Επειδή βρισκόμαστε στον αστερισμό του ΟΠΕΚΕΠΕ, θυμήθηκα εκείνα τα χρόνια της… πάταξης της φοροδιαφυγής.

Ο κ. υπουργός της νέας σοσιαλιστικής κυβέρνησης, με σηκωμένο τα φρύδι και αυστηρός, όπως ταιριάζει σε σοβαρούς και με ηγετική στόφα πολιτικούς, εξήγγειλε νέα «δέσμη μέτρων» για το νοικοκύρεμα των δημόσιων οικονομικών. «...Η κυβέρνησή μας θα είναι αμείλικτη! Το αίσχος της φοροδιαφυγής θα παταχθεί άπαξ δια παντός. Το νέο σώμα των επίλεκτων υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών, οι «Αδιάφθοροι», από αύριο ξεκινάει εντατικούς ελέγχους…»

Σύγκρυο κατέλαβε τους απανταχού της χώρας φοροφυγάδες. Ο κ. υπουργός δεν παίζει! 

Αυτή ήτανε η πέμπτη ή έκτη «δέσμη μέτρων», ο ενδέκατος νόμος της κυβέρνησης κατά της φοροδιαφυγής. Χωρίς αναβολή η υπουργική στρατηγική ετέθη σε εφαρμογή. Κλιμάκια των «Αδιάφθορων» πλημμύρισαν τουριστικές περιοχές, λαϊκές αγορές, εθνικές οδούς… 

Το κράτος παρέτασσε ότι πιο εκλεκτό είχε στον αγώνα για την πάταξη της φοροδιαφυγής και την ανόρθωση της εθνικής οικονομίας. Ακόμα και την γριούλα που έπλεκε το μαντηλάκι, κατά τον Κίμωνα, έλεγξαν οι αθεόφοβοι. 

Γενάρης μήνας, περασμένα μεσάνυκτα, το κρύο τσουχτερό και δεξιά, στην άκρη του δρόμου, στα διόδια της εθνικής οδού, σταμάτησε το υπηρεσιακό αυτοκίνητο των «Αδιάφθορων». 

Επικεφαλής ο Αρίστος, τριαντάρης, Πτυχιούχος Οικονομικών, συνδικαλιστής του κυβερνώντος κόμματος. 

Δεύτερος ο κυρ. Μήτσος, απόφοιτος Δημοτικού, που κόντευε τα 60. Μολονότι αντικυβερνητικός, κατόρθωνε να επιβιώνει σε όλες τις κυβερνήσεις. 

Είχε μεταπηδήσει στην Εφορία από το ένδοξο Σώμα της Βασιλικής Χωροφυλακής ηρωικώς δράσας κατά των ζωοκλεφτών στα ορεινά χωριά της Κρήτης. 

Κατάφερε να τρυπώσει στην Υπηρεσία Ελέγχων (ας είναι καλά ο κουμπάρος του ο βουλευτής). 

Έμπαινε στα μαγαζιά για να διενεργήσει ελέγχους, βλοσυρός, σκορπώντας τον τρόμο στους ατυχείς μαγαζάτορες.

-Αμάν και βουτήξω τη μαυρομύτα!

-Έτσι και σε περιλάβει η μαυρομύτα! ήταν οι συνηθισμένες του προειδοποιήσεις. Προετοίμαζε έτσι το έδαφος για τη… συναλλαγή!

-Σε λυπάμαι και σένα. Μεροκαματιάρης είσαι και συ, υπάλληλος είμαι κι εγώ. Τρεις και εξήντα παίρνω, αλλά πρέπει να κάνω το χρέος μου! 

Αλλού, πάλι, άλλαζε το τροπάρι:

-Άκου φίλε, εμείς δεν είμαστε παπάδες, δεν ήρθαμε εδώ γι’ αγιασμό κι ευχές. Είμαστε εφοριακοί και ήρθαμε για έλεγχο! Αλλά και παπάδες να ήμασταν, τόση ώρα που ξεροσταλιάζουμε εδώ ένα καφέ δεν θα τον κέραζες!

Οι πιο… νοήμονες από τους ελεγχόμενους έπιαναν το υπονοούμενο και οι δυο πλευρές τα βρίσκανε… κάπου στη μέση! 

Έτσι, μπορεί να’ χανε το κράτος, αλλά τα λεφτά έμεναν στον… λαό! Αυτή ήταν η φιλοσοφία του κυρ. Μήτσου.

-Σάμπως θα τα φυλάξω στην αστρέχα εγώ τα λεφτά; Στην κατανάλωση θα τα ρίξω. Θα κινηθεί και η εθνική οικονομία.

Το κλιμάκιο των ελεγκτών συμπλήρωνε η Γωγώ, ευειδής νεαρά που, με απολυτήριο Λυκείου, αλλά και μπάρμπα στην Κορώνη, βρέθηκε ουρανοκατέβατη στους «Αδιάφθορους». Τα… εκτός έδρας ήταν υπολογίσιμα βλέπετε.

Οι ηρωικοί εκείνοι υπάλληλοι του Ελληνικού Κράτους αγρυπνούσαν υπό αντίξοες συνθήκες στις επάλξεις του χρέους.

 Έλα όμως που η κυκλοφορία ελάχιστη έως ανύπαρκτη και η ώρα κόντευε 02,00 μετά τα μεσάνυχτα κι αυτοί ξεροστάλιαζαν.

Ο κυρ. Μήτσος απευθύνθηκε στον επικεφαλής του Κλιμακίου: 

 -Αρίστο, ξέρω ότι εσείς οι σοσιαλιστές είστε κέρβεροι στην εφαρμογή του νόμου. Γι’ αυτό μου αρέσετε. Αλλά μου φαίνεται ότι αδίκως μας τρώει η παγωνιά. Δεν πάμε παρακάτω, στην ταβέρνα του Παντελή να πιούμε ένα ποτό, να ζεσταθούμε;

Ακαταμάχητη η επιχειρηματολογία του κυρ. Μήτσου και συμφώνησαν τα έτερα μέλη του κλιμακίου. 

Σε πέντε λεπτά οι «Αδιάφθοροι» έμπαιναν στην άδεια ταβέρνα κι ο Παντελής ποδοτσακίστηκε να τους υποδεχθεί. 

Ο κυρ. Μήτσος ήταν  παλιός γνώριμος βλέπετε. Ταπεινός ο ταβερνιάρης, αφού κάθισαν προσήλθε για παραγγελία. Ο κυρ. Μήτσος πήρε το λόγο:

-Δεν θα κάτσουμε Παντελή, είμαστε υπηρεσία! Να τσιμπήσουμε κάτι και να φύγουμε! Φέρε μας από ένα «αγροτικό» να ζεσταθούμε! Και πού’ σαι; Βάλε και δυο κιλά παϊδάκια στα κάρβουνα και αν έχεις φέρε μας και λίγο κοκορέτσι για ορεκτικό. Κι όλα τα σχετικά! Σβέλτα, όμως, γιατί πάνω απ’ όλα είναι το καθήκον.

Τους έφερε τρία ποτήρια ουίσκι. Ο κυρ. Μήτσος τράβηξε μια γουλιά και γύρισε στο σερβιτόρο:

- Εγώ μικρέ θέλω τη μπουκάλα με το DIMPLE ( ντιμπλ) να τη βλέπω πάνω στο τραπέζι. 

Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται… Οι κρατικοί λειτουργοί τίμησαν δεόντως τα παϊδάκια και η μπουκάλα κόντευε να αδειάσει.

Ξαναμμένος ο κυρ. Μήτσος από το ποτό, τους λέει:

-Αϊκούτε εμένα που ‘μαι παλιά καραβάνα! Το Ελληνικό δεν μαζεύεται. Εδώ δεν έφκιασε κράτος ο Εθνοσωτήρας ο Παπαδόπουλος. Δεν μπόρεσε να βάλει τάξη ο Εθνάρχης ο Καραμανλής. Δεν τα κατάφερε ο μέγας Παπανδρέου! Και θα τα βγάλει πέρα ο Σημίτης, μισή μερίδα άνθρωπος;!

Πέρασε η ώρα και είπαν να πληρώσουν και να φύγουν. Ο κ. Μήτσος φώναξε τον ταβερνιάρη: 

-Βρε Παντελή, οι συνάδελφοι από ‘δω μου είπαν για πληρωμή. Είναι τους λέω να τον προσβάλλουμε τον άνθρωπο;!

-Ούτε συζήτηση κυρ. Μήτσο! Κερασμένα όλα απ’ το κατάστημα.

Ευχαριστημένοι οι τρεις ελεγκτές, χαιρέτησαν και βγήκαν στο δρόμο. Έτσι στις εφτά το πρωί έμπαιναν στην Πλατεία Ομονοίας. 

Οι εφημεριδοπώλες στα πόστα τους διαλαλούσαν με στεντόρεια φωνή την πραμάτεια τους.

-Εφημερίδες! Νέα μέτρα της κυβέρνησης κατά της φοροδιαφυγής. Εφημερίδεεες…

Μέτσοβο