Από αναρτήσεις στο διαδίκτυο έχουμε την πληροφόρηση ότι από τις 7 Ιανουαρίου 2021 η Εκκλησία της Ελλάδος κατέστη μέτοχος της εταιρείας Financial Innovation Α.Ε. Η ανωτέρω εταιρεία είναι εταιρεία χαρτοφυλακίου (Ηolding), δηλαδή δεν διεξάγει άμεσες επιχειρηματικές δραστηριότητες αλλά κατέχει μετοχές άλλων εταιρειών ως επένδυση. Ο μέχρι τότε μοναδικός μέτοχός της, κ. Άγγελος Φιλιππίδης  μεταβίβασε ως δωρεά το 32% των μετοχών στην Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ ένα 8% το μεταβίβασε στο Ίδρυμα «Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» πουείναι ΝΠΙΔ- μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Πρόεδρος του ΔΣ του Ιδρύματος αυτού είναι ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Φαρμάκης. Το υπόλοιπο 10% το μεταβίβασε  στην ΝΑΥΣ Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία. Ο κ. Φιλιππίδης είναι ο CEO της Financial Innovation Holding και ο Νικόδημος Φαρμάκης, τοποθετήθηκε πρόεδρος της εταιρίας.

Στις 19 Φεβρουαρίου 2025 η οικονομική ιστοσελίδα newmoney.gr δημοσιεύει άρθρο με τίτλο η “ιερή” ψηφιακή τράπεζα το νέο project του Άγγελου Φιλιππίδη. Πριν ένα μήνα η Financial Innovation Α.Ε. ανακοίνωσε την έκδοση μετατρέψιμου ομολογιακού δανείου ύψους 800.000 ευρώ. Σε αυτό το εγχείρημα η Εκκλησία ως μέτοχος “βάζει” το πολύ ισχυρό brand name που διαθέτει.

Τα δημοσιευθέντα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο  αποκαλύπτουν σήμερα ότι η εταιρεία Financial Innovation Holding ΑΕ προωθεί την  ίδρυση “ιερής” ψηφιακής τράπεζας, οι μετοχές της οποίας θα ανήκουν κατά 50% στην Εκκλησία της Ελλάδος και κατά 50% στον Άγγελο Φιλιππίδη. Να υποθέσουμε ότι το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας αυτής θα είναι αυτά τα 800.000 ευρώ του ομολογιακού δανείου; Αργότερα, δεν είναι πιθανόν να “χρειαστεί” να μπει στο “τραπεζικό παιγνίδι” και η “Εκκλησιαστική περιουσία”;

Η ακίνητη περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος ανήκει στα  νομικά της πρόσωπα που ανέρχονται σε 6.700 περίπου. Από την δημοσίευση, στο περιοδικό "Εκκλησία" 1-15/4/1987, προκύπτει ότι η ακίνητη Εκκλησιαστική περιουσία συνίσταται σε ακίνητά κυρίως δασικές εκτάσεις που ανέρχεται σε 1.282.300 στρέμματα.  Η άυλη περιουσία της, συνίσταται στην  συμμετοχή της ως μετόχου στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Το 2008 κατείχε περίπου το 1,75% των μετοχών της με χρηματιστηριακή αξία σε 21 δισ. Δραχμές περίπου.

Αρχική στόχευση πελατολογίου της υπό σύσταση τράπεζας θα είναι τα 15 εκατ. των Ελλήνων της Ελλάδος και της διασποράς. Επόμενος στόχος, οι απανταχού της γης Ελληνορθόδοξοι, ανεξαρτήτως καταγωγής και εθνικότητας. Ο σχετικός φάκελος προκειμένου να αδειοδοτηθεί θα κατατεθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος τον Μάιο ή το πολύ μέχρι αρχές Ιουνίου. 

Η Ιερά Σύνοδος για το ζήτημα αυτό  τοποθετήθηκε επίσημα με ανακοίνωσή της, στην οποία αναφέρεται ότι «εν σχέσει προς δημοσιεύματα περί επικειμένης υποβολής από την Εκκλησία της Ελλάδος αιτήματος στην Τράπεζα της Ελλάδος με σκοπό την ίδρυση πιστωτικού ιδρύματος ανακοινώνεται ότι ουδέποτε ελήφθη σχετική απόφαση από την αρμόδια Διαρκή Ιερά Σύνοδο (ΔΙΣ) της Εκκλησίας της Ελλάδος. Σημειώνεται ότι υπεύθυνος ενημερώσεως περί των αποφάσεων και προθέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι ο συνοδικός μητροπολίτης που ορίζεται κάθε Σεπτέμβριο από τη ΔΙΣ ως εκπρόσωπος Τύπου και ουδείς άλλος». Επομένως ούτε τα διαψεύδει ούτε τα επιβεβαιώνει η ανακοίνωση.

Τι χρειάζεται η Εκκλησία το Τραπεζικό Ίδρυμα; Συνάδει με τον σκοπό Της που είναι η σωτηρία των ανθρώπων; Δηλαδή να τους καθοδηγήσει και να τους βοηθήσει στον αγώνα τους προς το ιδανικό της θέωσης; (Ματθ. Κεφ.5 στ.48)

Έχω την ταπεινή γνώμη ότι η σύλληψη της ιδέας ίδρυσης της ανωτέρω Τράπεζας ήταν δαιμονική! Κάτω από τις σημερινές κοινωνικοπολιτικές και νομικές συνθήκες επιτρέπεται να έχει πόρους από μερίσματα και τόκους Εταιριών και Τραπεζών; Την απάντηση πρέπει να την αναζητήσουμε στα βιβλία της Αγίας Γραφής και στα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας, που περιέχουν τις αιώνιες αλήθειες του Ευαγγελίου.

Τα μερίσματα που δίδουν οι Τράπεζες στους μετόχους των προέρχονται από τους τόκους των δανείων που χορηγούν στους δανειολήπτες των. Σημειώνουμε ότι τα ποσά των χορηγουμένων δανείων έναντι των κεφαλαίων που διαθέτουν οι Τράπεζες σύμφωνα με τους κανόνες της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών με βάση τους οποίους λειτουργούν, είναι πολλαπλάσια και επομένως η απόδοση (δηλαδή οι τόκοι) των κεφαλαίων των είναι ληστρική. Η Αγία Γραφή και η Ιερή Παράδοση απαγορεύουν την είσπραξη τόκων. (Λουκάς κεφ. 6 στ. 34&36), Κανόνες ΙΖ΄της Α και Ι΄ της ΣΤ Οικουμενικών Συνόδων, ομιλίες "Κατά τοκιζόντων" του Αγίου Γρηγορίου Νήσσης και "Προς τους πλουτούντας" του Μεγάλου Βασιλείου. Επομένως είναι Χριστιανικά ανεπίτρεπτο νομικά πρόσωπα της Εκκλησίας να είναι μέτοχοι Τραπεζών.

Μετά από όλα τα παραπάνω ξεπηδά το αγωνιώδες ερώτημα και τι πρέπει να κάνει η Εκκλησία; Πως θα συνεχίσει να υλοποιεί το φιλανθρωπικό έργο της; Υπάρχει άλλος τρόπος; ΝΑΙ. Να φύγει από την πρακτική της δράσης σύμφωνα με τους κανόνες του Καπιταλιστικού Συστήματος. Χρειάζεται αλλαγή στρατηγικής στη δράση της 180 μοιρών! Στρατηγικός στόχος ο περιορισμός της δράσης Της μόνο στον τομέα της "διανομής των αγαθών και υπηρεσιών" (Πράξεις των Αποστόλων Κεφ. ΙΑ 28-30, ΛΗ΄ Αποστολικός Κανόνας). 

Το υπόδειγμα το έχουμε. Είναι η δράση της πρώτης  Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Κατά την γνώμη μου για να γίνει αυτό εφικτό, πρέπει να γίνουν τα εξής ως πρώτα βήματα, τα άλλα ας  εμπιστευθούμε την Θεία Πρόνοια. 

1. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 του κανονισμού υπ΄αριθ. 8/1979 (ΦΕΚ 1/Τ.Α.΄ 1979) της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος "Περί Ιερών Ναών και Ενοριών" με μέριμνα των  Εφημερίων του κάθε Ιερού Ναού συντάσσεται και διατηρείται ο κατάλογος των Ενοριτών. Ο ανωτέρω κατάλογος επικαιροποιείται κατ΄ έτος με την ίδια διαδικασία."

Γνωρίζοντας οι Ιερείς μας με βάση τον ανωτέρω κατάλογο τους ενορίτες των, μπορούν να τους καλούν σε συνελεύσεις, όπου το πρώτο που θα επιτευχθεί θα είναι  η αλληλογνωριμία των πιστών. Ο απόστολος Παύλος (Α΄προς Κορινθίους Κεφ. ΙΑ στ.20) μάς ομιλεί για την «επί το αυτό» σύναξη των Χριστιανών. Εκεί οι ενορίτες θα αντιληφθούν και θα βιώσουν ότι η πίστη τους δεν είναι μια ατομική τους υπόθεση και οι υποχρεώσεις των δεν εξαντλούνται μόνο στην συμμετοχή των στην θεία Λειτουργία τις Κυριακές και Εορτές. Στην ενορία του ο Χριστιανός θα βιώνει το γεγονός  ότι η Εκκλησία δεν είναι κάτι το γενικό, αόριστο, αφηρημένο, αλλά ότι η συγκεκριμένη σύναξη είναι η  πραγματικότητα που καθιστά στον κάθε χριστιανό απτό και παρόν το Μυστήριο της Εκκλησίας. Εκεί στην ενορία θα βιώσει ο Χριστιανός  ως μέλος της ευρύτερης πνευματικής οικογένειάς του, και τους άλλους ενορίτες ως πνευματικούς του αδελφούς και θα συζητήσει μαζί τους να προσδιορίσουν μαζί με ποια έργα η πίστη τους θα διατηρείτε ζωντανή.

Σ’ αυτές τις ενορίες οι πιστοί θα μεριμνούν  για όλα τα ζητήματα, τα οποία αφορούν στην πνευματική, την προνοιακή και την υλική ζωή της ενορίας. Εκεί ο πιστός θα εμπεδώσει το χρέος του ότι πρέπει να αρκείται στην αυτάρκεια ως προς την κάλυψη των αναγκών του και ότι το εισόδημά του πρέπει να προέρχεται από τίμια εργασία του και το τυχόν περίσσευμα οφείλει να το εισφέρει στην Ενορία του και μέσω αυτής συλλογικά να καλυφθούν οι ανάγκες εκείνων που στερούνται τα αναγκαία για την συντήρησή των. Σκεφθείτε, εάν η διακονία του λόγου γίνει με πίστη βαθειά και με την ευλογία του Θεού, μπορούν να κάνουν θαύματα οι ενορίες σε έργα αλληλοβοήθειας.

Εάν η ηγεσία της Εκκλησίας ορθοτομεί "τον λόγο της Αληθείας" του Κυρίου μας, έχει ως στόχο το πρότυπο  της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας των Ιεροσολύμων για τις οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων, έστω και εάν αυτό ρεαλιστικά φαίνεται σήμερα ουτοπικό, εάν ΤΟ ΔΙΑΚΥΡΡΗΣΣΕΙ αυτό με παρρησία και όση δύναμη έχει, εάν  με πράξεις της  δείχνει ότι το προωθεί με όσες δυνάμεις έχει, τότε έχοντας πίστη και στην Θεία Πρόνοια κανείς δεν μπορεί να φαντασθεί το τι μπορεί να γίνει κατορθωτό. Τότε θα δικαιώσουμε με τα έργα μας ως Εκκλησία την ρήση του Κυρίου μας "Υμεις εστέ το φως του κόσμού" (Ματθ. Κεφ. Ε΄, 14).    

* Ο Νικήτας Αποστόλου είναι πρ. Τμηματάρχης του Υπουργείου Γεωργίας.