Όλα τα δεδομένα δείχνουν ότι η Ελλάδα στο νέο έτος θα βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές απειλές στα εθνικά μας ζητήματα. Ίσως είναι στη μοίρα μας από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους (1830) να δοκιμαζόμαστε από εθνικές περιπέτειες είτε από δικές μας ευθύνες, είτε από τις επιβολές των γειτόνων μας. Ευτυχώς η Ιστορία λειτουργεί ως ξυπνητήρι, οπότε οι πολιτικοί μας ηγέτες αναγκάζονται να έχουν ετοιμότητα για κάθε αντίσταση,  όταν παρουσιαστεί ανάγκη προστασίας των εθνικών μας δικαίων.

Οι εισαγωγικές αυτές σκέψεις του τωρινού σημειώματος πηγάζουν από την εν γένει συμπεριφορά της Τουρκίας στη Συρία και από τις δηλώσεις του Ερντογάν και των αξιωματούχων του για τα σχέδιά τους. Ο νεοθωμανισμός και ο μεγαλοϊδεατισμός τους έχει ξεπεράσει κάθε όριο λογικής. Οι Τούρκοι ονειρεύονται να αναστήσουν την οθωμανική αυτοκρατορία και συμπεριφέρονται σαν να είναι οι κοσμοκράτορες της εποχής. Επιδιώκουν να καταστούν στην Ανατολή ηγέτες ολόκληρης της μουσουλμανικής κοινότητας και στηρίζουν στρατιωτικά και οικονομικά ισλαμικές οργανώσεις, όπως συμβαίνει σήμερα με τον Τζολάνι στη Συρία.

Για εμάς χτυπάει ως ηχηρή καμπάνα το κήρυγμα του Ερντογάν ότι θα κυριέψει ακόμα και τα Ιεροσόλυμα! Πιστεύει ότι με το κατακτητικό του παραλήρημα θα γίνει ο δεύτερος Κεμάλ Ατατούρκ! Πρόκειται για πραγματικό σχέδιο ή κινείται στη σφαίρα της φαντασίωσης και ισλαμικού φανατισμού; Ό,τι και να ισχύει οι δηλώσεις των Τούρκων εκπέμπουν ιστορικές εμμονές και μηνύματα απειλητικά για την Ελλάδα.

Αλλά οι εξελίξεις των πραγμάτων της Ανατολής δεν εξαρτώνται από τα όνειρα του Ερντογάν. Η Αμερική, η Ρωσία και το Ισραήλ έχουν τον πρώτο λόγο στη βάση των γεωστρατηγικών συμφερόντων τους. Αυτά τα κράτη θα παραμερίσουν τον Ερντογάν και θα τον οδηγήσουν με βεβαιότητα σε σοβαρά αδιέξοδα. Επομένως η ρητορική των Τούρκων για κατακτήσεις, ακόμα και των Ιεροσολύμων, είναι άνευ ουσίας και ικανοποιεί μόνο τον θρησκευτικό φανατισμό Μουσουλμάνων.

Γι’ αυτό και είναι προφανές ότι η αποτυχία του Ερντογάν στη Συρία θα λειτουργήσει ως αιτία στροφής και απειλής των εθνικών μας συμφερόντων. Ο Ερντογάν, αν αποτύχει, θα χρησιμοποιήσει ξανά το αφήγημα της απειλής από την Ελλάδα για να εξευμενίσει το εθνικιστικό παραλήρημα των οπαδών του. Και είναι φυσικό τότε να μιλάει αντί για Ιεροσόλυμα για τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, τα Γιάννενα…

Εκτιμώ ότι σύντομα θα αρχίσει μια ανθελληνική τακτική με σκοπό να στρέψει το εθνικιστικό και όχι το μουσουλμανικό αίσθημα εναντίον της Ελλάδας. Πρόσχημά του η γαλάζια πατρίδα, το Αιγαίο και τα στρατιωτικοποιημένα νησιά μας. Και να μην μας διαφεύγει της προσοχής ότι όλα τα αυταρχικά καθεστώτα για να επιβιώσουν πολιτικά χρειάζονται εχθρούς στο εξωτερικό. Μ’ αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουν την υπακοή των υπηρετών τους.

Μ’ αυτή την προσέγγιση εκτιμώ ότι σε σύντομο χρόνο ο Ερντογάν παρά τις φιλικές του διακηρύξεις θα στραφεί επιθετικά εναντίον της Ελλάδας. Άρα η πολιτική μας ηγεσία είναι υποχρεωμένη να ετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα και πάντα με σωστή ενημέρωση και καθοδήγηση των πολιτών. Η εθνική ενότητα αποτελεί την πλέον αναγκαία συνθήκη για τη δημιουργία εθνικού μετώπου.

Η συνεχής ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης της χώρας αποτελεί το πρώτο μέτρο, καθώς και το δυνάμωμα των συμμαχιών μας στο πλαίσιο της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ. Βεβαίως να μην τρέφουμε αυταπάτες ότι στην κρίσιμη στιγμή θα μας σώσουν οι άλλοι.

Οπωσδήποτε η πολιτική μας ηγεσία σήμερα βρίσκεται μπροστά σε μια διεθνή συγκυρία με πολλές αβεβαιότητες. Ο Τραμπ μπορεί να μας δημιουργήσει νέες και δύσκολες καταστάσεις, αφού πρόκειται για έναν ηγέτη απρόβλεπτο, χωρίς ιδεολογικό στίγμα και ελεγχόμενο από δισεκατομμυριούχους. Είναι δε ενδεικτικό των προθέσεών του το γεγονός ότι το δεξί του χέρι ο Mask θέλει να κερδίσει στη Γερμανία η ακροδεξιά και ζητά από τον βασιλιά της Αγγλίας την ανατροπή μιας κυβέρνησης που μόλις έχει εκλεγεί από τον λαό.

Επομένως να θεωρούμε βέβαιο ότι ο Ερντογάν σ’ αυτό το περιβάλλον μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες απειλητικές για τα εθνικά μας συμφέροντα χωρίς να υπολογίσει τα δικαιώματα που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και από την Ιστορία μας.