Ο χρόνος παίρνει, φέρνει και διαμορφώνει τον τρόπο της ζωής μας. Στα χρόνια της νιότης κυριαρχούν οι εκδηλώσεις του σώματος και τα αυθόρμητα συναισθήματα. Το  παιχνίδι κυριαρχεί…Η ματιά και μόνο αποκαλύπτει τον εσωτερικό κόσμο και αποτελεί δίαυλο επικοινωνίας με τον άλλο, κυρίως, του αντίθετου φύλου. Η κατάσταση είναι ρέουσα και κάποιο λιμάνι μακριά…

Στα χρόνια της ωριμότητας οι εκδηλώσεις είναι συνυφασμένες με την προσωπικότητα που έχει διαμορφώσει το άτομο και τα βιώματα που τον σημάδεψαν. Το παιχνίδι αρχίζει να υποχωρεί και  η λογική να έχει λόγο. Η συντροφικότητα δοκιμάζεται, αλλά και οι δεσμοί κραταιώνονται… Η οικογένεια διαμορφώνει τη συναίνεση και η βιολογική συνέχεια είναι ο δυνατός κρίκος.

Στα χρόνια της προχωρημένης ωριμότητας ο φόβος κυριαρχεί και ενώνει… Η κάθε ενόχληση θέλει το/τη σύντροφο να κρατάει το χέρι… λες και μεταγγίζει ζωή! Οι ιδιοτροπίες που εκδηλώνουν τα άτομα είναι η πρόσκληση για μεγαλύτερη εγγύτητα…

Αλήθεια, κρατώντας σου το χέρι και κοιτάζοντάς σε στα μάτια η αναχώρηση γίνεται λιγότερη επώδυνη… Ο χρόνος μας έφερε και μας πήρε το παιχνίδι, μας έφερε και μας πήρε τις εκδηλώσεις του σώματος, μας απομάκρυνε και μας έφερε πιο κοντά για να παρακολουθήσουμε μαζί το φιλμ της διαδρομής μας.

Χρήστος Μασσαλάς