Ως γνωστόν, η νεολαία έχει τους δικούς της κώδικες επικοινωνίας και τις δικές της φράσεις, στην κουβέντα που κάνει, στις καφετέριες και αλλού… Εκείνο που τελευταία «κυκλοφορεί» ανάμεσα στους νέους, είναι το ρήμα γιαπάρω!

Αυτό το ρήμα δεν υπάρχει στο λεξικό του… Μπαμπινιώτη, αλλά αν ρωτήσεις… τη νιότη, θα σου απαντήσει, πως γιαπάρω σημαίνει φλυαρώ!

Έτσι λοιπόν, όταν θέλουν «να βάλουν φρένο» σε κάποιον που «λέει πολλά» και ζαλίζει όλη την παρέα, του λένε: Φίλε, μη γιαπάρεις! Δηλαδή μη φλυαρείς!

Αλλά υπάρχουν και άλλοι… που γιαπάρουν!

Είναι εκείνοι που γιαπάρουν ασύστολα στα ραδιόφωνα, στις τηλεοράσεις και όχι μόνο!

Ανάμεσά του και οι πολιτικοί μας… Αυτοί είναι που έχουν… το μικρόβιο του γιαπαρίσματος! Φλυαρούν για τα Τέμπη, για τους σεισμούς της Σαντορίνης, για θέματα πολέμου και ειρήνης!

Και όχι μόνο… γιαπάρουν, αλλά κάποιοι εκφράζονται με απαράδεκτο τρόπο, χρησιμοποιώντας λάθος ρήματα… και επιρρήματα!

Εκείνη η επιρρηματική έκφραση «καλώς ή κακώς», που χρησιμοποιήθηκε για το έγκλημα των Τεμπών, ξεπέρασε κάθε όριο!

Λέγεται και μάλιστα από τα χείλη πολιτικού αυτή η φράση: «Καλώς ή κακώς, τα παιδιά πέθαναν στα Τέμπη»!

Ήταν το αποκορύφωμα της… φλυαρίας και της βλακείας!

Γι’ αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή στα λεγόμενα, όσων έχουν δημόσιο λόγο! Μην κοιτάτε λοιπόν, να… εντυπωσιάσετε!

Μιλήστε απλά και κατανοητά! Μη… γιαπάρετε, πολιτικοί… και μη!

Και το κυριότερο, μη… λιθοβολείτε την ελληνική γλώσσα, την πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου! Γι’ αυτό… φλυαρείτε με μέτρο!

* Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.