«Κοσμογονία έργων»!
 Κάθε νέα Δημοτική Αρχή μιλάει για… κοσμογονία έργων τα τελευταία 40 χρόνια. Το ίδιο συνεχίζεται ακόμη και σήμερα στην φτωχοποιημένη χώρα μας! Η προτεραιότητα των επειγόντων ή αναγκαίων έργων δεν μπορώ να καταλάβω, πώς, από ποιους και με ποια κριτήρια γίνεται, όπως για παράδειγμα η τριτοκοσμική οδός Εφύρας, που μόνο το τρακτέρ μπορεί να την διαβεί, ιδίως όταν βρέχει. Αν και είχε ανακοινωθεί πριν από δύο χρόνια ότι θα ασφαλτοστρωθεί… πήγε στις γνωστές στην χώρα μας καλένδες! Δε νομίζω ότι άλλοι δρόμοι που ασφαλτοστρώθηκαν ήταν σε χειρότερη κατάσταση.
Καλό είναι ότι γίνεται, αλλά πριν ανακοινωθεί ή σχεδιαστεί θα πρέπει να αποφασισθεί με τους δημότες μέσω απλών συνελεύσεων. Για άμεση δημοκρατία δεν μιλάνε όλοι; Συμμετοχή στις αποφάσεις των πολιτών που τους αφορούν δεν θέλουν; Τολμήστε και ο λαός που είναι σοφός, θα σας κρίνει όπως σας αξίζει!
Αγγ.Κ.
Ας αφήσουν τους ντόπιους…
 Εντάξει, δικοί μας άνθρωποι -φίλοι και συγγενείς- οι απόδημοι, αλλά από τη στιγμή που επέλεξαν ή αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν σε άλλες περιοχές της χώρας, ας αφήσουν τους μόνιμους κατοίκους να αποφασίζουν για το τι θέλουν και τι όχι, για να γίνει στον τόπο μας, ώστε να μην αναγκαστούν και αυτοί να ξενιτευτούν. Και το σημειώνουμε αυτό, με αφορμή τις αντιδράσεις που ξεκινάνε και πάλι από αποδημική οργάνωση για τις έρευνες ανεύρεσης υδρογονανθράκων. Το «όχι» σε όλα, δεν παράγει ανάπτυξη, δεν λύνει λύσεις..
Α.
Συντροφικά μαχαιρώματα ή…
 Οι δηλώσεις των τέως ιδεολογικών συντρόφων του Έλληνα πρωθυπουργού τι είναι τελικά; Συντροφικά μαχαιρώματα ή ειλικρινείς διαπιστώσεις πάνω σε συγκεκριμένα γεγονότα; Κωνσταντοπούλου, Λαφαζάνης, Στρατούλης και λοιποί δεν χάνουν ευκαιρία να κρίνουν τις πολιτικές της ομάδας που διαχειρίζεται τις τύχες των Ελλήνων και ιδιαίτερα του επί κεφαλής της κυβερνοπαρέας. Όλοι αυτοί λειτούργησαν ως «ομάδα» το πρώτο εξάμηνο της προθέρμανσης για τον αγώνα δρόμου που ακολούθησε μετά το δημοψήφισμα και που χρειάστηκε να κατεβούν από το τρένο οι συνεπέστεροι. Αυτοί που έμειναν έχουν κοινά συμφέροντα και θα τα απολαύσουν για όσο περισσότερο χρόνο τα καταφέρουν…
MAT

Υφαντικά έργα τέχνης…
Ενενήντα έξι  ετών σήμερα ο Γεώργιος Σκάγιας δεν το βάζει κάτω και εξακολουθεί να δημιουργεί υφαντικά κυρίως έργα τέχνης. Μετά από δεκαετίες παραμονής στους Φιλιάτες, όπου διακρίθηκε ως ράφτης παραδοσιακών στολών, αποσύρθηκε τα δύο τελευταία χρόνια στο χωριό του Πλαίσιο Φιλιατών, όπου εξακολουθεί να δραστηριοποιείται. Τελευταίο του επίτευγμα η «Νέα Ιερουσαλήμ», μια ξύλινη κατασκευή με κεντημένη επένδυση. Τα επιτεύγματά του δεν είναι απλά καλλιτεχνία, μα  κάτι περισσότερο, είναι μεράκι.  Να σημειωθεί ότι πολλές χειροποίητες και χρυσοκεντημένες παραδοσιακές φορεσιές, που έχει παράγει, είναι πιστά αντίγραφα εκείνων που φόραγαν οπλαρχηγοί του 1821, αλλά και  νυφιάτικων ενδυμασιών διαφόρων περιοχών της Ηπείρου και ειδικά της Θεσπρωτίας. Τον τρόπο, που σκέπτεται και δρα, αποκαλύπτουν τα λεγόμενά του: «Στη σημερινή κατάσταση που βρισκόμαστε, πρέπει να είμαστε και ενήμεροι, αλλά και να προσφέρουμε. Χωρίς προσφορά δεν γίνεται. Ας μην υπολογίσουμε ότι φτάσαμε σε ηλικία μεγάλη. Γιατί η πατρίδα μας έχει ανάγκη. Να κρατήσουμε τις παραδόσεις μας, τη θρησκεία μας».
Η.Μ.

Εντυπωσιακή φάτνη!..
Για μία ακόμη φορά προκαλεί ξεχωριστή εντύπωση η φάτνη σε σπηλιά πριν την είσοδο του χωριού της Καστρίτσας Ιωαννίνων. Αυτές τις μέρες όσοι περνούν από εκεί, μπορούν να αντικρίσουν τη φάτνη που έχει στηθεί σε σπηλιά από μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου της Καστρίτσας, που κάθε χρόνο δημιουργούν, χάρη και στο φυσικό σκηνικό, την επιβλητική φάτνη. Σίγουρα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από τους διερχομένους στην περιοχή…
Ν.Γ.

 Λέτε να τον μιμηθεί;

 Έχουμε ίδιες αρχές αναφώνησε ο Τσίπρας απευθυνόμενος στον Τράμπ! Αν πράγματι έχουν ίδιες θέσεις για το περιβάλλον, αλλά και για το σύστημα υγείας που φρόντισε από την πρώτη ώρα να ξηλώσει αυτό που με τόσο κόπο έστησε ο Ομπάμα, τότε εμείς τι να περιμένουμε; Και ο Πολάκης έχει τις ίδιες αρχές με τον Τράμπ; Πώς θα καταντήσουν το σύστημα υγείας της Ελλάδας; Λέτε ο Τσίπρας να ζητήσει τη συνδρομή των συνεργατών του Τράμπ για να φτιάξει ένα νέο σύστημα υγείας στην Ελλάδα πάνω στις αρχές Τράμπ-Τσίπρα; Για να δούμε τι μας περιμένει και στην υγεία…
Θ.

Από το τέλμα στην ποιότητα…
 Υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να βγούμε από το τέλμα που φροντίσαμε όλοι μας να του δώσουμε τη μορφή που έχει σήμερα και να οικοδομήσουμε μια διαφορετική, σύγχρονη χώρα, που να σέβεται τους πολίτες της και να εκπέμπει προς κάθε κατεύθυνση σύγχρονες αντιλήψεις, περισσότερο ποιοτικές, ολιγότερο χρονοβόρες και να ανταμείβεται η αξιοκρατία σε όλη την πυραμίδα της δημόσιας διοίκησης και της κοινωνίας; Θα μου πείτε ότι αυτά είναι όνειρα θερινής νυκτός. Ποιοτική αναβάθμιση της χώρας και των υπηρεσιών της εμείς δεν θα ζήσουμε για να τη δούμε. Όλοι λειτουργούμε συναισθηματικά από την ώρα που επιλέγουμε την κυβέρνηση που θα αναλάβει, υποτίθεται, να οργανώσει τις υπηρεσίες που προσφέρει στο λαό και βάζουμε πρώτο το ατομικό μας συμφέρον…

Το συναίσθημα
 Οι περισσότεροι ψηφίζουμε συναισθηματικά, βάζοντας ανάμεσα στα πρώτα κριτήρια  αυτό της ιδεολογικής ταύτισης. Δεν το καταλάβαμε ότι ο μεγάλος εχθρός μας είναι τα ρουσφέτια που συναρτώνται με παράνομες ενέργειες; Έτσι ο φαύλος κύκλος δεν διακόπτεται, όλα καρκινοβατούν, ισοπεδώνονται εργατικοί και τεμπέληδες, μεταναστεύουν όσοι έχουν περίσσια προσόντα και αυτοί που μας κυβερνούν δεν διακρίνονται για τα προσόντα τους. Απλά, λίγα λόγια παραπλανητικά απ’ τα μπαλκόνια με επαναστατικό ύφος, υποσχεσεολογία για καλύτερες μέρες, κατασυκοφάντηση των θέσεων των αντιπάλων  και το γλυκό έδεσε. Πόσες φορές αποδείχθηκε άνθρακες ο… θησαυρός, αλλά εμείς δεν διδαχθήκαμε από τις γκάφες μας; Επαναλαμβάνουμε πάλι και πάλι τα ίδια λάθη…

Ο κοινός σκοπός
 Τον κοινό σκοπό δεν τον υπηρετήσαμε ποτέ όλοι μαζί, ούτε επιδιώξαμε να συνεννοηθούμε σε κοινά αποδεκτές επιλογές.  Η πολυδιάσπαση του λαού σε κόμματα και ιδεολογικά ρεύματα δεν βοήθησε ποτέ να αποκτήσουμε δύναμη που θα ανέτρεπε τις όποιες αποφάσεις εκείνων που μας κυβερνούν. Βολικό για την κάθε κυβέρνηση, αλλά και για τον κάθε επιχειρηματία να έχουν το λαό διασπασμένο. Κοινά προβλήματα δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ με κοινές δράσεις. Ακόμη και η γιορτή της πρωτομαγιάς μας βρίσκει διασπασμένους. Ούτε για μια μέρα δεν ενώσαμε τις αγωνίες μας. Εργαζόμενοι στην ίδια κρατική υπηρεσία ή στην ίδια επιχείρηση έχοντας ακριβώς τα ίδια προβλήματα, δεν τα διεκδίκησαν ποτέ ενωμένοι. Έτσι ο κοινός σκοπός τίθεται πάντα υπό αμφισβήτηση.

Πόσο καλύτερη έγινε;
 Πηγαίνεις σε ξένα πανεπιστήμια και βλέπεις πεντακάθαρους τους κοινόχρηστους χώρους και καλοδιατηρημένα κτήρια με υποδειγματική αισθητική στον περιβάλλοντα χώρο. Οι φοιτητές πηγαίνουν εκεί για να σπουδάσουν χωρίς κινητό και καφέ στο χέρι! Οι διοικήσεις κάνουν τη δουλειά τους, χωρίς το φόβο να μπουκάρουν κάποιοι και να τα σπάσουν όλα ή να χτίσουν τις πόρτες των γραφείων τους. Εδώ με όλα αυτά που συμβαίνουν έγινε ποιοτικότερη η παρεχόμενη εκπαίδευση; Επειδή κάποιες ομάδες φωνάζουν συνθήματα βοήθησαν στην αναβάθμιση της εκπαίδευσης; Ο ίδιος ο Τσίπρας που έγινε το σύμβολο των καταλήψεων, τώρα τι είδους αναβάθμιση σχεδιάζει να εφαρμόσει;
Θεανώ Βλάχου