Το 1931, ο Δημήτριος Βλαχλείδης (1875-1951),  ως Δήμαρχος Ιωαννιτών, έθετε το ζήτημα για τα πολιτιστικά δεδομένα στην πόλη των Ιωαννίνων, η οποία έπρεπε σταδιακά να ακολουθήσει τους ρυθμούς εκσυγχρονισμού αλλά και τις απαιτήσεις του τότε πολιτισμού που ήθελε σε αρκετές πόλεις να δημιουργούνται Μουσεία. 

Ο Βλαχλείδης με δημόσια ανακοίνωση του στον τοπικό Τύπο της εποχής, έκανε λόγο για τη δημιουργία Μουσείου το οποίο θα αποτελείται από δύο τμήματα, ένα Εθνολογικό – Λαογραφικό και ένα Βυζαντινό.

Στην Μηνιαία Ηπειρωτική Επιθεώρηση «Ελλοπία», των Φάντη και Σιωμόπουλου, στο 7ο τεύχος του Φεβρουαρίου του 1931, διαβάζουμε πως αρκετοί ήταν οι Ηπειρώτες που εκδήλωσαν ενδιαφέρον να συνδράμουν στην προσπάθεια ίδρυσης Μουσείου. Ο τότε Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Ιωαννίνων, Γρηγόριος Ραφανάς ήταν διατεθειμένος να προσφέρει για το Βυζαντινό Τμήμα του Μουσείου, δέκα Βυζαντινές εικόνες από την Μονή Ελεούσας στο Νησί Ιωαννίνων όπου και ήταν Ηγούμενος.

Επιπλέον, πληροφορούμαστε πως ο Δημήτριος Βλαχλείδης είχε ως σκέψη ως προς το Εθνολογικό – Λαογραφικό τμήμα του Μουσείου, να καταρτήσει συλλογή με όλες τις Ηπειρωτικές φορεσιές ανδρών και γυναικών και φυσικά να προστεθούν και ιστορικά κειμήλια του 1821. Σε επιπλέον δήλωση του στην «Ελλοπία», συμπληρώνει ο Βλαχλείδης τα εξής:

Διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Μουσείου θὰ χρησιμοποιήσωμεν τοὺς ἀπέναντι τοῦ Λυκείου τῶν Ἑλληνίδων «μενδρεσέδες» ἀφοῦ πρότερον διασκευασθοῦν οὗτοι καταλλήλως, καλλωπισθῇ δὲ καὶ ὁ ἔξωθεν αὐτῶν αὐλότοπος. Διὰ τὰς λεπτομερείας τῆς ἱδρύσεως καὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Μουσείου πρόκειται νὰ σχηματίσωμεν ἐπιτροπήν, ἀποτελούμενην ἐκ 5 τοὐλάχιστον μελῶν, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελεῖται κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ φιλολόγους.

Παναγιώτης Γεωργούλας