Και αφού φάνε… το πρωινό, ύστερα, κοντά στο μεσημέρι, τους ετοιμάζουν το… κυρίως πιάτο!

Ένα πιάτο, που δύσκολα… χωνεύεται! Αλήθεια, μπορείς να «χωνέψεις» εύκολα, τις απάτες και την αναλγησία ενός «καλόπαιδου» και της συμμορίας του, που πατούν πάνω στον πόνο απελπισμένων γονέων, που μάχονται για την υγεία των παιδιών τους;

Ο κάθε «πεταμένος» σε αυτή εδώ τη χώρα, μπορεί να δημιουργήσει την δική του Μ.Κ.Ο.!

Μία Μ.Κ.Ο. (μη κυβερνητική οργάνωση), που κάποιοι τη μετατρέπουν σε… Μ.Κ.Ο. (μην κάνετε όνειρα…), καθώς συγκεντρώνουν χρήματα, από καλούς φιλάνθρωπους πολίτες και δήθεν για «ιερό σκοπό», για άρρωστα μικρά παιδιά, αλλά τα χρήματα έμεναν στις τσέπες τους, για… μεγάλη ζωή!

Και όλο το «καφενείο», μονολόγησε:

Τέτοια «σαπίλα» που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία, ειλικρινά, δεν την περιμέναμε!

Φυσικά υπάρχει και η μεγάλη ευθύνη του κράτους, με τους ελλιπείς ελέγχους!

Έχουμε… πολλές «οργανώσεις» και μεγάλη… «ανοργανωσιά! Γρηγορείτε… και ας πάψει επιτέλους στην Ελλάδα, να συνδέεται η φιλανθρωπία, με τις κλοπές και την… αρτοποιΐα!