Στον κ. Γεώργιο Γιαννάκη, ο οποίος, στην χώρα του «είσαι ό,τι δηλώσεις», δηλώνει δημοσιογράφος, και, στο πλαίσιο της «δημοσιογραφίας» που υποτίθεται πως ασκεί ως χασομέρης συνταξιούχος του πρώην ΙΚΑ, αυθαδιάζει με μια γλώσσα μεγαλύτερη από το μπόϊ του, χρωστάω κάποιες απαντήσεις. 

Ο γνωστός κ. Γιαννάκης, από Βλάχα που με προσδιόριζε μέχρι πρότινος, τώρα με αποκαλεί «κυρά –Γεωργία», «Γεωργούλα», «Γωγούλες» και δεν γνωρίζω τί άλλο μπορεί να σκεφτεί ο ‘έρμος’, πιστεύοντας πως έτσι θα με ‘κοντύνει’.

Παράλληλα για να δείξει πόσο ‘ψήλωσε’ ο ίδιος, παραθέτει την δική του ‘εντυπωσιακή’ επαγγελματική πορεία που από γκαρσόνι στον Ταΰγετο της Ομόνοιας, στην Πλάκα και στο υπόλοιπο Αττικής, στη συνέχεια αναβαθμίστηκε σε έμπορο ξηρόκαρπων στα Γιάννενα, για να καταλήξει με ένα ‘σάλτο’ ΄δημοσιογράφος’, πορεία, που, όπως ενημερώνει, επιβραβεύτηκε με μια θέση στο Δ.Σ. του Νοσοκομείου Χατζηκώστα. 

Μπορώ να φανταστώ τον κ. Γιαννάκη γκαρσονάκι στην Ομόνοια με την άσπρη καθαρή ποδίτσα του, δυο -τρία πιάτα στο ένα χέρι και άλλα τόσα στο άλλο και ένα σβέλτο «έφτασεεεεεεεε» να σερβίρει τσίφτικα.

Μπορώ επίσης να τον φανταστώ και εμποράκο ξηρόκαρπων με την άσπρη ρομπίτσα του να ζυγίζει ξηροκάρπια με τσαχπινιά. Του ταίριαζε, άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως μέχρι σήμερα στα Γιάννενα τον αποκαλούν «Ο φυστικάς». 

Μέχρι εδώ όλα καλά, τα γκαρσόνια και οι μικροέμποροι ανήκουν στην ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας, οι μικρομεσαίοι που λέμε, που έχουν ταξική συνείδηση, διεκδικούν τα δικαιώματά τους, αλλά δεν ‘μεγαλοπιάνονται’. Γνωρίζουν καλά ποιοι είναι και πού ανήκουν. 

Ο κ. Γιαννάκης όμως μας λέει πως βρήκε το θάρρος να ασχοληθεί με τον χώρο της ενημέρωσης που το είχε μεράκι από τα μαθητικά του χρόνια και έκτοτε δηλώνει ‘δημοσιογράφος’. Μάλιστα την αργκό των Χαυτείων της Ομόνοιας με «κουστουμάτους», «παντελονάτους», «αριστερόπουλα», «ακροδεξιοαριστεροτέτοιους» ‘και βάλε’, φαίνεται πως την θεωρεί αναβαθμισμένη δημοσιογραφία και αυτά ‘ανακυκλώνει’. 

Με αυτή την αυτοαναβάθμισή του όμως θυμίζει τον κόρακα από τον Ζορμπά του Καζαντζάκη που ενώ περπατούσε σωστά σαν κόρακας, μια μέρα του κάπνισε να περπατάει κι αυτός καμαρωτά, σαν την πέρδικα, κι από τότε ο κακομοίρης ξέχασε και τη δικιά του περπατησιά, «και τώρα – δεν τον βλέπεις; - πάει πηδοκοπώντας», όπως μολογάει ο Ζορμπάς.

Με αυτά τα ‘πηδοκοπήματα’ όμως, ο κ. Γιαννάκης αποκαλύπτει ενδιαφέροντα πράγματα. Μας λέει λοιπόν πως τον Δεκέμβρη του 2019, κάποιος φιλαράκι του, του πρότεινε να συμμετάσχει στην διοίκηση του Νοσοκομείου Χατζηκώστα. Μάλιστα ήταν η δεύτερη φορά που δεχόταν μια τέτοια πρόταση και «φυσικά αποδέχτηκ[ε]α την πρόσκληση!», ενώ, όπως ο ίδιος λέει, την πρώτη φορά επί υφυπουργίας Μπέζα στο Υπουργείο Υγείας δεν τελεσφόρισε αντίστοιχη προσπάθεια γιατί πολιτικό πρόσωπο του νομού τον απέρριψε και προώθησε τον εκλεκτό του. Όπερ μεθερμηνευόμενον εστί: την πρώτη φορά, κάποιος άλλος είχε μεγαλύτερο «βύσμα» από αυτόν -χρησιμοποιώ απευθείας την αργκό που καταλαβαίνει για να μην του κάνω μεταφράσεις από ελληνικά σε ελληνικά- και του ‘έφαγε’ το ‘στασίδι’. 

Αν κάποιος λοιπόν ακόμα αναρωτιέται: «τί έχουν τα έρμα και ψοφάνε» στο Ελληνικό Δημόσιο, - Γιαννάκηδες στην διοίκηση έχουν, θα μπορούσε να είναι μια από τις απαντήσεις. Αν τουλάχιστον είχε το γνώθι σαυτόν ο αμετροεπής κ. Γιαννάκης, δεν θα τα ανακοίνωνε αυτά. Τί γνωρίζει ο ‘δόλιος’ από διοίκηση δημόσιου οργανισμού με εμπειρία γκαρσονιού, εμποράκου ξηρόκαρπων, «σπουδές» το πολύ εξατάξιου Γυμνασίου και μόνο ‘προσόν’ το ‘βύσμα’;

Όμως αυτός ο ‘πηδοκοπητός’ Γιαννάκης έχει το θράσος να ισχυρίζεται δημόσια: «….. Ζητούμε συγνώμη που δεν είχαμε γνωρίσει τότε την κυρά-Γεωργία, την σιτιζόμενη από τα ταμεία του ….. Σεραγιού της άνω πλατείας, …….». 

Ενημερώνω τον κ. Γιαννάκη και την παρέα του πως προσωπικά φρόντισα να αποκτήσω άρματα (γνώσεις) για ν’ αγωνιστώ στη ζωή, γι’ αυτό και δεν μου χρειάστηκαν κομματικά δεκανίκια και ‘βύσματα’ για να βολευτώ, ούτε ο Περιφερειάρχης Ηπείρου μου ζήτησε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. 

Ενημερώνω τον κ. Γιαννάκη πως με την απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου όπου παραπέμφθηκαν όλα τα μέλη της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας Ηπείρου κατόπιν ενεργειών της παρέας του κρίθηκε ομόφωνα πως οι αμοιβές μου «παρά τη σοβαρότητα των αντίστοιχων υποθέσεων ………ήταν απολύτως εύλογες». Και επειδή φοβάμαι ότι δεν μπορεί να κατανοήσει τί σημαίνει «απολύτως εύλογες», του εξηγώ πως θα πει «χαμηλές», διαφορετικά οι τρεις Εφέτες και τα δύο άλλα μέλη του Πειθαρχικού που γνωρίζουν ελληνικά και όχι την αργκό του κ. Γιαννάκη, θα το διατύπωναν ως απλώς «εύλογες», δηλαδή κανονικές.

Γι’ αυτό του συνιστώ να μαζέψει την γλώσσα του και εν γένει να «συμμαζευτεί» για να μην χρειαστεί να τον «συμμαζέψουν» τα δικαστήρια, γιατί έχει ήδη κριθεί από Εφέτες δικαστές, από αυτούς, δηλαδή, που διαθέτουν τις εξειδικευμένες γνώσεις να κρίνουν -και δεν είναι ‘αμπλαούμπλες’ τύπου Γιαννάκη- πως όχι μόνο δεν ‘σιτίζομαι’ από ταμεία, αλλά οι αμοιβές μου είναι χαμηλές. 

Αντίθετα, αυτός οφείλει να ενημερώσει τί υπηρεσίες προσέφερε τα ‘δίσεκτα’ χρόνια των μνημονίων στην ΔΕΥΑΙ για τις οποίες σιτιζόταν από το υστέρημα των Γιαννιωτών. Άλλωστε, από το ίδιο υστέρημα, οι Γιαννιώτες -και όχι μόνο- την εποχή των μνημονίων πληρώσαμε ‘ρεφενέ’ και τα ‘σπασμένα’ του Ελληνικού Δημοσίου και των Ασφαλιστικών Ταμείων που είχαν προκαλέσει κάποιοι επιτήδειοι ακόμα και με εικονικές πτωχεύσεις. 

Όπως βουΐζει ο τόπος στα Γιάννενα, ο κ. Γιαννάκης κήρυξε σε πτώχευση τον διαχρονικό φίλο του κ. Καλτσή, πιστωτές του οποίου ήταν κυρίως το Ελληνικό Δημόσιο και Ασφαλιστικά Ταμεία που από αυτές τις ‘τσαχπινιές’ έχασαν δεκάδες εκατομμύρια δραχμές και με αναγωγή σε σημερινές αξίες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που τα πληρώσαμε όλοι μας με τα μνημόνια.

Τί έχει να μας πει επ’ αυτού;

Έτσι έμαθε να διαφυλάσσει το δημόσιο συμφέρον ο τιμητής των πάντων, κ. Γιαννάκης; 

Έτσι το διαφύλαξε και κατά την θητεία του ως μέλος του Δ.Σ. του Νοσοκομείου Χατζηκώστα; Ή μήπως εκεί πρόσφερε μόνο διασκέδαση, όπως διασκεδάζει τους αναγνώστες κάθε Τετάρτη και Παρασκευή που τρώνε λαδερά;

Σε αυτά να απαντήσει, ο κ. Γιαννάκης, που ‘το κατέχει το θέμα’ και να μην τιρβάζει περί ανεμογεννητριών, γιατί δεν το κατέχει. Τί γνωρίζει ο ‘δόλιος’ από διαδικασίες αδειοδότησης ανεμογεννητριών και ανάκλησης διοικητικών πράξεων; Αν γνώριζε, θα μπορούσε να αντιληφθεί και το μέγεθος της δημόσιας αυτογελοιοποίησής του όταν ισχυρίζεται πως «Τελικά, μπαίνει στη μέση η Αρχαιολογική Υπηρεσία, η οποία απαγορεύει την συγκεκριμένη πράξη, διατάσσοντας τους πάντες να πάρουν τις υπογραφές τους πίσω!» (!). Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων, κ. Γιαννάκη μας, γνώμη εξέφρασε, γνωμοδοτικό όργανο είναι, όχι αποφασιστικό, γι’ αυτό και ούτε διέταξε ούτε μπορούσε να διατάξει. Ο Περιφερειάρχης Ηπείρου αποφάσισε και ανακάλεσε την απόφαση, αλλά αυτά τα θέματα δεν είναι για την αφεντιά του με τις ‘βαρύγδουπες σπουδές’ μεταξύ Παπαδατών και Λελόβων Πρέβεζας και την ‘πρακτική’ του στις ταβέρνες της Ομόνοιας. 

Γι’ αυτό και θα του πρότεινα ευγενικά να ‘κάτσει στα αυγά του’ και να νταχτιρντίζει τα εγγόνια του, που, όπως μας λέει: «…. ευτυχώς καταξιωθήκαμε να αποκτήσουμε!». Ίσως και να πιστεύει κιόλας ο ‘καψερός’ πως όσοι επέλεξαν να ζήσουν διαφορετικά, δεν ‘καταξιώθηκαν’ γιατί δεν διαθέτουν την γνωστή ‘γοητεία’ του. 

Γεωργία Μ. Τατάγια, Δικηγόρος