Η πατρίδα μας σήμερα είναι η χώρα των ηλικιωμένων και το δημογραφικό της πρόβλημα απειλεί το μέλλον της με επιπτώσεις σοβαρές και για την ίδια την ύπαρξή της. Το πρόβλημα αυτό ως τώρα οι κυβερνήσεις δείχνουν να μην το αντιλαμβάνονται και αφήνουν στην τύχη τις εξελίξεις. Είμαστε χώρα γερόντων και οι ελάχιστοι νέοι που απόμειναν αγναντεύουν το εξωτερικό, αφού εμείς μένουμε αδιάφοροι στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα αντέδρασε  η Μητρόπολη Ιωαννίνων και με πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μαξίμου ολοκληρώνεται μια μεγάλη πτέρυγα του Γηροκομείου των Ζωσιμάδων. Εκτιμώ πως ο Μητροπολίτης δείχνει σε όλους τους ιθύνοντες του τόπου μας ότι η κοινωνία χρειάζεται μια διαφορετική πολιτική για να δώσει ελπίδα στον κόσμο και να μην παραδίνεται στις δυσκολίες της ζωής. Έτσι, το νέο Γηροκομείο έρχεται να καλύψει ανάγκες κοινωνικές για τις οποίες η Πολιτεία αδιαφορεί.

Το έργο αυτό εκ μέρους της Μητρόπολης είναι σημαντικότατο και θα προσφέρει τις υπηρεσίες του στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας και ιδιαίτερα σε αυτούς που δεν έχουν την οικογενειακή υποστήριξη. Ανοίγει κυριολεκτικά ένα παράθυρο παρηγοριάς σε όλους τους συνανθρώπους που τους βασανίζει ο φόβος της εγκατάλειψης και των γηρατειών.

Έχει την ιστορία του το ίδρυμα του Γηροκομείου. Ξεκίνησε στα χρόνια της Χούντας, όταν Μητροπολίτης ήταν ο μακαριστός Σεραφείμ. Πέντε φορές δημοπρατήθηκε χωρίς να προχωράει κανείς εργολήπτης στην ολοκλήρωση, γιατί, όπως διαπίστωναν, η οικοδομή παρουσίαζε προβλήματα στατικής. Έτσι, το ανεγειρόμενο Γηροκομείο εγκαταλείφθηκε από όλους στη φθορά του χρόνου και στην κυριολεξία είχε στοιχειώσει. Ήταν ένα γιαπί για γκρέμισμα, αφού η κατασκευή του έδειχνε αδύνατη και απαιτούσε μεγάλες δαπάνες.

Παρά ταύτα, ο Μητροπολίτης Μάξιμος με την ενθρόνισή του έβαλε στόχο να το στήσει, γιατί πιστεύει ότι αποστολή της Εκκλησίας είναι και η διακονία των γερόντων, των ανήμπορων και των φτωχών. Οι δράσεις του υπήρξαν πολλές και δύσκολες, καθώς η εύρεση τόσων χρημάτων και σε δύσκολες εποχές ήταν αποτρεπτική. Χτύπησε πόρτες πολλές, παρακάλεσε και έπεσε ικέτης σε άρχοντες. Και στο τέλος πέτυχε να ξεκινήσει το έργο και όλα δείχνουν ότι σύντομα θα αρχίσει η λειτουργία του.

Το κτίριο εξωτερικά δείχνει ότι θα είναι ένα ίδρυμα υψηλών προδιαγραφών κοινωνικής προσφοράς, αφού και ο εξοπλισμός και το προσωπικό θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις για μια ολοκληρωμένη φροντίδα των γερόντων.

Έχει τη σημασία του να υπενθυμίσω ότι οι Γιαννιώτες, πλούσιοι και φτωχοί, ακολουθούν το πνεύμα των μεγάλων Εθνικών Ευεργετών της Ηπείρου. Ανταποκρίθηκαν στις ικεσίες του Μητροπολίτη μας και πρόσφεραν τον οβολό τους, δείχνοντας την ηπειρώτικη βούληση για ευποιΐα.

Με την ολοκλήρωση του Γηροκομείου οφείλει πρώτη η Πολιτεία και ύστερα όλοι οι φορείς της τοπικής κοινωνίας να ενισχύουν οικονομικά το ίδρυμα σε μόνιμη βάση, για να μην βρίσκεται η Μητρόπολη συνεχώς σε ρόλο επαίτη για ένα τόσο σημαντικό Ίδρυμα. Άλλωστε και οι απλοί πολίτες ανταποκρίθηκαν στη λαχειοφόρο αγορά της Μητρόπολης και συνέβαλαν στη συνέχιση των εργασιών.

Βλέποντας αυτό το έργο της Μητρόπολης, σκέφτομαι τις ευθύνες του Ελληνικού Κράτους απέναντι στην Τρίτη Hλικία. Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις εναποθέτουν πολλές κοινωνικές υπηρεσίες στην Εκκλησία, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και σε ιδιώτες. Αλλά θεωρώ ότι στις σημερινές συνθήκες, κοινωνικές και οικονομικές, το κράτος οφείλει να δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυση της κοινωνικής πολιτικής, ώστε ο ανήμπορος πολίτης να βρίσκει στην ώρα της ανάγκης, την απαιτούμενη βοήθεια.

Πραγματικά νιώθω την ηθική υποχρέωση να εκφράσω και ως Ηπειρώτης την ικανοποίησή μου για την προσφορά της Μητρόπολης στην περιοχή μας, ευχόμενος τη συνέχιση της ιερής αποστολής για το καλό όλων των ανθρώπων και ιδιαίτερα των φτωχών.