Με περιορισμένες τις βροχές και χιονοπτώσεις οι ταμιευτήρες μας (υπόγειοι και επιφανειακοί) δεν γεμίζουν πλέον και τα αποθέματα στο Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων κάθε χρόνο μειώνονται. Η κατάσταση αυτή φέρνει στο προσκήνιο δυο παλαιές μελέτες ως λύση, που αφορούν στην μεταφορά νερού με κλειστό αγωγό στο Λεκανοπέδιο, η μία από τον ταμιευτήρα του Αώου και η άλλη από τις πηγές Αμάραντου και Καλαρρύτικου ως ενίσχυση. Τα δυο αυτά έργα έχουν μελετηθεί προ καιρού και παρουσιάστηκαν ως μελέτες το ένα το 1986, στην συνεχεία ξανά το 2010 και το άλλο το 2007, για να καλύψουν ανάγκες που θα παρουσιαστούν από το 2025 και μετά, δηλαδή σήμερα. Στην  συνεχεία μπήκαν σε κάποιο συρτάρι, ίσως γιατί δεν ήταν έργα με προτεραιότητα στην εποχή τους, ίσως γιατί πρόκειται για μεγάλα έργα και θα χρειαστεί γενναία χρηματοδότηση από το Δημόσιο ή την Ε.Ε. μετέπειτα, για να κατασκευαστούν ανάλογα.

Η κάθε πρόταση μεταφοράς νερού στο Λεκανοπέδιό μας, κρίνονταν και κρίνεται  από διάφορους πολίτες, οργανώσεις, φορείς, πολιτικούς που εγκρίνουν,  προεγκρίνουν  ή  ακυρώνουν  κάποιες,  εκφράζοντας  απόψεις  και βρίσκουν την τοπική μας κοινωνία σε πλήρη σύγχυση, αναρωτώμενη ποια είναι η καλύτερη και πιο συμφέρουσα λύση, ποια μελέτη παρέχει την μεγαλύτερη ασφάλεια παροχής νερού,  κ.λπ . Τέλος,  ο καθένας θέτει το ερώτημα στον εαυτό του,  εάν δηλαδή υπάρχει η ανάγκη για μεταφορά νερού στον Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων, να πω δημόσια το ναι ή το όχι, μήπως γίνεται κάποιο λάθος και δεν έχουμε ανάγκη αυτά τα νερά; 

Όμως, παράγοντες όπως Κλιματική αλλαγή - Λειψυδρία - Αύξηση του πληθυσμού – Πιθανή μόλυνση υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα του Λεκανοπεδίου και άλλα μας κάνουν να αναρωτηθούμε και πάλι, τι θα γίνει με την ύδρευση της πόλεως, την άρδευση των αγροτικών περιοχών, εάν συμβούν αυτά. Εάν αρχίσουμε να το εξετάζουμε μετά στα σοβαρά το συγκεκριμένο ενδεχόμενο, όταν θα έχουμε οξύ το πρόβλημα έλλειψης νερού (δηλαδή το εάν απαιτείται η μεταφορά νερού στο Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων), τότε θα είναι αργά για να ξεκινήσουμε. Θα τρέχουμε και δεν θα φτάνουμε.                                                     

Εξετάζοντας τις κατά καιρούς μελέτες για τη μεταφορά νερού στο Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων από πηγές, ταμιευτήρες και πόταμους εκτός Λεκανοπεδίου, επανειλημμένως εξέφρασα τη θετική μου γνώμη, θεωρώντας  ότι είναι αναγκαιότατη η μεταφορά νερού για ύδρευση, άρδευση και εμπλουτισμό της λίμνης μας από γειτονικές λεκάνες απορροής  εκτός του Λεκανοπεδίου. 

Η κάλυψη των μελλοντικών υδατικών αναγκών μας, υπό αυτές τις καιρικές  συνθήκες,  μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με μεταφορά νερού από άλλες γειτονικές λεκάνες απορροής, δεδομένου ότι τα υδατικά αποθέματα του λεκανοπεδίου μειώνονται και δεν θα επαρκούν σε λίγο καιρό για την κάλυψη των αναγκών μας. Φέτος πήραμε μια γεύση και οι καιροί έως και σήμερα είναι δυσοίωνοι. Εάν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση και  του χρόνου, θα συμβούν χειρότερα 

Το θέμα μας είναι να τεκμηριώνεται η ανάγκη μεταφοράς νερού και αυτό το αποδεικνύουν οι μελέτες που συνέταξαν οι εκάστοτε αρμόδιοι. Τα Γιάννενα και οι περιοχές του Λεκανοπέδιου χρειάζονται κι άλλο νερό για να πιούν, η λίμνη Παμβώτιδα χρειάζεται εμπλουτισμό των νερών της, η άρδευση του ευρύτερου Λεκανοπεδίου απαιτεί νερό, βλέπετε ήδη αρχίσαμε να πάσχουμε στην περιοχή μας  από έλλειψη ποσοτήτων για άρδευση και υπάρχει εμφανής αδυναμία κάλυψης των αναγκών της.

Τα υδατικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων, χρόνο με το χρόνο θα είναι όλο και περισσότερο εμφανή και ίσως κάποια στιγμή γίνουν  οξύτατα. Ας  θέσει ο καθένας ως ερώτημα στον εαυτό του,  εάν υπάρχει η ανάγκη για μεταφορά νερού στον Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων και ας πει δημόσια το ναι ή το όχι. Σκεφτείτε ότι σύντομα μια μέρα  όλα θα αλλάξουν. 

 

*Ο Δημήτρης Μακρής είναι Πολιτικός Μηχανικός Τ.Ε., ειδικευμένος σε έργα υδραυλικών υποδομών και εγγείων βελτιώσεων.