«Κάποιοι είπαν να κάνει ο Δήμος real estate», ακούστηκε σε προηγούμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την έκταση του πρώην στρατοπέδου Βελισσαρίου. Αλίμονο! Θεωρήθηκε αυτονόητο ότι ο Δήμος δεν πρέπει να κάνει κάτι τέτοιο, γιατί στη χώρα μας οποιαδήποτε συναναστροφή του Δημοσίου με την αγορά, παρά τα πιθανά οφέλη, θεωρείται ανήθικη. Πρέπει, όμως, ο Δήμος να κάνει real estate στο Βελισσάριο; Ή μάλλον, έχει την πολυτέλεια να μην κάνει; Ας εξετάσουμε τα δεδομένα.

Πρώτον, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ταυτόχρονα μία δημογραφική και μία οικιστική κρίση. Οι δύο στην πραγματικότητα συνδέονται: οι νέοι δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε φτηνή ποιοτική κατοικία, πληρώνοντας πολλά για μικρά, παλιά σπίτια ή και συγκατοικήσεις, και σε αυτό το κλίμα αισθάνονται ανασφαλείς να ξεκινήσουν οικογένειες. Μία κατασκευή σύγχρονων «εργατικών κατοικιών» για νέους 25-40 ετών, που θα προσφέρει χαμηλότερα ενοίκια από την αγορά όπως και άλλες ανέσεις (διευκόλυνση τηλεργασίας, τοπικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς, υψηλή ενεργειακή απόδοση, κ.ο.κ.), θα ήταν ευεργετική σε αυτή την κατεύθυνση.

Δεύτερον, η πλειονότητα του αστικού ιστού του κέντρου των Ιωαννίνων έχει διαβεί το εύρος ζωής της, που συνήθως στις κατοικίες είναι τα 50 έτη. Η ανανέωση του αστικού ιστού είναι απαραίτητη με νέα κτίρια, τα οποία θα δημιουργήσουν και την αντίστοιχη πίεση στην αγορά ώστε τα παλιά κτίρια (που είναι πλέον σε κακή κατάσταση, ενεργοβόρα, και σκοτεινά) να ανακατασκευαστούν. 

Τρίτον, ο ίδιος ο Δήμος Ιωαννιτών θα μπορούσε να έχει σημαντικά έσοδα σε ετήσια βάση από ένα project αξιοποίησης της έκτασης, τα οποία – όπως δηλώνει ο Δήμαρχος με κάθε ευκαιρία – ο Δήμος τα έχει μεγάλη ανάγκη. Με αυτά θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει έργα και παροχές σε ολόκληρη την πόλη.

Επιπλέον, στην ίδια έκταση θα μπορούσε (κάνοντας χρήση και των έσοδων αυτών) να κατασκευαστεί νέο, σύγχρονο υπέρ-σχολείο όλων των βαθμίδων (νηπιαγωγείο-δημοτικό-γυμνάσιο-λύκειο, 2000-3000 μαθητών, στα πρότυπα των Ευρωπαϊκών Σχολείων της Κομισιόν), παρόμοιο σε σχέδιο, ανέσεις και ποιότητα του κτιρίου των 34ου ΠΝΓ – 35ου ΝΓ, και μαζί με το σχολείο να κατασκευαστεί και σύγχρονο αθλητικό κέντρο που θα καλύπτει τις ανάγκες του, αλλά και τις ανάγκες της πόλης. Ένα τέτοιο σχολείο θα μπορούσε να αντικαταστήσει όλα τα σχολεία της γύρω περιοχής, των οποίων τα κτίρια είναι σε κάκιστη κατάσταση, και γενικώς, ανήκουν σε άλλο αιώνα.

Η συνολική έκταση του πρώην στρατοπέδου είναι 580 στρέμματα. Το εφαπτόμενο «Γιαννιώτικο Σαλόνι» έχει έκταση περίπου 275 στρέμματα, οπότε η συνολική έκταση του χώρου θα έχει εμβαδό 855 στρέμματων. Όλα τα παραπάνω, λοιπόν, μπορούν να υλοποιηθούν σε αυτή την έκταση, με εκατοντάδες στρέμματα να παραμένουν διαθέσιμα για χώρους αναψυχής και πρασίνου.

Τέλος, σημειώσατε το εξής: το περίφημο Hyde Park του Λονδίνου έχει έκταση 2.500 στρεμμάτων, οπότε το νέο πάρκο των Ιωαννίνων θα έχει έκταση ίση με περίπου το 30% του Hyde Park, σε μία πόλη όμως με το ~1,4% του πληθυσμού του Λονδίνου το οποίο επιπλέον δεν έχει δύο Εθνικούς Δρυμούς μισή ώρα μακριά! 

Τίθεται, λοιπόν, το αντίστροφο ερώτημα: Έχουν τα Ιωάννινα τόσο μεγάλη ανάγκη ολόκληρης αυτής της έκτασης ώστε να δικαιολογείται να μη γίνει η παραμικρή αξιοποίηση; Δικαιολογείται ο Δήμος να μην αξιοποιήσει έστω και μικρό τμήμα της έκτασης αυτής; Και, εάν από την έκταση αυτή δεν έχει το παραμικρό έσοδο, πώς θα τη συντηρεί;

Ο Μιχάλης Κ. Ντιναλέξης είναι Πολιτ. Μηχανικός & Μηχανικός περ/ντος Imperial College London