Έχει αρκετές «ονομασίες» η όμορφη χώρα μας! Τόσο ο τόπος, όσο και οι άνθρωποι της... Έχει ακουστεί κατά καιρούς η φράση: Ελλάς, η χώρα όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα! Την έχουμε αποκαλέσει, η χώρα των θαυμάτων!

Την έχουνε πει, λεβεντογέννα! (με όλα τα ανδραγαθήματά της!)

Οι ίδιοι που αγωνίστηκαν και απέκτησαν την ελευθερία, οι ίδιοι «φαγώθηκαν», μεταξύ τους, σαν τα άγρια θηρία! Όμως, από τη στιγμή που κατοχυρώθηκαν η δημοκρατία και η ελευθερία, βγήκαν… παγανιά με την «παρανομία»!

Τον τελευταίο μισό αιώνα, οι νεοέλληνες «έπαιζαν πολλά παιχνίδια!»

Όντες ευρωπαίοι και… με την βούλα, ανέμεναν με… το στόμα ανοιχτό, «τα χρυσά κουτάλια»! Τα οποία ποτέ δεν ήρθαν… 

Τους είχαν τάξει βέβαια, λαγούς με πετραχήλια αλλά στην πορεία δεν είδαν τίποτα και άρχισαν να… εφαρμόζουν τις γνωστές ελληνικές κουτοπονηριές!

Μιας και αποκαλούσαμε τους ευρωπαίους εταίρους, κουτόφραγκους!

Έτσι λοιπόν, στηριχτήκαμε στις ευρωπαϊκές παροχές και στις ελληνικές… οφθαλμαπάτες!

Το ιταλικό καλαμπόκι το… βαφτίζουμε ελληνικό, μεγαλύτερες ευρωπαϊκές εισπράξεις!

Το βαμβάκι … το καταβρέχαμε, ώστε στο ζύγισμα να είναι… υπέρβαρο, με μεγαλύτερο κέρδος!

Τα βοσκοτόπια, τα αιγοπρόβατα, αλλά και οι ελαιώνες, έγραψαν την δική τους ιστορία!

Έτσι ο Έλληνας πιάστηκε… με τι γίδα στην πλάτη!

Και αφήστε στην άκρη το οικονομικό σκέλος της υπόθεσης!

Προέχει η αξιοπρέπεια του Έλληνα!

Και να μη χάσει η χώρα… τον τίτλο της λεβεντογέννας!

Αλλά το τελευταίο, χλωμό μου φαίνεται… 

Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.