Εδώ και δύο χρόνια η Ελλάδα βιώνει την τραγωδία των Τεμπών, όπου πενηνταεπτά άνθρωποι, νέοι οι περισσότεροι, έχασαν τη ζωή τους με τρόπο δραματικό. Ήταν ένα δραματικό ατύχημα για το οποίο την ευθύνη έχει αποκλειστικά και ολοκληρωτικά το ελληνικό κράτος. Κάθε παράνομη πράξη ή κάθε ανεπάρκεια ανθρώπων δεν απαλλάσσει την ελληνική πολιτεία, αφού αυτή έχει την ευθύνη για τη λειτουργία των σιδηροδρόμων.

Γι’ αυτό είναι απόλυτα δικαιολογημένη η οργή των πολιτών, καθώς βλέπουν να έχουν περάσει δύο χρόνια και ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί η αιτία του δυστυχήματος. Είναι δε ο πόνος, η οδύνη και η απόγνωση των συγγενών σε τέτοια κορύφωση ώστε να έχει διαμορφωθεί ένα περιβάλλον κοινωνικό που αμφισβητεί τις προθέσεις της κυβέρνησης και όλων των φορέων που εμπλέκονται στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Ευτυχώς ο κόσμος έμπρακτα διαμαρτύρεται και απαιτεί την αποκάλυψη όλων των ενόχων.

Σωστά ειπώθηκε ότι οι μεγάλες πορείες για το δυστύχημα των Τεμπών ίσως αποτελούν το προειδοποιητικό σήμα προς το σύνολο του πολιτεύματός μας, αφού οι ως τώρα πρακτικές από το κράτος έχουν ξεπεράσει τα όρια ανοχής εκ μέρους των πολιτών απέναντι στην ανομία, τη διαφθορά και την αξιοπιστία πολιτικών δυνάμεων. Γιατί, όταν η κοινωνία σε μικρό χρονικό διάστημα έχει πληγωθεί από μεγάλες καταστροφές, όπως είναι το Μάτι, η Μάνδρα, τα Τέμπη, είναι λογικό ο κόσμος να ερμηνεύει τη συμφορά ως αποτέλεσμα της κακής διοίκησης του κράτους.

Η αντίδραση των πολιτών ταρακούνησε όλους εκείνους που διαχειρίζονται την κρατική εξουσία και συνθέτουν την πολιτική ταυτότητα της χώρας. Αυτός είναι και ο λόγος που τα κόμματα με την τραγωδία των Τεμπών εγείρονται από την αδράνεια και αναζητούν επιμόνως τα αίτια της συμφοράς και την απόδοση της δικαιοσύνης. Γιατί χωρίς την αποκάλυψη της αλήθειας και την επιβολή της τιμωρίας θα ενισχύεται το λαϊκό αίσθημα περί δικαίου, οπότε η πολιτεία διαρκώς θα αμφισβητείται με ό,τι αυτό σημαίνει για την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού της πολιτεύματος.

Η τραγωδία έχει συντελεστεί και χωρίς κάθαρση θα στοιχειώσει στη συνείδηση κάθε πολίτη. Και είναι ανάγκη πολιτική και ηθική να δεχτούνε ότι έχουν την κύρια ευθύνη τα κυβερνητικά κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., τα οποία για εννιά χρόνια δεν ολοκλήρωσαν τη σύμβαση 717. Το 2014 η κυβέρνηση του Τσίπρα με υπουργό των Μεταφορών τον Σπίρτζη είχε δημοπρατήσει το έργο τηλεπικοινωνίας, με όριο περάτωσης το 2016. Ο ίδιος Υπουργός έδωσε έξι παρατάσεις του έργου, για να έρθει η επόμενη κυβέρνηση με Υπουργό Μεταφορών τον Κ. Καραμανλή, ο οποίος υπόγραψε άλλες πέντε παρατάσεις, ώσπου φτάσαμε στην τραγωδία των Τεμπών. Δηλαδή, δύο κυβερνήσεις με δημοπρατημένο το έργο, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, δεν μπόρεσαν ποτέ να το ολοκληρώσουν!

Εάν είχε ολοκληρωθεί η σύμβαση 717 ούτε σύγκρουση των τρένων θα είχαμε, ούτε θάνατο 57 ανθρώπων, ούτε έρευνα για τι έφταιξε και κάηκαν τα παιδιά. Κάθε πολίτης, γνωρίζοντας αυτά τα δεδομένα, δεν συμβιβάζεται με τις δικαιολογίες των δύο κομμάτων. Φαίνεται καθαρά ότι αποφεύγουν την ανάγκη της ευθύνης, γιατί προτάσσουν όχι την αλήθεια, αλλά την κομματική σκοπιμότητα. Αυτός είναι και ο λόγος που το Σύνταγμα αναθέτει την απόδοση της ευθύνης στους Δικαστές.

Η Δικαιοσύνη αποτελεί το τελευταίο οχυρό για να προστατεύει τα δικαιώματα των πολιτών και να επιβάλει στα κόμματα τη συμμόρφωσή τους με το καθήκον και την αποστολή τους. Εάν κλονιστεί η εμπιστοσύνη τους στους Δικαστές, τότε η χώρα μας θα εισέλθει σε σοβαρές πολιτικές περιπέτειες, οι οποίες πολλές φορές στο παρελθόν μάτωσαν το πολίτευμά μας.

Αλλά η δίχρονη καθυστέρηση της έρευνας, η αμφιλεγόμενη στάση της κυβέρνησης και η αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης έχουν δημιουργήσει ένα κοινωνικό περιβάλλον που ευνοεί την αμφισβήτηση των θεσμών και προκαλεί την οργή του κόσμου. Υπάρχει κίνδυνος η τραγωδία των Τεμπών μαζί με τον πόνο των συγγενών να συμπαρασύρει στα βάραθρα πολιτικούς, φορείς και θεσμούς.

«Η κοινωνία ζητεί καλύτερες συνθήκες ζωής, καλύτερο κράτος, ασφάλεια. Οι ρωγμές που ανοίγουν στην κυριαρχία της Ν.Δ. ίσως ακόμα μοιάζουν απειλητικές, αλλά μπορεί ξαφνικά να προκαλέσουν χάσμα που θα καταπιεί τα πάντα, σαν μια έκρηξη ηφαιστειακή»…