Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τα τελευταία χρόνια υποστήριζαν ότι οι Έλληνες ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους και αδιαφορούν για τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα του τόπου. Αναπτύχθηκαν μάλιστα περισπούδαστες θεωρίες για να αποδείξουν την ταυτότητα του νεοέλληνα. Αλλά ήρθε η Παρασκευή της διαμαρτυρίας για να ανατρέψει όλες τις εικασίες και να δείξει ότι η ψυχή και η σκέψη του Έλληνα παραμένουν και κινούνται στα προγονικά και ιστορικά μετερίζια.

Πράγματι, οι συμπατριώτες έδειξαν με βροντερό τρόπο ότι η συνείδησή τους είναι ξάγρυπνη και χρειάζεται μια σπίθα για να εκπέμψει την ακτινοβολία της. Όλοι βγήκαν στις πλατείες με τρόπο ειρηνικό και με απαίτηση να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθεί Δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών. Ήταν μια μέρα οργής και θλίψης, η οποία πυροδότησε εύφλεκτα υλικά στην πολιτική μας ζωή.

Εκτιμώ πως η λαοθάλασσα στους δρόμους και τις πλατείες υπήρξε μια έκφραση δημοκρατίας και μάλιστα άμεσης, που για χρόνια βρισκόταν σε κατάσταση ύπνωσης. Ο κόσμος αποφάσισε να συμμετέχει στην εκκλησία του δήμου, θέλοντας να προειδοποιήσει την πολιτεία ότι η αντοχή, η αγανάκτηση και η σιωπή έχουν τα όριά τους. Οι πολίτες δήλωσαν με κρότο ότι η δημοκρατία έχει ανάγκη από Δικαιοσύνη και το κράτος οφείλει να λογοδοτεί για παραλείψεις, για κακοδιοίκηση και γενικά για ό,τι άδικο προκαλεί σε βάρος του.

Εκτιμώ πως η λαϊκή σύναξη της Παρασκευής μετέτρεψε τη μέρα αυτή σε Μεγάλη Παρασκευή, αφού τώρα είναι αναγκασμένοι οι υπεύθυνοι του εγκλήματος να άρουν τον σταυρόν του μαρτυρίου τους. Η ευθύνη αποτελεί κύρια προϋπόθεση για κάθε πολιτική απόφαση. Επομένως ο πολιτικός, ιδιαιτέρως ο κυβερνητικός, βρίσκεται σε θέση απολογουμένου ή κατηγορουμένου όταν οι πολίτες υφίστανται οδυνηρές συνέπειες.

Το έγκλημα των Τεμπών ήρθε για να αποκαλύψει ότι το ελληνικό κράτος έχει παθογένειες αγιάτρευτες, οι οποίες συνεχώς προκαλούν στους πολίτες την αμφισβήτηση της πολιτικής μας οργάνωσης. Η κύρια ευθύνη διαχρονικά ανήκει στα κόμματα που κυβέρνησαν και τα οποία απέφυγαν να σπάσουν αυγά. Οι κυβερνώντες αρκούνται στα προκλητικά τους προνόμια και ξεχνάνε την αποστολή τους. Γι’ αυτό και συμπεριφέρονται όχι ως υπηρέτες του λαού, αλλά ως αφεντικά του. Και αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεών τους. Αισθάνονται βασιλιάδες και αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως ραγιάδες. Αλλά σήμερα είναι πολλοί οι έχοντες γνώση της πραγματικότητας. Είναι αυτοί που στάθηκαν δίπλα στους συγγενείς των δολοφονημένων και έπεισαν τον κόσμο ότι πρέπει να βγει στους δρόμους.

Ίσως η τραγωδία των Τεμπών να φέρει την κάθαρση στο πολιτικό μας σύστημα, αφού θα εξαναγκάσει όλους τους εμπλεκόμενους να ομολογήσουν τον ρόλο τους σε εκείνη την τραγική βραδιά. Πολιτικοί και αξιωματούχοι δεν συμμορφώθηκαν με την συνείδηση του καθήκοντος, αλλά προσπάθησαν να σκεπάσουν την αλήθεια ώστε να γλιτώσουν την τιμωρία. Αλλά ποτέ ο ένοχος δεν μένει ατιμώρητος, ειδικά όταν πρόκειται για πολιτικό, που έχει ως αποστολή του την προστασία της ζωής των πολιτών και την τήρηση των νόμων.

Και είναι εκτεθειμένοι όσοι πίστεψαν ότι μπορούν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο και να στρέψουν την οργή του μόνο στον σταθμάρχη, στον πυροσβέστη ή στον χωροφύλακα. Τούτη την ώρα η κοινωνία απαιτεί κάθαρση και τιμωρία όλων όσων συμμετείχαν σ’ αυτό το θέατρο του παραλογισμού. Γι’ αυτό φαίνεται να είναι αναγκαιότητα μεγάλης πολιτικής σημασίας να αποφασίσει ο ίδιος τι κράτος θέλει, ποιόν αντιπρόσωπο προτιμάει και τι είδους κυβέρνηση για να τον κυβερνήσει.

Αν τώρα οι πολιτικοί μας όλων των αποχρώσεων εκτιμούν ότι μόνο με δηλώσεις ή με ψηφίσματα μπορούν να λύσουν το δράμα, κάνουν λάθος μεγάλο και το τίμημα θα είναι βαρύ και για τους ίδιους και τον λαό. Άλλωστε, ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Ο κόσμος έδειξε με την παρουσία του ότι θέλει άλλο κράτος και άλλους θεσμούς. Περιμένει να ακουστεί η φωνή του για να μην χαθεί η ελπίδα, αφού κάθε τραγωδία με την κάθαρσή της δημιουργεί συνθήκες για μια πορεία πιο φωτεινή και δημοκρατική.