Μέσα Αυγούστου 1974! Η δεύτερη προδοσία της Κύπρου από την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή! Η πρώτη προδοσία με τους χουντικούς αρχηγούς των όπλων Αραπάκη, Παπανικολάου, Μπονάνο και Ντάβο, που ενήργησαν περισσότερο ως ενεργούμενες μαριονέτες των Αμερικανών παρά ως Έλληνες αξιωματικοί. Για τρεις μέρες ο Αττίλας αγωνιζόταν πάνοπλος με όλα τα μέσα στη διάθεσή του και δεν κατάφερε, παρόλο που οι δυνάμεις της Εθνοφρουράς και οι δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ  πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο, αφού οι υπεύθυνοι σε σύσκεψη που έγινε την νύκτα της 19ης Ιουλίου έστειλαν τους αξιωματικούς στο σπίτι τους λέγοντάς τους "Κύριοι, πάτε για ύπνο", αντί να εφαρμόσουν το προβλεπόμενο αμυντικό σχέδιο.

Με τη λεγόμενη "εκεχειρία" που υποτίθεται ότι θα ίσχυε από τις 22 Αυγούστου, οι μεν Τούρκοι με τη βοήθεια των Άγγλων και  κάποιων στελεχών από τις δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών άρχισαν τη σταδιακή προέλασή τους καταλαμβάνοντας το ένα χωριό μετά το άλλο. Χωρίς καμμιά απολύτως αντίδραση από την ελληνική Κυβέρνηση. 

Από τις 22 Αυγούστου εκμεταλλευόμενοι την υποτιθέμενη εκεχειρία οι Τούρκοι εντελώς ανενόχλητοι αποβίβαζαν άρματα μάχης και κάθε άλλο στρατιωτικό υλικό, για να εξαπολύσουν την τελική επίθεση για την κατάληψη του προσχεδιασμένου μεταξύ Κίσσινγκερ και Ετσεβίτ τμήματος της Κυπριακής δημοκρατίας, το 37% του εδάφους, με ηρωική αντίσταση των ανδρών της ΕΛΔΥΚ και Ελληνοκυπριακών δυνάμεων. Ο Κων. Καραμανλής το μόνο που έκανε είναι να δηλώσει και από τηλεοράσεως ότι "Η Κύπρος κείιται μακράν", στέλλοντας το μήνυμα, ¨Τούρκοι, κάντε ότι θέλετε, δεν θα σας ενοχλήσει κανείς".

Και έκαναν βέβαια με τη συντριπτική υπεροπλία που είχαν αυτό που σχεδίασαν. Σκότωσαν χιλιάδες, πάρα πολλούς εν ψυχρώ, βίασαν χιλιάδες, συνέλαβαν απλούς πολίτες, τους μετέφεραν στην Τουρκία, τους βασάνισαν, τους εξευτέλισαν, πολλούς από αυτούς, ιδιαίτερα Ελλαδίτες αξιωματικούς, τους "εξαφάνισαν" μετά από βασανιστήρια, ανάγκασαν με τη σκόπιμη τρομοκρατία που εφάρμοσαν εναντίον του Ελληνικού πληθυσμού να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους περί τους 200.000 με τα ρούχα που φορούσαν και κατέλαβαν παράνομα το έδαφος της Κυπριακής δημοκρατίας που κατέχουν μέχρι σήμερα. Χωρίς καμμιά ουσιαστική αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα και χωρίς καμιά ουσιαστική προσπάθεια των Ελληνικών κυβερνήσεων για ανατροπή των τετελεσμένων. 

Και η Ελληνοκυπριακή ηγεσία έπεσε στην παγίδα των δικοινοτικών συνομιλιών που φυσικά δεν παρήγαγαν ούτε μπορούσαν να παραγάγουν οποιοδήποτε ουσιαστικό αποτέλεσμα, δεδομένου ότι αφέντης του κατεχομένου τμήματος είναι η Τουρκία, δεδηλωμένος σκοπός της οποίας είναι η πλήρης κατάληψη της μεγαλονήσου.

Ο πλήρης αυτό-εξευτελισμός των Ελληνοκυπρίων πολιτικών, οι οποίοι εκλιπαρούν τον εισβολέα να δεχτεί τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, δηλαδή την αναγνώριση των τετελεσμένων της εισβολής και της κατοχής. Και συγχρόνως οι Ελληνοκύπριοι, οι πλείστοι, εξοικειώθηκαν με την κατοχή, διαβαίνουν μέσω των ανοιγμάτων στα κατεχόμενα εδάφη μας, τρων, πίνουν, διασκεδάζουν, σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Και από την άλλη οι Τουρκοκύπριοι κάθονται στα σπίτια των Ελλήνων της Κύπρου, εκμεταλλεύονται τις περιουσίες  των Ελλήνων, έχουν πάρει όλοι Κυπριακά διαβατήρια, ακόμα και οι "ηγέτες" τους, στους οποίους η Ελληνοκυπριακή πλευρά έδωσε διεθνές κύρος με τις δικοινοτικές συνομιλίες, απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα ως πολίτες της Κυπριακής δημοκρατίας, χωρίς καμμιά απολύτως υποχρέωση!

Και ενώ οι έποικοι είναι περισσότεροι από τους Τουρκοκύπριους και αυτοί διαμορφώνουν τις πολιτικές εξελίξεις στα κατεχόμενα με τις υποδείξεις της Άγκυρας, εξακολουθεί η Ελληνοκυπριακή πλευρά να αναγνωρίζει τον εγκάθετο της Τουρκίας ως αντιπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων. Ο παραλογισμός στον παραλογισμό!

Και η Ελλάς; Απούσα, και όχι μόνον απούσα, αλλά με την Κυβέρνηση Μητσοτάκη υπέγραψε τη Διακήρυξη φιλίας με την Τουρκία, ενώ η μισή Κύπρος είναι υπό κατοχή και η Ελλάδα απειλείται με casus belli, αν ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα! 

Κατάντια και εξευτελισμός!