«Αν αφοσιωθείς υπερβολικά στη δουλειά, χάνεις στιγμές από την καθημερινή ζωή που δεν μπορείς να ανακτήσεις…».  Λόγια του  καρδιολόγου Δ. Καρμπαλιώτη,  σε μια  συνέντευξή του  που έμελλε  δυστυχώς  να είναι η τελευταία, γιατί έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 53 ετών, όπως αναφέρει ο καθηγητής καρδιολογίας Μιχάλης Λάμπρου σε άρθρο του αφιέρωμα στον εκλιπόντα στην εφημερίδα «Πρωινός λόγος». 

Συγκινήθηκα από τον θάνατο του γιατρού που τόσα είχε να προσφέρει στην ιατρική επιστήμη, όπως και από τα λόγια αυτά που απομόνωσε από τη συνέντευξη ο καθηγητής Μιχάλης.

Νομίζω ότι τα λόγια αυτά περικλείουν το νόημα της πραγματικής ζωής, της ζωής που πρέπει να ζούμε, που οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε ενστερνισθεί και εμπεδώσει, ότι η ζωή είναι μία και μικρής διάρκειας. 

Η ζωή μας δεν είναι γραμμένη στις σελίδες κάποιου βιβλίου, αλλά διαμορφώνεται διαρκώς και καθορίζεται από τις αναπόφευκτες  συνέπειες των δικών μας επιλογών και πράξεων. Εμείς επιλέγουμε τις αξίες, τον ιδανικό μας εαυτό, πως σκεφτόμαστε, τι καταναλώνουμε, την ψυχαγωγία μας, πως διασκεδάζουμε, το επάγγελμά μας και ακόμα τους πολιτικούς που μας κυβερνούν. 

Δική μας επιλογή είναι οι άνθρωποι με τους οποίους αναπτύσσουμε σχέσεις ή ζούμε μαζί, όπως  οι σύντροφοι και οι φίλοι μας. ‘’Η ζωή είναι το άθροισμα των επιλογών μας ‘’ υποστήριξε  ο Αλμπέρ Καμί. 

Είναι αλήθεια ότι μας έφεραν να ζήσουμε σε έναν κόσμο που δεν επιλέξαμε εμείς, που στους περισσότερους δεν αρέσει. Είναι γεμάτος περιορισμούς και προσταγές. Εμείς όμως επιλέγουμε τα όνειρά μας, τους στόχους, τις προτεραιότητες, τις επιθυμίες και τα ‘’θέλω’’ μας. 

Το ποιος είμαι, πως πορεύτηκα και έζησα μέχρι τώρα, που βρίσκομαι και ζω, πώς θα ζήσω για κάποια χρόνια ακόμα, πώς θα φύγω και τι θα αφήσω πίσω μου είναι όλα αποτέλεσμα των δικών μου επιλογών. 

Ο εαυτός μας συνίσταται από στοιχεία του χαρακτήρα ή της προσωπικότητά μας, όπως για παράδειγμα αυτοπεποίθηση, αυτοκυριαρχία, αυτοεκτίμηση, σύνεση, επιμονή, υπομονή, εγωισμός, αλαζονεία, ανθεκτικότητα, συμπόνια, καλοσύνη, ευαισθησία. 

Επίσης η αλήθεια, η δικαιοσύνη, η συνέπεια, η εντιμότητα ως αξίες είναι δική μας επιλογή αν θα τις υιοθετήσουμε ή όχι. Η θρησκευτική πίστη μας, η πολιτική  ιδεολογία μας, η κοσμοθεωρία μας, οι προκαταλήψεις μας  είναι δική μας επιλογή.  Η  καλλιέργειά μας, η απόκτηση γνώσεων και η ανάπτυξη των ικανοτήτων μας είναι και αυτές  δικές μας επιλογές. 

Η ζωή μας εξαρτάται  σημαντικά  από τις σχέσεις μας  με τους άλλους, γιατί εμείς επιλέγουμε τους συντρόφους, αν θα κάνουμε οικογένεια, εμείς επιλέγουμε τους φίλους μας, τις στάσεις, τις συμπεριφορές και τα συναισθήματά μας για τους ανθρώπους, με τους οποίους ζούμε. 

Στη ζωή μας παίρνουμε αποφάσεις και λύνουμε προβλήματα. Όταν παίρνουμε απόφαση, έχουμε  να επιλέξουμε μεταξύ πολλών εναλλακτικών λύσεων ή επιλογών. Η απόφαση  δηλαδή είναι επιλογή. Το πεπρωμένο μας είναι κυρίως το αναπόφευκτο των συνεπειών των δικών μας επιλογών και πράξεων.

Αν είχαμε δύο ζωές, θα ζούσαμε την πρώτη μας ζωή σαν πρόβα, σαν δοκιμή,  για να μάθουμε να ζήσουμε όπως θα θέλαμε τη δεύτερη. Αν πεθαίναμε δύο φορές είναι σχεδόν βέβαιο ότι τη δεύτερη φορά θα πεθαίναμε καλύτερα από την πρώτη. Δυστυχώς δεν είναι έτσι. 

Προϋπόθεση των επιλογών μας είναι να ζήσουμε τη ζωή μας και να μην αφήσουμε να μας ζήσει αυτή. Να δημιουργήσουμε το πεπρωμένο μας  και  να μην αφήσουμε  να μας το δημιουργήσουν άλλοι. Να ζήσουμε, δηλαδή, μια ζωή  που, αν ήταν να την ξαναζήσουμε για δεύτερη φορά, θα θέλαμε να είναι ίδια. Δεν  υπάρχει όμως  άνθρωπος χωρίς να έχει κάνει λάθη και αποτυχημένες επιλογές. 

Προφανώς δεν υπάρχουν συνταγές επιτυχίας και απόλυτες αλήθειες. Ο στίχος του εθνικού μας ποιητή Δ. Σολωμού: ‘’Με λογισμό και μ’ όνειρο’’ περικλείει όλη τη φιλοσοφία του κόσμου. Δεν μπορούμε  να δώσουμε πολλά χρόνια  στη μία και μικρής διάρκειας  ζωής μας. 

Μπορούμε όμως να δώσουμε πολλή ζωή στα χρόνια μας, ζώντας τη ζωή που θέλουμε, αν κάνουμε επιτυχημένες επιλογές και ενστερνιστούμε τα λόγια του  εθνικού μας ποιητή αλλά και του εκλιπόντα καρδιολόγου και συναδέλφου.

Θυμήθηκα ένα τετράστιχο του ποιητή Κ. Ουράνη που ταιριάζει απόλυτα  στα λόγια  του εκλιπόντα:     Τώρα γυρίζω και κυττάω

Και τη ζωή μου αναμετρώ

Πόση μεγάλη ήταν η φόρα

Πόσο το πήδημα μικρό.

Να θυμηθούμε και τον Δημόκριτο: ‘’Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος’’. Δηλαδή  ‘’ζωή χωρίς γιορτή είναι μακρύς δρόμος χωρίς πανδοχείο’’.

Γράφοντας αυτό το άρθρο  θέλω να τιμήσω τη μνήμη του νέου αυτού γιατρού που τόσο πρόωρα έφυγε από τη ζωή. Εύχομαι να είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει . Συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Αιωνία του η μνήμη.    

(Μέτσοβο)