ΟΥΤΕ σήμερα θα ασχοληθούμε με τα του Καχριμάνη κατορθώματα, όπως π.χ. με τον παραθαλάσσιο ποδηλατόδρομο (τεραστίου κόστους) στο Μονολίθι, που τον διέλυσε το κύμα. Ούτε με τις 1.424 απευθείας αναθέσεις που έκανε τον χρόνο που πέρασε, με δαπάνη 19,7 εκατ. σε 481 αναδόχους- τροφοδοτώντας ένα «σύστημα» δηλαδή που τον στηρίζει. Υπήρξαν έκτακτες ανάγκες είπε, αλλά όπως και να το δείτε δεν μπορεί να ήταν όλες οι αναθέσεις για τόσο …έκτακτες ανάγκες, όπως συνηθίζει να τις βαφτίζει ο Περιφερειάρχης.

ΑΦΟΡΜΗ αποτέλεσαν αυτά για όσα ακολουθούν, γιατί διαβάσαμε (Πρωϊνός Λόγος 27/3/25) ότι οι μικρές- μικρομεσαίες επιχειρήσεις σβήνουν από την έλλειψη ρευστότητας. Την ίδια ώρα που σπαταλώνται εκατομμύρια από Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για απευθείας αναθέσεις με εντελώς αδιαφανείς διαδικασίες και για εξ ίσου αδιαφανείς σκοπούς. Τα χρήματα προέρχονται από εθνικούς πόρους, κρατικές χρηματοδοτήσεις και Κοινοτικές και όχι από δικούς τους πόρους- που πάλι θα ήταν επιλήψιμο.

ΠΡΕΠΕΙ να ληφθεί υπόψη ότι αυτές οι μικρές επιχειρήσεις, που απασχολούν μέχρι δέκα- δεκαπέντε άτομα, είναι το 99,6% της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην χώρα μας! Αποτελούν δηλαδή τον πυλώνα της οικονομίας! Κι όμως δεν έχουν πρόσβαση στις τράπεζες για δανειοδότηση, αποκλεισμένες στην πλειοψηφία τους από αναπτυξιακά χρηματοδοτικά προγράμματα, με το μερίδιο του λέοντος να οδεύει προς τους «μεγάλους»! Έτσι είναι καταδικασμένες να βάλουν λουκέτο, όπως άλλωστε είχε πει ο Άδωνις Γεωργιάδης όταν ήταν υπουργός Ανάπτυξης: «Να συγχωνευτούν ή να κλείσουν, δεν μπορεί να έχουν όλοι πρόσβαση σε χρηματοδοτήσεις»!

ΛΕΕΙ και κάτι άλλο η ειδησεογραφία (από τα επίσημα στοιχεία), ότι βελτιώθηκε το οικονομικό κλίμα κατά δέκα μονάδες έναντι του αντιστοίχου περυσινού. Και ως … ανέκδοτο χάλια είναι. Επιβεβαιώνεται όμως το ρηθέν υπό του αειμνήστου Γεωργίου Παπανδρέου… «όταν ευημερούν οι αριθμοί, δυστυχούν οι άνθρωποι»! Πάνω από τέσσερα εκατομμύρια πολιτών οφείλουν στο δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες- με σπίτια και επιχειρήσεις να βγαίνουν σε πλειστηριασμό. Το 1/3 των Ελλήνων ζουν στα όρια της φτώχειας ή και βουλιαγμένοι σε αυτή, η πλειοψηφία αδυνατεί να πληρώσει τα αναγκαία για την επιβίωση. Κατά τα άλλα … βελτιώθηκε το οικονομικό κλίμα!!!

ΒΕΛΤΙΩΣΗ έως και απογείωση για μερικούς, τους εκλεκτούς του «συστήματος». Και δάνεια και ένταξη σε αναπτυξιακά προγράμματα με επιχορήγηση 100%, αλλά κι αν κάποιος τους έχει κατεπείγουσα ανάγκη, με ένα «πακέτο» απευθείας αναθέσεων λύνει το πρόβλημά του- φαινόμενο όχι  μόνο τοπικό, αλλά και σε κυβερνητικό επίπεδο. Βεβαίως αυτό προϋποθέτει να είσαι «δικός» τους ή να δώσεις γη και ύδωρ, να δώσεις αποδείξεις ότι είσαι «διαχειρίσιμος». Αλλιώς «να το πιείς με το ζουμί σου», όπως λέμε ή άλλως πως … άντε πνίξου! Απλά πράγματα που όμως (δικαίως…) πολλοί αρνούνται να κατανοήσουν και ως μεθοδολογία να υιοθετήσουν.

ΛΥΠΟΥΜΑΣΤΕ που το λέμε για πολλοστή φορά, αλλά πλέον δεν ισχύουν κανόνες ηθικής στην πολιτική, ουδέ καν οι στοιχειώδεις για να υπάρχει έστω η αίσθηση της ίσης μεταχείρισης και του δικαίου. Τώρα θα μας πείτε, πως μπορεί να γίνουν αυτά σε μιά κοινωνία και χώρα γεμάτη από ανισότητες;  Δυστυχώς γιατί και η κυβέρνηση υιοθετεί του Αριστοτέλη… «Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων …Η ισότητα είναι δίκαιη, αλλά μόνο μεταξύ των ίσων…».

ΟΜΩΣ, τι θα κάνουμε, θα μείνουμε κολλημένοι στην αρχαιότητα; Μάλλον. Μόνο που στην σύγχρονη Ελλάδα ορισμένοι είναι πιο ίσοι από τους … ίσους! Άλλωστε περί αυτού δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας η διατύπωση περί ισότητας, του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ομιλία του στη ΔΕθ το 2017: «Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».

Κώστας Καλτσής