ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Διαρκείς «αστοχίες» στην εξωτερική μας πολιτική!
Κρίνοντας με βάση όσα βλέπουμε να γίνονται στην πράξη από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, διαπιστώνουμε ότι η πατρίδα μας περιήλθε σε δεινή και αδιανόητη κατάσταση.
3 Ιούλ 2025 • 08:42
SHARE
Κρίνοντας με βάση όσα βλέπουμε να γίνονται στην πράξη από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, διαπιστώνουμε ότι η πατρίδα μας περιήλθε σε δεινή και αδιανόητη κατάσταση.
Επανειλημμένως έχουμε εκφράσει την άποψη ότι είναι απολύτως απαραίτητη η σύσταση Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας ευρείας σύνθεσης, όπως την είχαμε συντόμως εξειδικεύσει σε
άλλες μας παρεμβάσεις. Ένα τέτοιο Συμβούλιο, που έχουν όλες οι σοβαρές χώρες του κόσμου, θα έδινε χρήσιμες συμβουλές στον Πρωθυπουργό και θα χάρασσε ένα σχέδιο άμεσης, μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης αντιμετώπισης των εθνικών κινδύνων, ιδιαιτέρως του υπαρξιακού κινδύνου που προέρχεται από τη νεοοθωμανική Τουρκία.
Αντί αυτού, ο Πρωθυπουργός λαμβάνει τις αποφάσεις μόνος του, ως απόλυτος μονάρχης. Ή, αν δεν τις λαμβάνει μόνος του, τις λαμβάνει με έναν μόνο σύμβουλο εθνικής ασφαλείας, ο οποίος προέρχεται από το γνωστόν -υποθέτω- σε όλους ΕΛΙΑΜΕΠ, δηλαδή ένα σώμα του οποίου η πολιτική είναι απολύτως σύμφωνη με της Ντόρας Μπακογιάννη, δηλαδή πολιτική υποχωρητικότητας και μειοδοσίας.
Το ότι ακολουθείται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη αυτή η πολιτική, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Φοβόμαστε μάλιστα μήπως αυτή η πολιτική οφείλεται στο ότι ο Πρωθυπουργός τείνει ευήκοον ους στις βουλήσεις της Γερμανίας.
Θα πρέπει να γραφεί στο βιβλίο Γκίνες η δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών Γεραπετρίτη ότι δεν τον νοιάζει αν τον πουν "μειοδότη"! Και αυτή η δήλωση, εφόσον εξακολουθεί ακόμα να είναι στη θέση του, σημαίνει ότι εκφράζει και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν παραλείπει να μας εκπλήσσει με τις δηλώσεις του, όπως η τελευταία δήλωσή του ότι είναι "φιλέλληνας", ξεχνώντας ότι οι φιλέλληνες θυσιάστηκαν για την Ελλάδα, όπως ο Λόρδος Βύρων και τόσοι άλλοι.
Δυστυχώς, οι πράξεις και οι παραλείψεις της κυβέρνησης αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Από δειλία, η κυβέρνηση δεν υπερασπίζεται την ελληνική κυριαρχία και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Αποδείξεις;
Η ατολμία της να χαράξει την ΑΟΖ με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Χάραξε ΑΟΖ με την Ιταλία, παραχωρώντας σε αυτήν τα αλιευτικά δικαιώματα! Τότε τι αποκλειστική οικονομική ζώνη είναι; Χάραξε μερική ΑΟΖ με την Αίγυπτο, κάνοντας παραχωρήσεις, παρά τις συμβουλές των πιο ειδικών σε αυτό το θέμα. Ακόμα και στον χωροταξικό χάρτη που αναγκαστικά έκανε, για να τον παραδώσει στην Ε.Ε., δεν τόλμησε να επεκτείνει τα χωρικά μας ύδατα στα δώδεκα ναυτικά μίλια και συγχρόνως προσπαθούσε να μειώσει τη σημασία του και να δηλώσει ότι δεν ισοδυναμεί με ΑΟΖ.
Προχώρησε στη Διακήρυξη των Αθηνών, διακηρύσσοντας τάχα μου τη φιλία με την Τουρκία, ενώ η μισή Κύπρος βρίσκεται υπό παράνομη τουρκική κατοχή, ενώ ισχύει η απειλή πολέμου (casus belli), και με το έτσι θέλω η Τουρκία εφαρμόζει το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Με αυτή τη Διακήρυξη "ξέπλυνε" την Τουρκία από τα ανομήματά της και έτσι διεκδίκησε και πήρε αυτά που ήθελε από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Γαλλία – μαχητικά αεροπλάνα, πολεμικά πλοία και οτιδήποτε άλλο ήθελε.
Δεν τολμά να ποντίσει το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, κάτι που αγγίζει τα όρια του παραλογισμού. Και όχι μόνον. Αποποιείται, μέσω του Υπουργού που δε φοβάται αν τον πουν μειοδότη, το δικαίωμα της χώρας μας για επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Κάνει εξαγγελίες για μεγάλα θαλάσσια πάρκα και στη συνέχεια τα περιορίζει σε μικρές κουκίδες. Καλύτερα να μην προχωρούσε στα τελευταία, επειδή έτσι έμπρακτα δηλώνει τη φοβία της έναντι της Τουρκίας. Να μην τολμά να κάνει ούτε ένα μεγάλο θαλάσσιο πάρκο στις Κυκλάδες; Ή στα Δωδεκάνησα;
Οι Τούρκοι με τα αλιευτικά τους σκάφη αλωνίζουν σε όλο το Αιγαίο, χωρίς να υπολογίζουν ούτε τα έξι μίλια των χωρικών υδάτων του Γεραπετρίτη, ενώ ο ελληνικός αλιευτικός στόλος είναι υπό εξαφάνιση με τα απαράδεκτα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση, τα οποία αντί να τον ενισχύσουν, τον συρρικνώνουν και τον διαλύουν.
Χάσαμε και την Αίγυπτο από σύμμαχο! Χάσαμε και τον Χάφταρ στη Λιβύη! Γιατί; Επειδή υποτίμησε η κυβέρνηση τη δυναμική του Χάφταρ και επειδή καμιά χώρα δεν είναι διατεθειμένη να συμμαχήσει με κάποια άλλη χώρα που δηλώνει αδύναμη και άβουλη να υπερασπιστεί τα εθνικά της κυριαρχικά δικαιώματα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Με τη συμμαχία περιμένει μια χώρα να πολλαπλασιάσει την ισχύ της, όχι να τη μειώσει.
Με την αδιαφορία της, η κυβέρνηση άφησε να περάσει η ιδιοκτησία της Μονής Σινά – ενός φάρου της Ορθοδοξίας ανάλογου της Αγίας Σοφίας, από τον 5ο αιώνα μ.Χ., με τους ανεκτίμητους θησαυρούς της, εικόνες, πλουσιότατη βιβλιοθήκη ανάλογη της βιβλιοθήκης του Βατικανού – στα χέρια της Αιγύπτου. Είχε και έχει τη δυνατότητα να ασκήσει τις δέουσες πιέσεις μέσω της Ε.Ε. για να παραμείνει το ίδιο καθεστώς της Μονής, αυτό που ίσχυε για αιώνες, χρησιμοποιώντας ως μοχλό πίεσης τη σχέση της Αιγύπτου με την Ε.Ε. και τη χρηματοδότησή της από αυτήν. Δεν γνωρίζουμε να το έπραξε.
Ταυτίστηκε απόλυτα με τον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και ακολούθησε τη woke ατζέντα και τάχθηκε αναφανδόν προεκλογικά κατά του Τραμπ. Ταυτίστηκε απόλυτα με τον Ζελένσκι και τη φιλοπόλεμη πολιτική της Ε.Ε. και των ΗΠΑ, διακηρύσσοντας από τους αμερικανικούς τηλεοπτικούς σταθμούς – για να τον ακούσει όλη η οικουμένη – ότι εμείς, η Ελλάδα, είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία! Έγινε βασιλικότερος του βασιλέως, έστειλε και εξακολουθεί ακόμα να στέλνει πολύτιμα για την υπεράσπιση της πατρίδας μας όπλα στην Ουκρανία χωρίς να πληροφορεί τον κυρίαρχο ελληνικό λαό αν τα δίνει δωρεάν ή αν τα δίνει με κάποιο αντίτιμο, και πόσο!
Τι κέρδισε η πατρίδα μας από όλα αυτά; Το ότι δεν την υπολογίζει κανένας! Το ότι χάσαμε όλους τους συμμάχους! Το ότι η Τουρκία, που έπαιξε το παιχνίδι του ουδέτερου – ή μάλλον του συμμάχου και των δύο, και της Ρωσίας και του Ζελένσκι – τελικά παίζει τον ρόλο του διαιτητή και μπαίνει από την κεντρική πύλη στην αμυντική πολιτική της Ε.Ε.
Το κακό όμως είναι ότι συνεχίζει την ίδια εσφαλμένη και επικίνδυνη για τα εθνικά μας συμφέροντα πολιτική! Ακόμα και τώρα συναντά τον Ζελένσκι, τώρα που όλα αλλάζουν και ο κόσμος φλέγεται! Ακούγεται – μακάρι να μην είναι αλήθεια! – ότι συμφώνησε να στείλει και τα μαχητικά μας αεροπλάνα στον Ζελένσκι! Αυτά και όλα τα άλλα όπλα τα πλήρωσε ο ελληνικός λαός με το αίμα του, για να χρησιμεύσουν για την υπεράσπιση της πατρίδας μας εν ώρα ανάγκης, όχι για να τα δίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Ουκρανία ή σε οποιονδήποτε, αντίθετα από τη βούληση του ελληνικού λαού!
Με την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση αυτή στο Αιγαίο, δηλαδή την πολιτική των συνεχών υποχωρήσεων, έδωσε το δικαίωμα στην Τουρκία να συμπεριφέρεται ως συνιδιοκτήτης και να επιβάλλει τους όρους της ακόμα και για μικρότερης σημασίας θέματα.
Χαρακτηριστικό αυτής της συμπεριφοράς είναι ο χωροταξικός χάρτης που υπέβαλε η Τουρκία στην UNESCO τώρα δα, στον οποίον συμπεριλαμβάνει το μισό Αιγαίο. Παρότι ο ΥΠΕΞ Γεραπετρίτης δηλώνει ότι δεν δημιουργεί καμιά συνέπεια, η Τουρκία είναι βέβαιον ότι – όπως συνέβη και με το Τουρκολιβυκό μνημόνιο – θα προχωρήσει στην έμπρακτη διασφάλισή του με στρατιωτικά μέσα. Φτάνει πια η αφέλεια, για να μην πούμε τίποτα βαρύτερο. Περιορίζεται η Ελλάδα στα λόγια, ήπια μάλιστα, για να μην ταράξει τα δήθεν "ήσυχα νερά", ενώ η Τουρκία κάνει πράξη αυτά που λέει.
Έτσι σπάει η συνέχεια της ελληνικής εδαφικής και θαλάσσιας κυριαρχίας μεταξύ της ηπειρωτικής Ελλάδας και των νήσων του Ανατολικού Αιγαίου. Αν αυτό εδραιωθεί, σημαίνει περαιτέρω συρρίκνωση της ελληνικής κυριαρχίας! Πράγμα που πάση θυσία δεν πρέπει να επιτραπεί.
Επειδή δεν βλέπουμε ίχνος μεταμέλειας γι’ αυτή την καταστροφική για τα εθνικά μας συμφέροντα πολιτική, επαναλαμβάνουμε αυτό που είπαμε επανειλημμένως: Ζητείται Έλλην πρωθυπουργός! Έλλην! Επειγόντως! Που θα δώσει όραμα στο έθνος και στη χώρα! Που θα την κάνει ισχυρή και σεβαστή από εχθρούς και φίλους! Που θα σταματήσει τους εξευτελισμούς και την ταπείνωση από την Τουρκία και θα δώσει πίσω στους Έλληνες την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια και την αγωνιστικότητα και την ευψυχία, γιατί χωρίς ευψυχία δεν θα υπάρχει ελευθερία και ευημερία. Που πάνω απ’ όλα θα δώσει πίσω στον λαό την κυριαρχία του, την οποία σφετερίστηκαν και οι προηγούμενες και – πολύ περισσότερο – η τωρινή κυβέρνηση.