Ο… ψηφιακός κόσμος «ανέβηκε» και μάλιστα νωρίς – νωρίς, ακόμη και μέχρι την Άνω Ραχούλα! Στο μοναδικό καφενείο του χωριού, άπαντες… πληκτρολογούν, με εξαίρεση δύο – τρεις που…μονολογούν!

Παλιότερα οι ίδιοι άνθρωποι, ήταν πρωί – πρωί στο καφενείο, «καρφωμένοι» στην τηλεόραση και κοιτούσαν με μανία, τις «μάχες στο Χρηματιστήριο», είχαν δεν είχαν οι ίδιοι μετοχές! Ωραίες… εποχές! (Μερικοί «παίχτες» το πρωί είχαν… κερδίσει ήδη ένα αυτοκίνητο, αλλά το μεσημέρι δεν είχαν… ούτε ποδήλατο!)

Τώρα οι γέροντες στο καφενείο, δεν ασχολούνται πλέον, έχουν αλλάξει σπόρ!

Τώρα, με ένα κινητό στο χέρι… επιμορφώνονται!

Αλλά και οι νέοι, ακόμη χειρότερα!

Οι παρέες τους πλέον, είναι μόνο… διαδικτυακές, ξεχάστηκαν τελείως οι αυθεντικές!

Το κινητό και η ψηφιακή ζωή, πέρασε μέσα στο αίμα τους!

Αλλά ακόμη και οι… άνω των 70, δεν πάνε πίσω!

Η… αρρώστια είναι «προχωρημένη»!

Μικροί και μεγάλοι οδηγούν με το κινητό στο αυτί!

Ακόμη και… στην Άνω Ραχούλα εάν δει κάποιος έναν οδηγό να κατεβαίνει στην κωμόπολη και να μην έχει, ένα χέρι στο τιμόνι και στο άλλο το κινητό, να τον στήσουμε… ένα άγαλμα στην πλατεία, να τον… θυμόμαστε! (αλλά, τι άγαλμα να τον στήσουμε; Να τον μουντζουρώνει όλη η νεολαία, με την πρώτη ευκαιρία;)

Τώρα πλέον οι οδηγοί… κάνουν πως οδηγούν, αλλά μονίμως τηλεφωνούν!

Και αν αυτό… συνδυαστεί με ταχύτητα και αλκοόλ, τότε στους δρόμους γίνεται… της Κορέας, του Ιράν και του Αφγανιστάν! 

Με βεβαιότητα, αφαιρούνται ζωές, κυρίως νέων ανθρώπων!

Με αποτέλεσμα, φίλοι και συγγενείς, όχι μόνο να το ομολογούν, αλλά δυστυχώς και συχνά να μοιρολογούν!

Και τελικά, ποια μπορεί να είναι η λύση;

Ο ευρών… αμειφθήσεται! 

* Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.