Οι «μικροί τσακωμοί», όχι οι μεγάλοι που είναι… διαλυτικοί, κάνουν καλό σε ένα ζευγάρι, που πορεύεται μαζί, αρκετές δεκαετίες! Όταν «ανάβουν τα αίματα» για… μικροπροβλήματα, που γρήγορα «σβήνουν», αυτό τελικά είναι υγιές! Το είπε… και ο Ασκητής! Ο γιατρός το είπε… ξεκάθαρα! Πλακωθείτε για… ασήμαντες αφορμές, όχι όμως για σημαντικές!

Και οι δύο φίλοι, ο Μήτσος και ο Θύμιος, που είναι παντρεμένοι εδώ και τέσσερις δεκαετίες, ασφαλώς και… επικροτούν την άποψη του Ασκητή! Και έτσι, πάει ο καυγάς σύννεφο!

Εγώ είπε ο Θύμιος, αυτή την κατάσταση τη ζω καθημερινά! Όταν εγώ λέω Α, η γυναίκα μου λέει Β’! Θέλει να με πάει κόντρα κι ας ξέρει πως έχει άδικο! Γίνονται «ομηρικοί καυγάδες», για τα σκουπίδια, για το… καζανάκι, που ισχυρίζεται πως το χάλασα εγώ και μου ρίχνει… δυό μπινελίκια, χωρίς αιδώ!

Αυτά δεν είναι τίποτε, του λέει ο Μήτσος. Εγώ με τη γυναίκα μου, δίνουμε καθημερινές μάχες! Γκρινιάζει, γιατί δεν τις αρέσουν οι ντομάτες που πήρα απ’ το μανάβικο! Ούτε το κρέας, που της πήγα απ’ το χασάπικο! Με φωνάζει να αλλάξω… φούρνο, γιατί το ψωμί που φέρνω… δεν τρώγεται! Και έτσι «τρωγόμαστε» μεταξύ μας!

Αλλά υπάρχουν και χειρότερα… Την τελευταία μέρα των διακοπών μας, «τσακωθήκαμε» άγρια! Κάναμε το τελευταίο μας μπάνιο, όταν από τη διπλανή ξαπλώστρα, σηκώθηκε μία πανέμορφη γυναίκα, να μπει στη θάλασσα! Όπως κάθε… φυσιολογικός άντρας, γύρισα την… κεφαλή δεξιά και κοιτούσα! (φορούσα και μαύρα γυαλιά…) Σε λίγο ακούω την γυναίκα μου:

- Τι κοιτάς; Μήτσο;

Φαίνεται έγινα… αντιληπτός, από τη στροφή της κεφαλής… δεξιά! (αυτή η δεξιά, με έφαγε…) Και γύρισα… αμέσως αριστερά, που ήταν η γυναίκα μου! Αλλά, πλέον, ήταν… πολύ αργά!!

Ο Γιάννης Μπούγιας είναι καθηγητής Φυσικής Αγωγής.