- Η επικαιρότητα των ειδήσεων με κυριαρχούσα για πολλές τώρα μέρες την «σεισμική ακολουθία» που όλο πληθαίνει και παρασύρει την περιπλάνηση σε ειδήσεις που επαναλαμ­βάνονται χωρίς τέλος και χωρίς τελική λύση.

- Ας ακολουθήσουμε τον τορό σε κάποιες επικαιρότητες μπαίνοντας πρώτα στην «Καλντέρα» και στις παράπλευρες δονήσεις με τις ζαριές των ρίχτερ που μετριούνται σε «τριάρες» σε «ντόρτια» σε «πεντάρες» με πιθανές ακόμη και ... «εξάρες»! Όχι πρόβλεψη ούτε σιγουριά, για μια εκτίμηση με «μετεωρολογική» ακρίβεια για να πάρουμε ομπρέλα ή αδιάβροχο ή νιτσεράδα ή να κλειστούμε σπίτι ή να μετακομίσουμε σε ασφαλέστερο κονάκι!

- Αυτό δεν το κατόρθωσε η σεισμολογία. Η ιστορία και παράδοση για τους σεισμούς έχει αφήσει κάποιες αναμνήσεις από παλιά σεισμικά φαινόμενα. Ο Πλήνιος γράφει ότι «όπου έσεισε θα ξανασείσει»! Άλλος προφήτευσε ότι «κι όπου δεν έσεισε μπορεί να σείσει»! Στην ποίηση δίνεται μια συνταγή παρηγοριάς για τη θεραπεία των συνεπειών ενός σεισμού. Γραφεί μεγάλος ποιητής:

«το χάσμα π 'άνοιξε ο σεισμός ευθύς εγέμισ' άνθη»!

- Εκείνο όμως που δίνει τη θεραπεία των συνεπειών ενός σεισμού είναι μια συνταγή που χρεώνεται σε πολιτικούς στην εξουσία και σε συμφέροντα. Η συντομολαλιά

«σεισμός σωσμός»

ακούστηκε αρκετές φορές αυτές τις μέρες των «σεισμικών ακολουθιών» στα Κυκλαδονήσια και ιδιαίτερα για τη Σαντορίνη. Είναι η άποψη ότι ο παλιός καταστροφικός σεισμός του 1956 μετατράπηκε σε αναπτυξιακό τουριστικό μετασχηματισμό Σωσμό της Σαντορίνης για να τη λένε σήμερα «Ναυαρχίδα του Τουρισμού» με αμέτρητους επισκέπτες και με «άγρια εκμετάλλευση δομικής αυθαιρεσίας κάθε τετραγωνικού μέτρου».

- Είναι η πιο χαρακτηριστική επιβεβαίωση του λόγου «σεισμός σωσμός»!

- Και εδώ δεν μπορεί να μη σχολιαστεί ότι τα πληθωρικά προληπτικά μέτρα που λαμβάνονται στη μη προβλεπόμενη σεισμική καταστροφή, και που δεν εφαρμόστηκαν στις καταστροφικές πλημμύρες και πυρκαγιές παρ’ ότι προβλέφτηκαν οι επερχόμενες καταιγίδες από τη μετεωρολογική υπηρεσία. Και το σημαντικότερο δεν αποκαταστάθηκαν ακόμη οι συνέπειες.

* * *

- Μια ανάλογη ακολουθία συνοδεύει για πολλά χρόνια, σχεδόν όσα και η μεταπολίτευση, την ιδέα της σωτηρίας της λίμνης μας, που ακόμη αναζητείται, και όλο στενεύει, φτωχαίνει, χάνει τη γοητεία της και ψάχνει να βρει σωτηρία σε περιβαλλοντικά πειράματα, διατάγματα και την αλιεία με βουτηχτάδες στην ρηχή παράκτια ζώνη των σκουπιδιών μιας αδιαφορίας της πόλης με ένα σύνθημα «ό,τι βυθίζεται δεν εξαφανίζεται»! Προγράμματα και κονδύλια καταναλώνονται για ασημόψαρα, για σωτήρες από Αυστραλία, για χέλια που χάθηκαν με τη σήραγγα της Λαψίστας, με την εξαφάνιση της τσίμας, με τα κυπρίνια που σπανίζουν, με την εξαφάνιση των μελωδικών βάτραχων, για τα τουριστικά βατραχοπόδαρα!

- Εξαφανίστηκαν και τα λελέκια. Χαλασιά μας! Για τη βαθιά ρύπανση λίμνης, μια παράδοση λέει ότι παλιότερα ήταν καθαρή τόσο που κάποιοι κάτοικοι έπαιρναν νερό πόσιμο και για οικιακή χρήση. Τώρα αναμένεται ένα διάταγμα που ταλανίζεται με ακολουθίες αναβολών.

- Τελευταία κάποιοι περιβαλλοντολόγοι συζητούν και πόση περιβαλλοντική ζημιά έγινε στην ιχθυοπανίδα και ορνιθοπανίδα της λίμνης με την αποξήρανση της Λαψίστας. Παρεμβάλλοντας μια τελευταία τηλεοπτική παραγωγή «όπου υπάρχει Ελλάδα» που έφτασε στα Τρίκαλα μάθαμε ότι εκεί στο πεντακάθαρο ποτάμι που διατρέχει την πόλη εμφανίστηκαν καραβίδες και εντοπίστηκε και μια σπάνια βίδρα! Για να θυμηθούμε ότι αυτά τα είδη που γέμιζαν τα ποτάμια εξαφανίστηκαν από τα νερά μας εδώ και αρκετά χρόνια. Ατέλειωτες κι αυτές οι Ακολουθίες με περιβαλλοντικές κορώνες, ενώ στο Ζαγόρι της «Παγκόσμιας Κληρονομιάς» του Περιβαλλοντικού τοπίου, κυνηγοί σκοτώνουν ζαρκάδια που αποτελούν το στολίδι του τοπίου! Και χειροκροτήσαμε την ένταξη!

* * *

- Να κλείσουμε αυτή την ακολουθία ειδήσεων με μια διαπίστωση, που είναι γνωστό ότι εξελίσσεται πλέον σε σοβαρό ακριτικό αλλά και Εθνικό θέμα. Οι αρμόδιοι το γνωρίζουν καλά, αλλά τώρα μια ακολουθία ειδήσεων γεμίζει συχνά την ειδησεογραφία και επαναλαμβάνονται με αγωνία και φόβους, μια «σεισμική» και μη αναστρέψιμη εξέλιξη.

- Είναι η ερημοποίηση της παραμεθόριας περιοχής.

- Για ΑΦΑΝΙΣΜΟ της Παραμεθορίου γράφει με αγωνία ο πατέρας Ηλίας Μάκος στο «ΠΡΩΙΝΟ ΛΟΓΟ» και χτυπάει πένθιμα την καμπάνα στις άδειες εκκλησίες στα ακριτικά ερημοχώρια. Την εποχή αυτή, που οι μόνιμοι κάτοικοι στα χωριά καταγράφουν το ελάχιστο απογραφικό ψυχόμετρο, σύμφωνα με την στατιστική παράδοση των απογραφών του πληθυσμού κάθε δέκα χρόνια, μήνα Μάρτιο, μια πρόχειρη ενδεικτική πληθυσμιακή «σάρωση» στα χωριά του Ακριτικού Πωγωνίου δείχνει μια εφιαλτική εικόνα αυτής της ερημοποίησης που θα πρεπε να σημάνει συναγερμό κινδύνου ασφάλειας και διατήρησης των ορίων των συνόρων της χώρας. Η κατάργηση και απομάκρυνση ακριτικών στρατιωτικών φυλακίων και μικρών ακριτικών μονάδων, προκαλεί ένα αίσθημα εγκατάλειψης και ανασφάλειας που συνοδεύεται από ένα αίσθημα φυγής. Ο συνεχιζόμενος από πολλά χρόνια αποκλεισμός της ακριτικής ζώνης από τα πολλά διφημιζόμενα αναπτυξιακά εθνικά προγράμματα και τα φημισμένα Ευρωπαϊκά διασυνοριακά καταναλώνονται για μεσογειακά διαμερίσματα. Ενώ πολλές διατάξεις που είχαν θεσμοθετηθεί μετά τον μεγάλο πόλεμο και τις εθνικές δοκιμασίες, για ειδικές πρόνοιες με τα προγράμματα προτάξεως αναπτυξιακών μελετών του «παραμεθόριου χώρου» και συγκρατήσεως του πληθυσμού, αποσύρθηκαν σιωπηρώς και ακυρώθηκαν.

- Ο ακριτικός χώρος ερημώνεται και χάνεται και επιβεβαιώνεται η επιγραμματική λαϊκή παροιμία «εδώ το λύκο βλέπουμε την ομπλή (τορό) γυρεύουμε». Μαζί με τον λύκο γέμισε ο χώρος και από τα καταστροφικά αγριογούρουνα, μόνιμοι πλέον κάτοικοι!

- Μια ενδεικτική επίκαιρη απογραφή δίνει την τραγική εικόνα της ερημοποίησης του παλιού Πωγωνίου: Άγιος Κοσμάς 8, Αργυροχώρι 3, Ζάβροχο 5, Πωγωνίσκος 3, Ορεινό 1, Ξηρόβαλτο 4, Ποντικάτες 2, Δρυμάδες 4, Κακόλακκος 0, Μερόπη 3, Παλαιόπυργος 4, Κεράσοβο 0, Περιστέρι 10, Τεριάχι 2, Σταυροδρόμι 5, Ψηλόκαστρο 4, Δημόκορη 6, Λάβδανη 7, Κάτω Λάβδανη 8, Βρίστοβο 10, Χαραυγή 8.

- Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται…

ο  μέτοικος