Η Ελλάδα, πέρα από όλα τ’ άλλα, είναι και ένα «απέραντο τυπογραφείο»! (Κάποιος είχε μιλήσει και για απέραντο φρενοκομείο!)… Τα τελευταία χρόνια λοιπόν, έγινε η χώρα μας ένα απέραντοτυπογραφείο, γιατί οι Έλληνες, στη μεγάλη τους πλειοψηφία «γράφουν», αλλά… ελάχιστα διαβάζουν!

Η Ελλάδα είναι ένας… εκδοτικός παράδεισος!

Στη χώρα μας, την περασμένη χρονιά εκδόθηκαν 10.000 καινούρια βιβλία! (Άσχετα αν μερικά από αυτά τα διαβάζει μόνο ο συγγραφέας και με… εκβιαστικό τρόπο και η γυναίκα του!)…

Εν πάση περιπτώσει, καλή είναι η «γραφή», αλλά ακόμη καλύτερη είναι η ανάγνωση! (Καλών βιβλίων, με μεστή πνευματική τροφή!)…

Έτσι, με τη μελέτη ανοίγουν οι ορίζοντες του αναγνώστη και περιορίζεις το χρόνο σου στα μίντια, που παίζουν το ρόλο του παντογνώστη!

Από τις τελευταίες εκδόσεις, είναι και αυτή του Στέφανου, με στοιχεία αυτοβιογραφικά και πολιτικά! (Όση… πολιτική μπορεί να εμπεριέχει!)…

Προσωπικά δεν έχουμε… εντρυφήσει σε αυτό το πόνημα!

Πάντως, πολλά βιβλία είναι… αμελέτητα, καθώς ο Έλληνας δεν έχει πολύ χρόνο για μελέτη!

Δίνει τη μάχη της επιβίωσης και αν του μένει λίγος χρόνος, ο ίδιος… «γράφει»! Έχει μέσα του… «το συγγραφικό»! Και δεν μιλάμε για τους «κανονικούς συγγραφείς», αλλά για τους «άλλους»!

Η προσπάθειά τους δεν απαξιώνεται πλήρως!

Αλλά το θέμα είναι με… τα θέματά τους, να… ανταμώσουν το αναγνωστικό κοινό!

Καθώς, εκατό «γράφουν» και… ένας διαβάζει! Δυστυχώς…

* Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.