Μία καλή είδηση…

Σ’ αυτές τις δύσκολες μέρες που διανύουμε, ψάχνουμε όλοι μία καλή είδηση, μια θετική εξέλιξη να πιαστούμε και να μας δώσει λίγη αισιοδοξία. Δεν είναι εύκολο πάντα αυτό. Τα καλά νέα έχουν γίνει μάλλον… δυσεύρετα και σπάνια τώρα τελευταία. Οι άσχημες ειδήσεις και η μαυρίλα κυριαρχούν! Πουλάνε εξάλλου περισσότερο!

Ο Γιώργος Καπετανάκης…

Ορισμένα καλές ειδήσεις έδωσε πάντως μέσω αυτής εδώ της εφημερίδας την προηγούμενη εβδομάδα ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου Γιώργος Καπετανάκης. Ο οποίος αποτελεί και από μόνος του μία αισιόδοξη περίπτωση, καθώς αντιμετώπισε και ο ίδιος τον καρκίνο και κατάφερε να τον νικήσει.

Στηρίζοντας ασθενείς…

Όχι μόνο ξεπέρασε την ασθένειά του, αλλά σήμερα αγωνίζεται παρέα με το υπόλοιπο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΛΟΚ για εκείνους τους συνανθρώπους μας που αντιμετωπίζουν την ίδια νόσο, στηρίζοντας και καθοδηγώντας τους στη μάχη που δίνουν για να ξανακερδίσουν πίσω τη ζωή τους. 

Σημαντικά βήματα…

Η θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου έχει κάνει σημαντική πρόοδο τα τελευταία χρόνια, μας είπε στη συνέντευξη που κάναμε, προσθέτοντας πως τα πιο σημαντικά βήματα έχουν γίνει στον χώρο των αιματολογικών κακοηθειών (λευχαιμία). Ως αποτέλεσμα, υπάρχουν στις μέρες μας ασθενείς με χρόνια νόσο, οι οποίοι μπορούν να ζουν πολλά χρόνια και να είναι μια χαρά. 

Και ποιότητα ζωής!

Τι πιο αισιόδοξο από αυτό; Γιατί παλιότερα δεν ήταν καθόλου αυτονόητη η επιβίωση ασθενών με διάφορες μορφές καρκίνου, οι οποίοι φτάνουν σήμερα να θεραπεύονται πλήρως. Και δεν είναι μόνο η επιμήκυνση της ζωής, αλλά και η ποιότητά της που έχει βελτιωθεί θεαματικά σε πολλές περιπτώσεις. 

Εθνικό μητρώο… 

Μας είπε και άλλα ενδιαφέρονται ο Γ. Καπετανάκης που δεν χωρούν όλα εδώ. Ένα απ’ όσα ξεχωρίσαμε είναι το γεγονός ότι για πρώτη φορά πέρυσι δημιουργήθηκε Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών στη χώρα μας. Με άλλα λόγια, νωρίτερα το Κράτος δεν ήξερε επίσημα ποιος νοσεί με καρκίνο στην Ελλάδα, πού βρίσκεται, τι ακριβώς χρειάζεται. 

Ένα… μονοπάτι!

Σημαντικά βήματα αυτά, με τον Πρόεδρο της ΕΛΛΟΚ να τονίζει πως εκείνο που ονειρεύεται και επιδιώκει είναι να διαμορφωθεί εν τέλει ένα προκαθορισμένο μονοπάτι για τη φροντίδα του ογκολογικού ασθενή. Όταν δηλαδή προκύπτει το πρόβλημα να ξέρει τι θα κάνει μετά, πότε θα τον καλέσουν, ποια είναι η ενδεδειγμένη θεραπεία, τι απαιτήσεις υπάρχουν, ποιος θα στηρίξει αυτόν και την οικογένειά του στη μάχη που ξεκινάει…

Το Γυαλί Καφενέ…

Πάμε σε άλλα τώρα και συγκεκριμένα μία μικρή βόλτα προς Ανεξαρτησίας μεριά, στη διασταύρωσή της με τη Ζωσιμάδων. Εκεί όπου εδώ και πολλές δεκαετίες λειτουργεί ένα μουσικό καφενείο που έχει γράψει τη δική του ξεχωριστή ιστορία σ’ αυτήν εδώ την πόλη. Το Γυαλί Καφενέ. Παραδοσιακό «στέκι των κλαριντζήδων» άλλοτε.

Μας στενοχώρησε…

Μας στενοχώρησε η ανακοίνωση του μέχρι τώρα μισθωτή του ότι κλείνει το μαγαζί και αποχωρεί. Κι αυτό επειδή συχνά – πυκνά το επισκεπτόμασταν τόσο τα καλοκαίρια στην καταπράσινη αυλή, όσο και τον χειμώνα που καθόμασταν στο εσωτερικό του, το οποίο είχε μία ξεχωριστή αισθητική.

Άνισος ο αγώνας!

Τον τελευταίο καιρό η πελατεία είχε αραιώσει, τα κόστη ανέβηκαν και, όπως αναφέρεται σε ανάρτηση της επιχείρησης, «ήρθε η μέρα το αγαπημένο στέκι, να ακολουθήσει τη μοίρα πολλών καταστημάτων του κλάδου πανελλαδικά. Ο αγώνας είναι άνισος»! Δυστυχώς έχει δίκιο ο πρώην πια μισθωτής του Γυαλί Καφενέ.

Άλλαξαν τα πράγματα…

Τα πράγματα για την εστίαση δεν είναι όπως παλιά. Τα έξοδα είναι πολλά, ο κόσμος μετρημένος. Κυκλοφορεί κανείς σε στέκια της πόλης τις καθημερινές απόγευμα και βράδυ και βλέπει δύο – τρεις πελάτες μέσα. Λίγες είναι οι εξαιρέσεις. Με τέτοια (ανα)δουλειά πώς να συντηρηθεί μία επιχείρηση; Δεν γίνεται…

Να βρεθεί άλλος…

Το ζητούμενο τώρα είναι να βρεθεί άλλος επαγγελματίας ο οποίος θα συνεχίσει τη λειτουργία του καταστήματος! Γιατί το Γυαλί Καφενέ είναι ιστορία, όπως αναφέρει ο έως τώρα μισθωτής του. Θα ήταν πολύ κρίμα τέτοιος χώρος να βάλει οριστικά λουκέτο. Το ακίνητο είναι του Δήμου Ιωαννιτών. Ανήκει στη ΔΗΑΝΕΤΑΙ. Διαβάσαμε ότι ετοιμάζει διακήρυξη για την εκμίσθωσή του. Αναμένουμε με αγωνία τις εξελίξεις!