Η αρχή του Νέου χρόνου αποτελεί, ή πρέπει να αποτελεί, τόσο για τα άτομα όσο και για τους πολιτισμένους λαούς, σημείο αναφοράς, για απολογισμό και κριτική των πεπραγμένων του χρόνου που έφυγε, αλλά και λήψης αποφάσεων για αλλαγές και νέους στόχους, κατά το χρόνο που άρχισε.

Όσοι άνθρωποι βρεθήκαμε ζωντανοί και ελεύθεροι, κατά την Ανατολή του Νέου Χρόνου, οφείλουμε ευχαριστίες στο Θεό, ο οποίος μας έκανε ακόμη μια μεγάλη δωρεά. Δεν αποτελούσε το αυτο-νόητο ή ύπαρξή μας, ακόμη για ένα χρόνο· αυτό και μόνον αυξάνει την υποχρέωσή μας, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Είναι, νομίζω, ωφέλιμο, στο σημείο αυτό, να θυμηθούμε το ψαλμό τον οποίο ψάλλει κάθε Κυριακή ο ιερέας, προς το τέλος της Θείας λειτουργίας: «τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής υμών, εν ειρήνη και μετανοία ΕΚΤΕΛΕΣΑΙ». Πολύ εύστοχα, ο φωτισμένος υμνογράφος χρησιμοποιεί το ρήμα εκτελώ (εδώ το απαρέμφατο), το οποίο σημαίνει ότι όχι μόνο κάνω απλά κάτι, αλλά το κάνω ευσυνείδητα, με πολλή προσπάθεια και προσοχή.

Για κάθε άνθρωπο, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στη ζωή, υπάρχει ένα υπόλοιπο χρόνου, το οποίο πρέπει να «εκτελέσει» με ειρήνη και μετάνοια, για να αποβεί αυτός, ο έστω και μικρός χρόνος, ωφέλιμος και σωτήριος για την ψυχή του· δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο ένας από τους δυο ληστές, τους συσταυρωμένους μετά του Χριστού, έσωσε την τελευταία στιγμή την ψυχή του με τη μετάνοιά του: «μνήσθητί μου Κύριε, όταν έλθεις εν τη Βασιλεία Σου», είπε στον Κύριο.

Ο νέος χρόνος 2025, θα αποδειχτεί κατά το τέλος του ότι υπήρξε ωφέλιμος και εποικοδομητικός για το σύνολο του ελληνικού λαού και για την πατρίδα μας την Ελλάδα, εάν καθένας από μας σήμερα σκεφτεί και πάρει αποφάσεις, όχι μόνο για το ατομικό του συμφέρον, αλλά και για τους συνανθρώπους του, καθώς και για την πατρίδα του· μόνον αν ευημερεί στο σύνολό της η πατρίδα και ο κάθε δυστυχής μπορεί να βρει τρόπο σωτηρίας. Δεν στέκει η δικαιολογία την οποία προβάλλουν ορισμένοι λέγοντας, «εγώ θα αλλάξω την κοινωνία»; Κάνε εσύ πρώτος την αλλαγή που επιθυμείς να δεις στην κοινωνία.

Οι Έλληνες είμαστε πολύ τυχεροί που γεννηθήκαμε και υπάρχουμε σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο· τον τόπο ο οποίος γέννησε τις μεγάλες ιδέες, τα πανανθρώπινα ιδανικά και τις Ηθικές Αξίες. Δεν θα είχε τόση σημασία εάν εμείς καυχιόμαστε για αυτό, αλλά το έχουν αναγνωρίσει και διαδώσει τα μεγαθήρια του πνεύματος όλης της πολιτισμένης ανθρωπότητας.

Έχοντας λοιπόν τέτοια πατρίδα, κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας, δεν έχει ύψιστον καθήκον, τουλάχιστον στην αρχή του Νέου Χρόνου, να κάμει μια αυτοκριτική για το τί έπραξε κατά το χρόνο που έφυγε και να πάρει αποφάσεις για το τί πρέπει να πράξει κατά το χρόνο που άρχισε;

Δεν είναι μόνο καθήκον των εκάστοτε φορέων της εξουσίας η σωτηρία της πατρίδας, αλλά και καθενός από τα παιδιά της· το πρώτο λόγο έχουν οι νέοι της, αρκεί, φυσικά, ν’ ασχολούνται και να ενημερώνονται σωστά, από εκείνους που έχουν αυτό το ύψιστον καθήκον, δηλ. την οικογένεια, τα σχολεία (όλων των βαθμίδων), την  εκκλησία, τους Αξιωματικούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων και εμάς τους μεγαλύτερους. Ας κλείσουμε όλοι (Ελληνίδες και Έλληνες) μέσα στην ψυχή μας την Ελλάδα, όπως λέει ο ποιητής και θα αισθανθούμε κάθε είδους μεγαλείον.