Στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις και τα κόμματα γνωρίζουν τι είναι εθνικό, διεθνές και ξένο σχολείο, καθώς η χώρα διαθέτει, κρατική, ιδιωτική, αλλά και ξενόγλωσση πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σε κρατικά, ιδιωτικά και ξενόγλωσσα σχολεία στα οποία εγγράφονται Έλληνες και αλλοδαποί μαθητές, χωρίς τη διαμεσολάβηση του υπουργείου Παιδείας. Αυτό σημαίνει ότι τα σχολεία της Ελλάδας έχουν διεθνή νοοτροπία, προσωπικότητα, αλλά και νομιμότητα. Δεν συμβαίνει το ίδιο με την εγγραφή αλλοδαπών φοιτητών  στα ελληνικά κρατικά πανεπιστήμια. Το δικαίωμα να δέχονται τα πανεπιστήμια αλλοδαπούς φοιτητές χωρίς κρατική διαμεσολάβηση, το καταχράται το υπουργείο Παιδείας. 

Είμαστε η μόνη χώρα του κόσμου, που εφαρμόζει αυτή την υδροκεφαλική και ανθελληνική πολιτική που υποβαθμίζει τα ελληνικά κρατικά πανεπιστήμια. Αυτό γιατί δεν έχουν από το ελληνικό κράτος την απαιτούμενη νομιμοποίηση την οποία έχουν τα σχολεία της εκπαίδευσης, αλλά και τα ανωτατικοποιημένα παρατήματα των αλλοδαπών πανεπιστημίων.

Αυτό γιατί τα παραρτήματα του εξωτερικού, αποκτούν την ανωτατικοποίησή τους ως παρακλάδια πανεπιστημίων με κατοχυρωμένη διεθνικότητα κάτι που για τα ελληνικά κρατικά πανεπιστήμια είναι παράνομο. Αυτό σημαίνει ότι τα παραρτήματα πανεπιστημίων του εξωτερικού στην Ελλάδα έχουν το δικαίωμα να εγγράφουν άμεσα αλλοδαπούς φοιτητές χωρίς τη μεσολάβηση του ελληνικού κράτους, κάτι το οποίο όπως είδαμε δεν επιτρέπεται για τα ελληνικά κρατικά πανεπιστήμια. Αυτό αποτελεί κατάφορη υποβάθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου και ανθελληνική πολιτική. 

Υπόλογη για τη στέρηση αυτού του δικαιώματος των κρατικών πανεπιστημίων είναι η κάθε κυβέρνηση, που ψηφίζει νόμους χωρίς να δημιουργεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για το διεθνές ελληνικό πανεπιστήμιο, αλλά και τα κόμματα της εκάστοτε αντιπολίτευσης που και όταν τους καταψηφίζουν δεν δεσμεύονται πως αν έρθουν στην κυβέρνηση θα δημιούργησουν αυτές τις προϋποθέσεις. 

Εκτός από την υποβάθμιση των ελληνικών κρατικών πανεπιστημίων από το ελληνικό κράτος, υποβαθμίζεται και η ελληνική γλώσσα, καθώς τα ιδιωτικά παραρτήματα στην Ελλάδα χρησιμοποιούν τις γλώσσες τους, ενώ παράλληλα έχουμε διαρροή συναλλάγματος στο εξωτερικό το οποίο ακυρώνει, το κέρδος που θα είχαμε από τους Έλληνες που σπουδάζουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Είναι απορίας άξιο πώς τα ελληνικά πανεπιστήμια αποδέχονται αυτή την υποβάθμιση.

Πότε και πώς ένα ελληνικό κρατικό πανεπιστήμιο καθίσταται διεθνές

Τα ελληνικά πανεπιστήμια προωθούν τις σχέσεις τους με πανεπιστήμια του εξωτερικού, στα πλαίσια ερευνητικών προγραμμάτων, διεθνών συναντήσεων και πρωτοβουλιών. Οι συνεργασίες, αυτές δεν ορίζουν από μόνες τους τον διεθνή χαρακτήρα ενός πανεπιστημίου. 

Διεθνές, επίσης, δεν είναι το πανεπιστήμιο, που φέρει τον τίτλο, όπως το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Το ίδιο ισχύει για τα πανεπιστήμια με διάσπαρτα τμήματα σε πόλεις της Ελλάδας, βάσει των οποίων κερδίζονται βουλευτικές εκλογές. 

Στις πρυτανικές εκλογές, οι υποψήφιες ομάδες αναφέρονται στις ενέργειες που θα κάνουν για να διεθνοποιήσουν τα πανεπιστήμιό τους όταν θα έρθουν στην εξουσία. Δεν αναφέρονται όμως στις  βασικές προϋποθέσεις που ορίζουν γενικά, αλλά και ειδικά τα ελληνικά κρατικά πανεπιστήμια, ως διεθνή.

Ένα πανεπιστήμιο για να είναι διεθνές πρέπει να αποφασίζει το ίδιο πόσους, και ποιους Έλληνες, αλλά και πόσους και ποιους αλλοδαπούς φοιτητές θα δέχεται, κάτι που δεν συμβαίνει με το ελληνικό πανεπιστήμιο. Για να συμβεί όμως αυτό εν μέρη οφείλει πρώτα να εφαρμοστεί το εθνικό απολυτήριο. Μέχρι τότε, η πρόσβαση των Ελλήνων φοιτητών στο πανεπιστήμιο θα επιτυγχάνεται με βάση τις πανελλαδικές εξετάσεις. 

Η πρόσβαση των αλλοδαπών φοιτητών όμως πρέπει να γίνεται στο πανεπιστήμιο. Στην περίπτωση που ο υποψήφιος αλλοδαπός φοιτητής διαθέτει απολυτήριο ισάξιο με τις πανελλαδικές εξετάσεις και ανταποκρίνονται οι βαθμοί του στις βαθμολογικές προϋποθέσεις του τμήματος που επιλέγει, να γίνεται δεκτός με τις εξής προϋποθέσεις: 

1. Αν δεν διαθέτει πιστοποίηση της ελληνικής γλώσσας Β2, να εγγράφεται σε ταχύρρυθμο πρόγραμμα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας και ορολογίας στο πανεπιστήμιο. 

2. Αν δεν διαθέτει ισοτιμία, να παρακολουθεί στο γνωστικό αντικείμενο ταχύρρυθμα σεμινάρια στο πανεπιστήμιο, για την απόκτησή της. 

3. Nα αποδεικνύεται εισαγωγή συναλλάγματος 800-1000 ευρώ μηνιαίως στον τραπεζικό του λογαριασμό.

Η ελληνική πολιτεία από την πλευρά της: 

1. Να χρηματοδοτήσει υπηρεσίες του πανεπιστημίου και να επιμορφωθούν οι υπάλληλοι από ειδικούς του Υπουργείου Εξωτερικών.

2. Τα πανεπιστήμια να επικοινωνούν με τις ελληνικές διπλωματικές αντιπροσωπίες οι οποίες θα διαχέουν σε κάθε ευκαιρία τις δυνατότητες για σπουδές στην Ελλάδα, ενώ το ίδιο το πανεπιστήμιο να προβάλει το έργο του διεθνώς για την απρόσκοπτη μετακίνηση αλλοδαπών φοιτητών στα κρατικά πανεπιστήμια της Ελλάδας. 

3. Το ελληνικό κρατικό πανεπιστήμιο να επιδιώκει καλύτερες αξιολογήσεις και να προβάλει τα στοιχεία που το κάνουν ελκυστικότερο.

 Όταν οι πτυχιούχοι των ελληνικών πανεπιστημίων γίνονται ανάρπαστοι στο εξωτερικό, γιατί να μην προτιμούν οι αλλοδαποί φοιτητές να αποκτήσουν και εκείνοι αυτό το πλεονέκτημα. Η αναζήτηση πληροφοριών για σπουδές στο εξωτερικό είναι μια πανεύκολη διαδικασία. Στην αναζήτηση της ίδιας διαδικασίας για σπουδές στην Ελλάδα δε βρίσκουμε ούτε αρχή ούτε τέλος. Πολλοί αλλοδαποί φοιτητές που θέλουν να σπουδάσουν στην Ελλάδα καταφεύγουν στη βοήθεια των δικηγόρων. 

Η ανάπτυξη της ελληνικής ιδιωτικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην Ελλάδα

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια του εξωτερικού εμφορούνται τον πολιτισμό και τη γλώσσα των χωρών τους και για το λόγο αυτό δεν είναι ελληνικά ιδιωτικά πανεπιστήμια. Το ελληνικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο, πρέπει να είναι πανεπιστήμιο επιπέδου όπως και τα κρατικά και να απευθύνεται σε φοιτητές του εξωτερικού, αλλά να εστιάζει και στους Έλληνες που μεταναστεύουν για σπουδές. 

Οι πανελλαδικές είναι εμπόδιο για τα ελληνικά ιδιωτικά πανεπιστήμια που δεν έχουμε. Γιατί ο φοιτητής με επάρκεια πανελλαδικών δηλώνει στο κρατικό πανεπιστήμιο ανάλογα με τα μόρια και τις βάσεις των τμημάτων. Αν η Ιατρική έχει 18.500 μόρια, τα Παιδαγωγικά 15.500, η Κοινωνιολογία  12.000, πως θα εγγράφεται ένας Έλληνας με 12.000 μόρια ή αλλοδαπός φοιτητής στα ανωτατικοποιημένα παραρτήματα στην Ιατρική ή στη Νομική; Αυτό σημαίνει ότι δεν υπόκεινται στο ελληνικό κράτος. Γιατί, αν εφαρμόζουν τους νόμους του ελληνικού κράτους, θα πρέπει την επάρκεια για σπουδές στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο να την δίνει το ΥΠΑΙΘ, ή να καλύπτεται η ανεπάρκεια με επιπρόσθετη εκπαίδευση από τα παραρτήματα. Αν συμβαίνει αυτό τότε αποδεικνύεται πως η κυβέρνηση εμπιστεύεται τα παραρτήματα και όχι τα κρατικά πανεπιστήμια. 

Για να ιδρύσουμε ιδιωτική πανεπιστημιακή εκπαίδευση, οφείλουμε να λύσουμε ορισμένα προβλήματα, όπως: 

1. Την αλλαγή συντάγματος, το εθνικό απολυτήριο και τα κριτήρια ίδρυσης ελληνικών ιδιωτικών πανεπιστημίων 

2. Να καθοριστεί ο ρόλος της ελληνικής γλώσσας, η προέλευση των ΔΕΠ 

Η ιδεολογική επένδυση σχετικά με την ίδρυση ή μη κρατικών πανεπιστημίων πολιτικά εξυπηρετεί  μόνο λόγους αντιπαράθεσης καθώς υπάρχει ιδιωτική εκπαίδευση. Η ανωτατικοποίηση παραρτημάτων ως πανεπιστημιακή μη κρατική εκπαίδευση της Ελλάδας αποτελεί ανθελληνική πολιτική ενέργεια. Η  συζήτηση για την ελληνική πανεπιστημιακή εκπαίδευση οφείλει να συνδυαστεί με πρόγραμμα πανεπιστημιακής αναδιοργάνωσης, ώστε κρατικά και ιδιωτικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα να είναι διάσπαρτα στην ελληνική επικράτεια, για να συμβάλουν ισόρροπα στην ανάπτυξη της Ελλάδας. Τον σκοπό αυτόν δεν τον εξυπηρετούν ούτε τα κρατικά ούτε τα ανωτατικοποιημένα παραρτήματα. 

Προαπαιτούμενο της ίδρυσης ενός ιδιωτικού πανεπιστημίου είναι το πολιτικό πλαίσιο:  η γλώσσα, το επιστημονικό πεδίο, αριθμός ΔΕΠ, ο χώρος εγκατάστασης, το διοικητικό προσωπικό, το πρόγραμμα σπουδών, η σύνδεση με την τοπική κοινωνία και οικονομία, η υπερκείμενη ελληνική εξουσία του. Με αυτόν τον τρόπο η κάθε επιτροπή κάνει δεκτές ή απορρίπτει αιτήσεις. Το θέμα όμως, όπως εξελίχθηκε αντί να λυθεί, δημιούργησε ένα πελώριο εθνικό ζήτημα, καθώς υποβάθμισε περαιτέρω το ελληνικό κρατικό πανεπιστήμιο, το οποίο δεν έχει να φοβάται από την ίδρυση ελληνικής ιδιωτικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, αν λάβει κανείς υπόψη την αξία που λαμβάνουν τα ελληνικά πτυχία στις αγορές του εξωτερικού. Έχει όμως να φοβάται από την ίδια την ελληνική πολιτεία με την υδροκεφαλική πολιτική του κράτους των Αθηνών και τη συστηματική υποβάθμισή του με τις αποφάσεις του. 

Ο Παντελής Γεωργογιάννης είναι τ. Καθηγητής του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών