Με εξαίρεση τις έντονες πολιτικές μάχες στη Βουλή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η κυβέρνηση «έφυγε» για τις θερινές διακοπές που τυπικά θα κρατήσουν μέχρι τη ΔΕΘ, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου που είναι παραδοσιακά το ορόσημο της πολιτικής επανεκκίνησης. Μέχρι τότε δεν περιμένουμε τίποτα ουσιαστικό. Εννοείται ότι σε διακοπές θα βρίσκεται και το σύνολο της αντιπολίτευσης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε μια πρώτη επιτυχημένη τετραετία, τακτοποίησε τα δημόσια οικονομικά, προχώρησε

την ψηφιοποίηση, έφερε κάποιες επενδύσεις, δημιούργησε προσδοκίες που οδήγησαν στην επανεκλογή της. Η πρώτη διετία της δεύτερης θητείας της όμως δεν είναι ικανοποιητική. Οι προσδοκίες για μεταρρυθμίσεις διαψεύστηκαν όπως και οι προσδοκίες για βελτίωση του επιπέδου ζωής. Η ακρίβεια επικράτησε, τα καρτέλ αλωνίζουν ανεξέλεγκτα σε σημαντικούς τομείς όπως η Υγεία, η Δικαιοσύνη, η Παιδεία, ενώ δεν έγιναν οι εξαγγελθείσες μεταρρυθμίσεις.

Η συνολική εικόνα σήμερα είναι ότι οι αριθμοί ευημερούν και οι πολίτες  ασφυκτιούν. Ενώ δηλαδή ο προϋπολογισμός εμφανίζει υπερπλεονάσματα, το μηνιαίο εισόδημα όλων δεν επαρκεί για να καλύψει το κόστος ζωής. Με εξαίρεση τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις και τις τράπεζες, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις φυτοζωούν, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι θεωρούν ότι διώκονται, οι μισθωτοί αφήνουν χρέη επειδή ο μήνας δεν βγαίνει, το πρόβλημα της στέγασης είναι πρωτοφανές!

Εννοείται ότι η παραγωγή είναι ασήμαντη, η παραγωγικότητα, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις, χαμηλή, το κόστος της ενέργειας τεράστιο, η δυνατότητα χρηματοδότησης ασήμαντη, οι εξαγωγές μικρές, (όλα εισάγονται), το έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών θανατηφόρο για την οικονομία, η έλλειψη ρευστότητας πνίγει τους πάντες!

Παράλληλα, οι μετρήσεις εμφανίζουν μεγάλο αίσθημα ανασφάλειας όχι μόνο για τις οικονομικές προοπτικές, αλλά και για την ασφάλεια του πολίτη λόγω εγκληματικότητας. Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, η κυβέρνηση δέχεται πυρά ακόμη και από τα κομματικά της στελέχη, οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η επιθετικότητα της Τουρκίας προκαλούν μεγάλη ανησυχία, την οποία εκφράζει δημοσίως ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας. Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει υποχωρήσει, η Δικαιοσύνη έχει δεχτεί πλήγματα, οι ανεξάρτητοι θεσμοί, όπως η Επιτροπή Ανταγωνισμού, δεν λειτουργούν.

Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι άκρως προβληματικό, οι πολίτες καταφεύγουν σε ιδιωτικά κέντρα υγείας ολοένα περισσότεροι. Η γραφειοκρατία μπλοκάρει τα πάντα και τα κρυφά κόστη (φόροι, εισφορές, χαράτσια) εξαντλούν τα πορτοφόλια πολιτών και επιχειρήσεων. Όλα αυτά, τα οποία ήλπιζαν οι ψηφοφόροι αυτής της κυβέρνησης να αντιμετωπιστούν τη δεύτερη τετραετία και ξαναψήφισαν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν αντιμετωπίστηκαν. Αντίθετα, κορυφώθηκε η αίσθηση ότι επικρατεί η διαφθορά, ειδικά μετά τις εξελίξεις με τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η κυβέρνηση προσπαθεί τώρα να αντιμετωπίσει σε πολιτικό επίπεδο μέσω διαδικασιών τις κατηγορίες και η βασική της δουλειά είναι οι επικοινωνιακοί χειρισμοί των προβλημάτων και όχι η επίλυσή τους. Καθώς η αντιπολίτευση δεν μπορεί να πείσει μέχρι στιγμής για τις δυνατότητές της να κυβερνήσει, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αλλά και όλοι οι κυβερνητικοί νιώθουν ότι θα κυβερνούν για πάντα(!) και δεν πιέζονται να προωθήσουν θετικές μεταρρυθμίσεις και να λύσουν προβλήματα...

Όλοι φυσικά γνωρίζουμε ότι ο κόσμος έχει γυρίσει την πλάτη στους πολιτικούς, ότι η αποχή στις εθνικές εκλογές μπορεί να φτάσει το 60% των ευρωεκλογών και ότι όποια «πλειοψηφία» και να διαμορφωθεί στις εκλογές, θα είναι επί του 40% του πληθυσμού, που θα ψηφίσει. Τουλάχιστον οι μισοί από αυτούς ψηφίζουν «αντισυστημικά». Το 60%, οι απέχοντες, υποστηρίζει τον «Κανένα», που είναι ο πρώτος με διαφορά, ως ο καταλληλότερος να ηγηθεί της χώρας!

Υπό αυτές τις συνθήκες, καθίστανται ιδιαίτερα κρίσιμες οι αποφάσεις, προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη, σχετικά με τη διετία που απομένει μέχρι τις εκλογές!..