Θεωρητική συζήτηση…

Πάντως, δεν ωφελεί να συζητάμε περί τοποθέτησης καμερών και για το αν αυτές μπορούν τουλάχιστον να αποτρέψουν βανδαλισμούς στα Γιάννενα. Αυτό μόνο στην πράξη μπορεί να φανεί και εμείς δεν τις έχουμε δοκιμάσει, αλλά μιλάμε μόνο θεωρητικά. Για παράδειγμα, αναρωτιόμαστε, αν είχαν μπει κάμερες στις δύο εξωτερικές πλευρές του αρχοντικού Πυρσινέλλα, θα συνέχιζαν να το βανδαλίζουν κάθε τόσο με συνθήματα; Φυσικά, για τις ανεξέλεγκτες χωματερές οι κάμερες δεν μπορούν να βοηθήσουν. Ωστόσο, συμφωνούμε με τον Δήμαρχο ότι απαιτείται συλλογική συνείδηση και σεβασμός από πλευράς των πολιτών στον δημόσιο χώρο, με άλλα λόγια παιδεία! Όταν όμως αυτά δεν υπάρχουν τι γίνεται;

Κ.Α.

Όχι μόνο πανηγύρια!

Μας άρεσε ιδιαίτερα η εικόνα που παρουσίασαν φέτος τα χωριά της Ηπείρου. Δίπλα στα παραδοσιακά πανηγύρια και τις λαϊκές βραδιές, που ασφαλώς έχουν τη δική τους θέση και αξία, βρήκαν χώρο παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικές παραστάσεις, βραδιές ποίησης και εκδηλώσεις τιμής σε πρόσωπα, μνημεία και ναούς. Ήταν μια ευχάριστη αλλαγή, που έδειξε ότι η πολιτιστική ζωή της υπαίθρου, δεν χρειάζεται να περιορίζεται μόνο σε γλέντια. Μακάρι αυτή η «πολιτιστική πολυφωνία» να συνεχιστεί και να ενισχυθεί, γιατί τα χωριά μας έχουν ιστορία, καλλιτέχνες και πολιτισμό που αξίζει να προβάλλονται...

Μ.Γ.

Ελάχιστοι μαθητές…

Η ερήμωση της Θεσπρωτίας -και ειδικά των ορεινών περιοχών του Σουλίου και της Μουργκάνας- είναι πλέον ορατή. Στα χωριά του Σουλίου το Δημοτικό Σχολείο Τσαγγαρίου έχει απομείνει με πέντε μαθητές (άλλα τρία παιδιά είναι στο Νηπιαγωγείο), ενώ σ' ολόκληρο το σύμπλεγμα των χωριών της Μουργκάνας το Δημοτικό Λεπτοκαρυάς έχει τρεις μαθητές, ενώ τη σχολική περίοδο 2024 - 25 έκλεισε το Νηπιαγωγείο. Στα μικρά χωριά της Θεσπρωτίας όπως και όλης της Ηπείρου πλέον λειτουργούν ελάχιστα σχολεία, γεγονός που αποτελεί μια ακόμη απόδειξη ότι η ύπαιθρος ερημώνει και η κατάσταση πλέον είναι μη αναστρέψιμη. Είναι ανάγκη να καταλάβουμε πως η δημιουργία προϋποθέσεων για τη συγκράτηση στις εστίες τους των κατοίκων της υπαίθρου, είναι εθνική επιταγή!

Η.Μ.

Έμπρακτη στήριξη…

= Οι εξαγγελίες της Κυβέρνησης για δημιουργία 8.600 νέων θέσεων στις φοιτητικές εστίες αποτελεί αναγκαία παρέμβαση, η οποία, όμως, έχει ήδη καθυστερήσει. Η φοιτητική στέγη έχει εξελιχθεί σε δυσεπίλυτο πρόβλημα, καθώς τα υψηλά ενοίκια και το αυξημένο κόστος ζωής εξαντλούν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Για πολλές ευάλωτες οικογένειες, η φοίτηση ενός παιδιού μακριά από τον τόπο κατοικίας του, γίνεται οικονομικά απαγορευτική. Συνεπώς, οι εξαγγελίες πρέπει να μετατραπούν γρήγορα σε έργα και διαθέσιμα δωμάτια, με διαφανή κοινωνικά κριτήρια. Η πρόσβαση στις σπουδές, δεν μπορεί να εξαρτάται από το εισόδημα των γονέων, ούτε από το ύψος κάποιου ενοικίου. Το κράτος οφείλει να στηρίξει έμπρακτα όσους πραγματικά δυσκολεύονται…

Μ.

Περί ογκωδών…

Πολύ καλά τα αναφέρει σε ανάρτησή της η Υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου. Πράγματι, οι πολίτες που έχουν ογκώδη, τα οποία επιθυμούν να ξεφορτωθούν, θα πρέπει να επικοινωνούν πρώτα τηλεφωνικά μαζί της και να κλείνουν ραντεβού για να πάει όχημα να τα πάρει. Το ερώτημα όμως είναι το εξής: Το τηλέφωνο που δίνει η Υπηρεσία απαντάει γενικά; Υπάρχει δηλαδή κάποιος που καταγράφει καθημερινά τα αιτήματα πολιτών, ή χρειάζεται αυτοί να καλούν κάνα μήνα μέχρι να τους σηκώσουν το ακουστικό; Επίσης, πόσο καιρό παίρνει συνήθως για να πάει το φορτηγάκι να πάρει τα ογκώδη; Αν είναι μερικές ημέρες ή μία εβδομάδα, έχει καλώς. Αν πηγαίνει μετά από έναν μήνα και βάλε… ζήσε Μάη μου!

Κ.

Χρήσιμη δράση…

Ωραία τα πολιτιστικά που γίνονται αυτές τις ημέρες στην ύπαιθρο, αλλά καλό είναι να διοργανώνονται και δράσεις με πιο… πρακτικό αντικείμενο, ώστε να μένει και τίποτε στα χωριά. Ιδού ένα παράδειγμα: Ομάδα παιδιών, καμιά εικοσαριά συνολικά, καθάρισαν αυτές τις ημέρες -με συνοδούς και υπό την επίβλεψη ενηλίκων- το καλντερίμι που ενώνει την εκκλησία των Ταξιαρχών με την Άνω Βίτσα Ζαγορίου. Το καλντερίμι έγινε και πάλι βατό κι αυτή η δουλειά μένει ως παρακαταθήκη στη Βίτσα… Όσο για τα παιδιά, υπάρχει καλύτερος τρόπος από αυτόν για να διδαχθούν την αξία του εθελοντισμού και της κοινωνικής προσφοράς;

K.

Χωρίς αξιοποίηση…

Τα χωριά στην περιοχή της παλαιάς εθνικής οδού Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας, δίπλα στον Καλαμά, έχουν μαραζώσει. Ζητούν απεγνωσμένα ανάσες ζωής. Μια από αυτές τις ανάσες ζωής θα μπορούσε να είναι η τουριστική αξιοποίηση του Καλαμά, που προς αυτή την κατεύθυνση δεν έχει γίνει τίποτε, παρότι οι  όμορφες ...προκλήσεις του είναι πολλές. Εκτός από το ότι η περιοχή του Καλαμά έχει σημαντικά υπολείμματα βυζαντινής κληρονομιάς, στον ποταμό μπορεί να αναπτυχθούν οργανωμένες τουριστικές δραστηριότητες, που θα προσελκύσουν Έλληνες και ξένους τουρίστες. Ας το κοιτάξουν αυτό οι φορείς της περιοχής, γιατί είναι κρίμα ένας περιβαλλοντικός θησαυρός να μένει αναξιοποίητος…

Η.