Οι συγκεντρώσεις και οι πορείες, που έγιναν στις 26 Ιανουαρίου και στις 7 Φεβρουαρίου σε όλες τις πόλεις της χώρας με το σύνθημα “Δεν έχω οξυγόνο” για την τραγωδία των Τεμπών, δείχνουν περίτρανα, ότι ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός, ομοθυμαδόν, ανεξάρτητα από την ιδεολογική ή κομματική του ένταξη, δεν έχει πλέον εμπιστοσύνη στα όργανα, ούτε του δικαστικού σώματος, ούτε του πολιτικού μας συστήματος.  Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις δημοσκοπήσεις. Ένα σημαντικό ερώτημα αναδύεται από την ανωτέρω πραγματικότητα.

Πως διαμορφώθηκε αυτή η άσχημη πολιτικά και κοινωνικά κατάσταση και πως θα απαλλαγούμε από αυτήν; Πάνω σε αυτό το ερώτημα οφείλουμε να προβληματιστούμε, να τοποθετηθούμε και να αντιδράσουμε όλοι οι πολίτες  με γνώμονα το συμφέρον της χώρας μας.

Κατά την γνώμη μου η αφετηρία της ανάγεται σε γεγονότα που συνέβησαν τουλάχιστον από το το 2008 και μεταγενέστερα. Ανατρέχοντας στα γεγονότα, μπορούμε να επισημάνουμε τις εξής καίριες αιτίες.

Α. Η ασυνέπεια λόγων και έργων όσων διετέλεσαν Πρωθυπουργοί και  αρχηγοί των κομμάτων.

1. Το 2009 ο Γ. Παπανδρέου παραπλάνησε τον Λαό με το “λεφτά υπάρχουν” και ως Πρωθυπουργός οδήγησε την χώρα, χωρίς την γνώμη του Ελληνικού Λαού, στο 1ο “μνημόνιο”, με το οποίο εκχωρηθηκε η άσκηση της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής στην εξωθεσμική Τρόϊκα (Ε.Ε, Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ.). 

2.Οι πολιτικοί αρχηγοί των “αστικών” κομμάτων, αποδέχθηκαν με αντισυνταγματική διαδικασία, να αναλάβει στις 11-11-2011 το αξίωμα του Πρωθυπουργού της χώρας, “ουρανοκατέβατος από άγνωστες δυνάμεις”, τον  Λ. Παπαδήμο. Αυτός με την ανοχή των,  υπέγραψε το 2ο “μνημόνιο” και προέβη στην εφαρμογή του  PSI. 

3. Ο Αντώνης Σαμαράς, που στις 12-6-2012 ορκίστηκε πρωθυπουργός της Ελλάδας, υλοποίησε το μεγαλύτερο μέρος του δευτέρου μνημονίου, παρά το γεγονός ότι ήταν αντίθετος και με τα μέτρα  του πρώτου μνημονίου (συνεντεύξεις στο Ζάππειο).

4. Ο Αλέξης Τσίπρας, στις 26 -1-2015 ανέλαβε το αξίωμα του πρωθυπουργού, υποσχόμενος προς τον Λαό ότι δεν θα υλοποιήσει πολιτικές  μνημονιακές (θα τα καταργούσε “με έναν νόμο με ένα άρθρο”). Όμως στις 24-2-2015 συμφώνησε σε παράταση εφαρμογής του 2ου μνημονιακού προγράμματος για 4 μήνες. Στο διάστημα αυτό δεν έλαβε κανένα μέτρο, ώστε να αποτραπεί η φυγή 45 δις ευρώ από τις Ελλ. Τράπεζες. Διεξήγαγε “άκαρπες διαπραγματεύσεις” ως και τον Ιούνιο με το Eurogroup, ενώ η ΕΚΤ μεθοδευμένα είχε αποκλείσει την Ελλάδα από το πρόγραμμα της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Στη συνέχεια αποφάσισε την προσφυγή στο δημοψήφισμα της 5 Ιουλίου 2015. Ο Ελληνικός Λαός απέρριψε με ποσοστό 61% το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ. στις 25.06.2015 για ένα τρίτο “μνημόνιο”.

 Περιφρονώντας την θέληση του Λαού όπως εκφράστηκε στο δημοψήφισμα, οι αρχηγοί των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Ελεύθεροι Έλληνες αποφάσισαν να ζητήσουν  πρόγραμμα στήριξης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (τρίτο μνημόνιο) και στις 13 Ιουλίου 2015 ο Αλέξης Τσίπρας ως Πρωθυπουργός σε σύνοδο Κορυφής του Eurogroup,  συμφώνησε  για  τρίτο “μνημόνιο”, το οποίο υλοποίησε.

 Ο Αλέξης Τσίπρας, παρά την αντίθεση του Ελληνικού Λαού, που εκδηλώθηκε με ογκώδη συλλαλητήρια στην Αθήνα, στην Θεσ/νίκη και σε όλες σχεδόν τις πρωτεύουσες των νομών της χώρας, εκχώρησε το όνομα “Μακεδονία” με την προσθήκη “Βόρεια” στους βόρειους γείτονές μας.

5. Ο κ. Μητσοτάκης αντίθετα με τις προεκλογικές διακηρύξεις του τηρεί με ευλάβεια την συμφωνία των Πρεσπών. Κατά την διάρκεια της επιδημίας του κορονοϊού έλαβε και αντισυνταγματικά μέτρα με κορυφαίο το κλείσιμο των Ναών την Μεγάλη Εβδομάδα.

Β. Η Βουλή των Ελλήνων ως σώμα από το 2010, δεν αναδείχθηκε αντάξια των περιστάσεων  όταν η “Τρόϊκα”, που  το 2015 μετονομάστηκε “Θεσμοί”, επέδειξε ασέβεια προς το Σύνταγμά μας και εκβιαζόμενη θεσμοθέτησε σε κείμενα σειράς νόμων πολλές αντισυνταγματικές διατάξεις, μειώνοντας έτσι το κύρος της στην συνείδηση των Ελλήνων πολιτών. Χαρακτηριστικές τέτοιες διατάξεις είναι οι κατωτέρω:

1. Στους Νόμους 3845 και 3847 του 2010. α. Δόθηκε αναδρομική ισχύ στο 1ο “μνημόνιο”. β. Δόθηκε εξουσιοδότηση στους αρμοδίους Υπουργούς μαζί με τον Υπουργό Οικονομικών να «Καταργούν ή να τροποποιούν διατάξεις νόμων». γ. Δόθηκε τυπικά νομική υπόσταση νόμου σε κείμενα που δεν είχαν  εισαχθεί στη Βουλή για διαβούλευση και ψήφιση! Συγκεκριμένα δόθηκε εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών να υπογράφει “κάθε μνημόνιο” και “Σύμβαση δανεισμού” και η λέξη “κύρωση” αντικαταστάθηκε με την φράση “συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους”.  Άρα με τα νομοθετήματα αυτά ουσιαστικά αυτοκαταργείτο η Βουλή, έως την ολοκλήρωση εφαρμογής των μνημονίων!

2. Με τον Ν. 3986 του 2011 συνεστήθη το «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.» (ΤΑΙΠΕΔ) με σκοπό και αντικείμενο την “αξιοποίηση”, “κατά προτίμηση με πώληση”, των περιουσιακών στοιχείων της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου, καθώς και των Ν.Π.Δ.Δ.! Θεσμοθετήθηκε το προϊόν της “αξιοποίησης” να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους και το ακίνητο ή το δικαίωμα που μεταβιβάστηκε  στο Ταμείο, να μην μπορεί να αναμεταβιβαστεί στο Δημόσιο ή ΝΠΔΔ, “καθ’ οιονδήποτε τρόπο”!

3. Με τους Ν.4046, 4063 και  4093 του 2012 θεσμοθετήθηκε και εγκρίθηκε το προαποφασισμένο από την Τρόϊκα 2ο “μνημόνιο” μέτρων.  Εξουσιοδοτήθηκε ο  Υπουργός Οικονομικών  να υπογράφει  Συμβάσεις με την Ε. Ε. και την Ε.Κ.Τ. και με φροντίδα του “οι ανωτέρω συμβάσεις μετά την υπογραφή τους να  διαβιβάζονται στη Βουλή για ενημέρωση”!

 Γ. Τα ανώτατα δικαστήρια του Κράτους μας, αν και στο Σύνταγμα (άρθρο 87) ορίζεται ότι οι δικαστές έχουν “λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία” και “κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και δεν “συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος” με αποφάσεις των δεν απέδειξαν πως είναι το απόρθητο κάστρο της Συνταγματικής νομιμότητος. Έτσι είδαμε:

1.Το Συμβούλιο της Επικρατείας με την αριθ. 2499/2012 απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι μεταξύ των επιτρεπομένων επεμβάσεων σε αναδασωτέες εκτάσεις είναι η κατασκευή  κάθε τεχνικού έργου που αφορά   εγκατάσταση  παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και επί αναδασωτέων εκτάσεων  παρά την ρητή διάταξη του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος όπου  ορίζεται ότι: “...δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά…, “κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό”. Καμία επιρροή στη λήψη της απόφασης αυτής δεν είχε ή ανωτέρω ρητή διάταξη, ούτε το επιστημονικό γεγονός ότι η ζωή των ανεμογεννητριών δεν εκτείνεται πέραν των 30 χρόνων!

2. Το Α2' Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου  εξέδωσε τις υπ' αριθμ. 822/2022 και 823/2022 αποφάσεις που ήταν ευνοϊκές για τους δανειολήπτες και δυσμενείς για τις αλλοδαπές εταιρείες διαχείρισης  που  αγοράζουν τα κόκκινα δάνεια. Η ολομέλεια του Αρείου Πάγου τις ανέτρεψε στις 26 Ιανουαρίου 2023 με την υπ΄αριθ. 1 / 2023  απόφασή της και  ευνόησε σκανδαλωδώς αυτά τα νομικά πρόσωπα που είχαν αγοράσει “τα κόκκινα δάνεια από τις  Τράπεζες κοψοχρονιάς. Αποφάνθηκε ότι “…Οι Ε.Δ.Α.Δ.Π έχουν την κατ' εξαίρεση νομιμοποίηση προς άσκηση κάθε ένδικου βοηθήματος και κάθε άλλης δικαστικής ενέργειας προς είσπραξη των υπό διαχείριση απαιτήσεων. Η απόφαση “κρίθηκε και αποφασίστηκε” στις 9-2-2023 και δημοσιεύθηκε στις 16-2-2023. Εδώ είναι αξιοθαύμαστη η ταχύτατη ενέργεια προς επίλυση της σχετικής διαφοράς!

3. Η ολομέλεια του Σ.τ.Ε., που συνεδρίασε στις 23-2-2010, διασκεύθηκε στις  13-2-2011, στις 18-3- 2011, στις 19-4-2011, στις 13-5- 2011 και στις  20-6-2011 και  εξέδωσε  στις 20-2-2012  την με αριθμό 668/2012 απόφασή της. Με αυτήν έκρινε ότι ο ν.3845/2010 δεν αντίκειται στο Σύνταγμα αν και με τον εν νόμο αυτό κυρώθηκε το πρώτο Μνημόνιο. Κείμενο, το οποίο αποτελεί διεθνή συμφωνία, μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, των κρατών – μελών της Ευρωζώνης και του Δ.Ν.Τ. και με την οποία παραχωρούνται σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες, που, κατά το Σύνταγμα, ασκούνται από την κυβέρνηση και την Βουλή. Το δικαστήριο αγνόησε το γεγονός ότι: Ο νόμος δημοσιεύθηκε πριν από την σύναψη των συμφωνιών δανεισμού! Ότι ψηφίστηκε με την διαδικασία του κατεπείγοντος και επομένως δεν υπήρξε η αρμόζουσα διαβούλευση και ότι με τον επακολουθήσαντα νόμο 3847 της 11-5-2010 ορίστηκε ότι οι συμφωνίες του μνημονίου θα εισαχθούν στην Βουλή “μόνο για συζήτηση και ενημέρωση”. Ακόμη αγνόησε ότι με τους όρους των μνημονιακών συμβάσεων η Ελλάδα ως δανειολήπτης παραιτείτο από τις ασυλίες προστασίας της εθνικής κυριαρχίας “αμετάκλητα και άνευ όρων”!

 Με δεδομένη την ανωτέρω περιγραφομένη λειτουργία των θεσμικών μας οργάνων και βλέποντας την διεθνή κατάσταση πραγμάτων, γύρω μας, στην Ε.Ε. και παγκοσμίως, είναι πασιφανέστατη η ανάγκη μιας τάχιστης επαναστατικής επανεκκίνησης της χώρας μας, η οποία πρέπει να ξεκινήσει από τα θεμέλια της θεσμικής οργάνωσης της, που είναι το Σύνταγμα.

Κράτη που οι θεσμοί τους δεν μεταβάλλονται βελτιούμενοι ακολουθώντας τις επιστημονικές και τεχνολογικές μεταβολές αλλά και με βάση τις ιστορικές αξίες των κοινωνιών τους, παρακμάζουν και γίνονται “αποτυχημένα”. Ευτύχημα για την χώρα θα είναι την ανάγκη αυτή να την αντιληφθεί το πολιτικό μας σύστημα. Να αντιληφθεί ότι δεν έχει χρόνο αναμονής. Πρέπει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Άμεσα να αρχίσει η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Να γίνει γόνιμη συζήτηση έξω από κομματικές σκοπιμότητες. Πριν το καλοκαίρι να αρχίσει η διαδικασία προσδιορισμού των  αναθεωρητέων διατάξεων. Το φθινόπωρο να γίνουν βουλευτικές εκλογές και η νέα βουλή ως πρώτο έργο της να είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος.  Οι καιροί ου μενετοί.

 

*Ο Νικήτας Αποστόλου είναι πρώην Τμηματάρχης Υπουργείου Γεωργίας.