Εάν είχε φωνή και κυρίως αν είχε… χέρια, ο πλανήτης Γη, δεν θα προλάβαινε να βρίζει και να χαστουκίζει όλους τους ανθρώπους, τους… περαστικούς, που ήρθαν για κάποια χρόνια πάνω της και κάνουν όλα τα αίσχη! Έχουν καταντήσει τη Γη, μία απέραντη χωματερή!

- Σκουπίδια στους κάδους και έξω από αυτούς!

- Σκυλιά και άνθρωποι, αφοδεύουν στους δρόμους!

- Όλοι καταπατούν κανόνες και νόμους!

- Βρωμιά και δυσωδία, από πεζούς και οδηγούς!

- Πάνω στα πεζοδρόμια βαρέα αντικείμενα, από… πονηρά υποκείμενα! (μακριά από την πόρτα μας και δε βαριέσαι…)

-Αφήστε τα μεγάλα μπάζα και… τα μπαζώματα! Σε κοντινά ξένα οικόπεδα, για μελλοντικές κατοικίες, αδειάζουν μπάζα τα φορτηγά, δημιουργώντας επικίνδυνες εστίες μόλυνσης! Ό,τι άχρηστο και βρώμικο, αρκεί να τα… ξεφορτωθούμε!

Η Γη… δεινοπαθεί από τους «ενοικιαστές» και πού να βρεθούν… θεραπευτές! Και το κακό είναι πως δεν έχει φωνή να… διαμαρτυρηθεί!

Αλλά και πού να πει τον πόνο της… Οι άρχοντες, άλλοι δεν θέλουν, άλλοι δεν μπορούν… Και τελικά, όλοι πάνω στη Γη ασελγούν!

Κάποτε, θα βρει η ίδια… το θάρρος να ξεσπάσει πάνω στους «ενοικιαστές της»! Οι οποίοι κάθε μέρα της ανοίγουν και μία πληγή!

Θα περιμένει την… επόμενη γενιά, για καλύτερη συνύπαρξη! Και η Γη, μαζί με τη νέα γενιά, να πούνε… στην απερχόμενη: Ήσασταν… για τα μπάζα!

Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.