφαση να υπηρετήσουν τον τόπο πιο αποτελεσματικά σε όλα τα επίπεδα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα κόμματα εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθησαν λιποβαρή.

Χάρης Λεοντάρης