Τούτος ο λαός, ο Ελληνικός, διατύπωσε κατά καιρούς, με απλά λόγια, μεγάλες αλήθειες! (το… κατέχει αυτό το άθλημα αρκετά καλά, εξάλλου τον βοηθάει σ’ αυτό και η πλούσια γλώσσα του!)

Με αυτό το γλωσσικό του πλούτο, άλλους πολιτικούς τους επαινεί και τους ανεβάζει ψηλά και άλλους τους… τα ψέλνει κανονικά! Έτσι, σε άλλους «πλέκει τα εγκώμια» και σε άλλους «ρίχνει τα βέλη του» και δικαίως…

Στους παλαιούς πολιτικούς, στέκεται με σεβασμό και είναι μελιστάλακτος! Στους πιο σύγχρονους, είναι σκληρός αλλά δίκαιος κριτής… 

Είναι «θετική η ματιά» στον Ιωάννη Καποδίστρια, στον Χαρίλαο Τρικούπη, στον Ελευθέριο Βενιζέλο, αυτούς τους πολιτικούς ογκόλιθους του παρελθόντος!

Με καλό μάτι, παρακολουθεί και την διαδρομή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Αντρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη!

Και ύστερα… ο πήχης χαμηλώνει αρκετά! Και ο λαός γίνεται αυστηρότερος, βλέποντας τις ατασθαλίες, τις παρανομίες και… τις κερδοφορίες των νεότερων!

Έτσι, εύλογα διατυπώνει τη φράση! Το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι! Και αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια!

Όλες… οι ενέργειες ξεκινούν απ’ το κεφάλι!

Ύστερα… δραστηριοποιούνται τα χέρια! Τα… απλώνουν με δεξιοτεχνία στο μέλι! Και το… δάχτυλο, σιροπιαστό, πηγαίνει στη… γλώσσα, που είναι το κύριο όργανο της γεύσης!

Ο λαός αμέτοχος (όχι πάντα…) παρακολουθεί το… θέαμα και βγάζει τη χολή του, για… τα πεπραγμένα!

Άλλες φορές ο λαός εξαγριώνεται, απειλεί… και τιμωρεί!

Τις περισσότερες… συμμετέχει και ο ίδιος στο παιχνίδι και έχουμε το σκηνικό: κουλουβάχατα!

Και όλοι τους έχουν τις… δικαιολογίες:

Φταίει… το ψάρι, που βρωμάει!

 

* Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής.