- Άντε τυχερέ Μήτσο, σιγά – σιγά παίρνεις… την εξουσία στα χέρια σου!

Αυτή ήταν η πρώτη κουβέντα του Θύμιου, στο φίλο του, μόλις έσμιξαν για τον πρωινό καφέ!

- Για ποια εξουσία μου μιλάς, του είπε.

- Σε λίγο θα έχεις στα χέρια σου «το… χαρτί της εξουσίας»! Θα μπορέσεις ο ίδιος να ελέγχεις όλους τους δημοσίους υπαλλήλους! (Και είναι και… χιλιάδες βρε Θύμιο…). Θα ελέγχεις αν δουλεύουν, αν… σε δουλεύουν, αν σε εξυπηρετούν με ευγένεια και χαρά ή είναι… απασχολημένοι στα κινητά!

- Και αυτή Θύμιο, είναι δουλειά δική μου; Πότε θα προλάβω να ελέγξω ένα τεράστιο και… δυσκίνητο τομέα και σε ποιον θα παραδίδω τα… συμπεράσματα για… τα περαιτέρω;

Αν αρχίσω τον έλεγχο από την Εφορία, θα μπλέξω με τους φακέλους και… τα αρχεία! Και τι θα κερδίσω; Μήπως οι φορολογούμενοι θα πληρώσουν λιγότερα; Όχι!

Αν πάω στα Νοσοκομεία και αφού προσπεράσω… τα ράντζα στους διαδρόμους, θα φτάσω έξω από τα χειρουργεία! Και εκεί ο ασθενής, που περιμένει να κάνει εισαγωγή, θα μου πει πως είχε κάνει αίτηση για χειρουργείο επί… Τσίπρα και τον πήραν τώρα… επί Μητσοτάκη! (Πάλι καλά. Δεν φταίνε όμως οι γιατροί!)

Και αν πάω μέσα στα σχολεία, τι… να αξιολογήσω ο δόλιος; Στην αυλή οι μαθητές… μάχονται βιαίως και οι καθηγητές είναι σε ρόλο… διαιτητή! (Κλωτσιές, μπουνιές και… βιντεοσκοπήσεις!). Μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως οι δάσκαλοι δεν δουλεύουν;

- Δουλεύουν Μήτσο μου και οι δάσκαλοι και όλοι οι υπάλληλοι! (Μικρές εξαιρέσεις πάντα θα υπάρχουν!).

- Συμφωνώ, κατέληξε και ο Θύμιος. Όλοι οι Έλληνες δουλεύουν και μάλιστα με τις… μισές αποδοχές των Ευρωπαίων υπαλλήλων!

Αυτό το τελευταίο κι αν θέλει… αξιολόγηση! 

* Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.