- Ειλικρινά, δεν το περίμενα, Μήτσο, να σε δω πρωί - πρωί μ’ ένα… φραπέ στο χέρι! (δεν μπορεί… κάτι σ’ επηρέασε!) Εσύ είχες τον «ελληνικό» καφέ σαν μόνιμο ρόφημα, πάντα σε συντρόφευε… Τον είχες συνηθίσει και από τα… μνημόσυνα στα χωριά, όταν έπινες τον ελληνικό και έλεγες «ζωή σε λόγου σας» στους συγγενείς του αποβιώσαντος! (παρεμπιπτόντως, έχεις θάψει κόσμο και… κοσμάκη!)

- Τι να κάνω βρε Θύμιο, του είπε ο Μήτσος. Άλλαξα συνήθειες στο τελευταίο κομμάτι της ζωής μου! Έχεις δει εσύ στους δρόμους να μην κρατάει κάποιος ένα… φραπέ στο χέρι; Επηρεάστηκα! Ακόμα και στα αγροκτήματα, στην στάνη και στα πρόβατα ο τσοπάνης στο ένα χέρι έχει… το κινητό, και στο άλλο τον φραπέ! (η… γκλίτσα καταργήθηκε τελευταία!)

- Όμως Μήτσο, σήμερα οι καιροί είναι περίεργοι… Βλέποντάς σε, κάποιος αξιωματούχος, να βόσκεις τα πρόβατα, πίνοντας ένα φραπέ, το μυαλό του πάει στις ατασθαλίες… του ΟΠΕΚΕΠΕ!

- Εγώ Θύμιο, δεν δίνω… δικαιώματα! Μην σου πω ότι δηλώνω και λιγότερα ζώα! Τελευταία μάλιστα δήλωσα και δύο λιγότερα! Είχα 80 πρόβατα και τώρα δήλωσα 78! Τα δυο τα έσφαξα στο πανηγύρι του χωριού! Θα πάρω βέβαια, λιγότερη ευρωπαϊκή επιδότηση! Θα πάω με χαρά να την εισπράξω μαζί με τον τρίτο μου εγγονό, που χτες έγινε τριών μηνών! 

Και μάλιστα… τραγουδώντας:

Κου πε πε – κου πε πε

… πάμε στον… ΟΠΕΚΕΠΕ!

Λίγες, αλλά καθαρές εισπράξεις! Με φραπέ… ή χωρίς!

Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.