- Το «μπράβο λεβέντη μου» και τα χειροκροτήματα στον φερόμενο εμπρηστή και η δήλωσή του για την πράξη του, είναι η άλλη πλευρά της διατύπωσης της φράσης «ψόφος στον πολιτικό αντίπαλο», της επιβράβευσης της παραβατικότητας και της ιδεολογίας του συνθήματος «στο διάολο η οικογένεια, η θρησκεία και η πατρίς, να πεθάνει η Ελλάδα να ζήσουμε εμείς». Τοξικότητα, ανεύθυνη συμπεριφορά, μίσος για την κοινωνία, αδιαφορία για τον διπλανό.

- Να καταλογιστούν ευθύνες της κυβέρνησης για τις φωτιές. Με συγκεκριμένα στοιχεία. Και υπάρχουν και γενικότερα θέματα τα οποία χρειάζονται επανεξέταση. Αλλά υπάρχει και αυτό: Στις περιοχές της Πάτρας, εκεί που είχαμε φωτιές μέσα στον αστικό ιστό, είδαμε τα φωτογραφικά πλάνα όπου σε ανοιχτούς χώρους υπήρχαν ξερά χόρτα. Σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν. 5075/2023, αρμόδιος για την εποπτεία του καθαρισμού των ιδιοκτησιών, εντός των ορίων του, είναι ο Δήμος. Σε περίπτωση που οι ιδιοκτήτες ή οι επικαρπωτές ή οι μισθωτές παραβούν την υποχρέωσή τους, τον καθαρισμό οφείλει να αναλάβει αυτεπαγγέλτως ο Δήμος, ο οποίος καταλογίζει εξ ολοκλήρου στους υπόχρεους τη «δαπάνη καθαρισμού του χώρου και απομάκρυνσης των υλικών». Σωστά;

- Υπάρχει δήλωση του δημάρχου της Πάτρας για τις συλλήψεις των φερόμενων ως εμπρηστών που φέρεται να έδρασαν σε σημεία του δήμου του και προκλήθηκαν καταστροφές; Όχι να εκφέρει άποψη για την ενοχή ή όχι των συλληφθέντων, αλλά μια δήλωση στο στυλ «να χυθεί φως, να τιμωρηθούν οι ένοχοι».

- Εδώ και δυο χρόνια το δημοσίευμα της εφημερίδας. Αυτό το 112 που σώζει ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ το μίσησαν και το μισούν απεριόριστα. Γιατί δεν υπάρχουν νεκροί. Κάτω αριστερά διαβάζουμε: {...} Στην καταστροφική συνταγή των εκκενώσεων του 112 επιμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης {...}. Το διαβάζω αυτό το σημείο και ως ακολούθως: «Στην καταστροφική συνταγή για την αντιπολίτευση, των εκκενώσεων του 112 χάρις στις οποίες δεν θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές, επιμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης».

- Στη Βουλή κατέθεσε επίσημη απάντηση η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κ. Σοφία Ζαχαράκη σχετικά με την Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) που διατάχθηκε για την εκπαιδευτικό κ. Έφη Λάζου μετά τη θεατρική παράσταση «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα Παιδιά της Παλαιστίνης». Η Υπουργός ανέφερε ότι η ΕΔΕ διατάχθηκε έπειτα από επώνυμες καταγγελίες πολιτών και δημόσιες παρεμβάσεις, που κατέδειξαν την ανάγκη διοικητικής διερεύνησης καθώς και έλεγχο για ενδεχόμενη παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου και της νομοθεσίας για την ίση μεταχείριση. Δίνω το βήμα σε ένα σχόλιο που είχε γράψει η Καθηγήτρια του ΕΚΠΑ κ. Βάνα Νικολαΐδου-Κυριανίδου: {...} Θεωρώντας αυτήν την ΕΔΕ μια εξαιρετικά ορθή απόφαση, θέλω εδώ να κάνω ένα μικρό σχετικό σχόλιο δικαιολόγησης της άποψής μου: Η αντιστροφή του Ολοκαυτώματος είναι το νέο απεχθές έγκλημα εναντίον των θυμάτων του. Και εννοώ με αυτό ότι, όπως ξέρουμε, οι ναζί επιχείρησαν μέσω των εργοστασίων παραγωγής πτωμάτων που κατασκεύασαν, να αποπροσωποποιήσουν εντελώς τα θύματά τους, καθιστώντας τον θάνατό τους ανώνυμο, αντίστοιχο με εκείνον μιας σκνίπας. {...}

- {...} Η μόνη μας δυνατότητα αντίστασης απέναντι σ' αυτήν την τερατώδη μορφή δολοφονίας είναι η μνήμη των προσώπων που χάθηκαν υπό τις συνθήκες μιας ωμότητας που ούτε καν οι περιγραφές για την Κόλαση δεν είχαν συμπεριλάβει. Το να θες λοιπόν να ταυτίζεις σήμερα τον εβραϊκό λαό με τους δράστες του μεγαλύτερου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, το οποίο διαπράχθηκε εναντίον του, σημαίνει ότι επιδιώκεις να καταδικάσεις εκείνες τις αμέτρητες ψυχές σε δεύτερο θάνατο, δικαιολογώντας τη λήθη που είχε τότε σχεδιασθεί γι' αυτές. {...}

- {...} Με άλλα λόγια, σημαίνει τη νέα προσπάθεια να καταστήσεις, όπως και τότε, τους Εβραίους αξιομίσητους, άρα ανάξιους θύμησης. Χάρη στο στρατήγημα της αντιστροφής, οι Εβραίοι ξαναγίνονται αξιομίσητοι, επειδή προφανώς δεν διδάχθηκαν από την φρικτή εμπειρία τους, εφόσον την επαναλαμβάνουν, κάνοντας ακριβώς τα ίδια με τους ναζί (βλ. στο έργο την εξοργιστική ταύτιση του Ισραηλινού στρατιώτη με τους SS). Με βάση αυτή τη λογική, καλά έπαθαν τα όσα έπαθαν, γιατί τους άξιζε! Αν τους άξιζε, δεν τους αξίζει να ζουν ανάμεσά μας (From the River to the Sea). Αυτό επιχειρεί η "εκπαιδευτικός" να εξηγήσει στα παιδιά, με το "θεατρικό έργο" της, στο οποίο υποχρεώνει την Άννα Φρανκ να απολογηθεί για τον λαό της, αφαιρώντας από τον θάνατό της τη μοναδική, για τον πολιτισμένο κόσμο, σημασία του. {...}

- {...} Με άλλα λόγια, καθιστώντας την ιστορική μνήμη ένα χρήσιμο εργαλείο για την ενοχοποίηση των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, υπέρ της απενοχοποίησης των ισλαμοναζί εγκληματιών, η "εκπαιδευτικός" καταδικάζει τα θύματα της ναζιστικής κτηνωδίας σε ηθική απαξίωση, υπέρ του ισλαμοπαλαιστινισμού. Αντικαθιστά τη γνώση που οφείλει να μεταδίδει στα παιδιά με την άγνοια των φανατικών, σχετικοποιεί στα μάτια τους το Ολοκαύτωμα, ενώ, υπόρρητα, τα οδηγεί στην επιθυμητή, για την ίδια προφανώς, διερώτηση: Μα και η μικρή Άννα, Εβραία δεν ήταν κι αυτή; {...}

 

* Σχόλια και παρατηρήσεις για την στήλη στο ggontzos@yahoo.gr.