Πήραν των ομματιών τους, οι δύο εγγονοί, του Μήτσου και του Θύμιου, φεύγοντας για την Ευρώπη!

Σπούδασαν στην Ελλάδα, με τις τεράστιες θυσίες, με την οικονομική αφαίμαξη της… δωρεάν παιδείας, πήραν τα πτυχία τους και τα… κρέμασαν στον τοίχο, μέχρι… νεωτέρας και τα καμάρωναν οι γονείς και οι παππούδες!

Τελευταία, έστειλαν στην Γερμανία τα βιογραφικά τους και τους προσέλαβε μεγάλη τεχνολογική εταιρία, με 8ωρη εργασία! (όχι ωράριο… 13ωρών!) Έτσι αναχώρησαν για την Ευρώπη…Στην αρχή τους φιλοξένησε ένας φίλος τους, συγχωριανός τους, ο οποίος είχε φύγει πρώτος, στα χρόνια της κρίσης!

Τακτοποιήθηκαν και ήταν ευχαριστημένοι από «σπίτι και δουλειά»!

Έβγαιναν τα βράδια με τον Έλληνα φίλο τους και ένα Γερμανό, που γνώρισαν στην δουλειά τους!

Πήγαιναν στην μπυραρία, έπιναν τις μπύρες τους και μιλούσαν… για τα καλά και τα κακά της κάθε χώρας!

Βγήκαν… στη φόρα, πολλά άπλυτα!

Οι Έλληνες, έδειχναν τη νοσταλγία για την πατρίδα τους, αλλά και εκεί ήταν ικανοποιημένοι!

Είμαστε ευχαριστημένοι, είπαν, και από την δουλειά και το περιβάλλον!

Ειδικά, για την δουλειά μας, το βασικότερο είναι, πως δεν χρειάστηκε… να «χρησιμοποιήσουμε βύσμα»!!

Ακούγοντας αυτή τη φράση, ο Γερμανός φίλος τους, διερωτήθηκε:

Τι είναι αυτό… το βύσμα;

Οι Έλληνες, δεν μπορούσαν… να το εξηγήσουν «επί τόπου»!

Και του είπαν: Το καλοκαίρι, που θα σε φιλοξενήσουμε στην Ελλάδα, θα… το καταλάβεις μόνος σου!

Στην Ελλάδα, ούτε… διακοπές δεν κάνεις… χωρίς βύσμα. Και για… παρκάρισμα, το χρειάζεσαι!

Πόσο μάλλον, όταν μιλάμε για αξιοκρατία και δουλειά! 

* Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.