• Το θέμα των αδέσποτων σκύλων που ακόμα κυκλοφορούν κατά δεκάδες στους δρόμους των Ιωαννίνων και άλλων Ηπειρωτικών πόλεων είναι γεγονός ότι δεν μπορεί να επιλυθεί με εκκλήσεις και… ευχολόγια.
Χρειάζονται πράξεις από πλευράς των Δήμων, οι οποίοι δεν μπορεί να περιορίζονται σε απλές δράσεις ενημέρωσης ή σε στειρώσεις και εμβολιασμούς ζώων. Και αυτά καλά είναι, όμως δεν αρκούν!
 Όσον αφορά τα Γιάννενα, είναι προφανές ότι χρειάζεται και άλλος χώρος στέγασης αδέσποτων, αφού το υπάρχον καταφύγιο έχει… κορεστεί, ενώ η Δημοτική Αρχή πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της και να πάρει μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου, πάντα σε συνεργασία με

όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και κυρίως με τα φιλοζωικά σωματεία της πόλης μας.

Δύο επιστολές
Τα αδέσποτα είναι ένα ζήτημα πάντως που απασχολεί έντονα πολλούς Γιαννιώτες. Δύο απ’ αυτούς, ο κ. Κώστας Ζήκος και η κ. Σουζάνα Μπράμπαντερ –Τσουκανέλη, εκπρόσωπος του σωματείου ΑΝΙΜΑ, με επιστολές τους προς τον «Π.Λ.» καταθέτουν τις δικές τους απόψεις για το θέμα.

«Γιατί να ανέχομαι;»
Όλοι δηλώνουν… αναρμόδιοι για τα αδέσποτα, όμως ο πολίτης δεν φταίει σε τίποτα να ταλαιπωρείται, τονίζει ο κ. Κώστας Ζήκος σε επιστολή του. Πιο αναλυτικά, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
«Στο φύλλο της 1-10-14 της Εφημερίδας σας, διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πρωτοσέλιδο που αφορούσε τα αδέσποτα σκυλιά στην πόλη μας. Άλλωστε και παλαιότερα στο φύλλο της  10-12- 2013 είχατε ασχοληθεί με το ίδιο θέμα, όπως και στις 4-12-2014. Και περίμενα να ανιχνεύσω κάτι νεώτερο με το θέμα αυτό, μια και κατά καιρούς ύστερα και από ερεθίσματα αναγνωστών σας έχετε ασχοληθεί εξ απαλών ονύχων –μπορώ να πω– με το  εν λόγω θέμα.  Έτσι, στο άρθρο σας  εμμέσως πλην σαφώς επισημαίνεται ότι δεν υπάρχει προοπτική από τη νέα Δημοτική Αρχή ν’ ασχοληθεί με τ’ αδέσποτα.
Ένα εμπεριστατωμένο άρθρο του φιλολόγου κ. Καλέ που φιλοξενήσατε στις στήλες της Εφημερίδας σας στις 4-10-14 (ημέρα γιορτής των ζώων) ωμά και σταράτα αλλά και τεκμηριωμένα θέτει το όλο θέμα στην επικαιρότητα, ασφαλώς με την ελπίδα ευαισθητοποίησης των αρμοδίων. Αλλά ποιοι είναι οι αρμόδιοι; Είναι οι Δήμοι, είναι οι ανύπαρκτες φιλοζωικές οργανώσεις ή οι πρώην ιδιοκτήτες των αδέσποτων που όταν τα βαρεθούν τα εγκαταλείπουν και όποιον πάρει ο χάρος;
Αναφέρεστε στο πρωτοσέλιδό σας σε συσκέψεις φορέων γειτονικού Νομού και αποφάσεις που πάρθηκαν σ’ αυτές για το ίδιο πρόβλημα. Σας πληροφορώ ότι και σε άλλους Δήμους έγιναν παρόμοιες συσκέψεις, πάρθηκαν και εκεί κάποιες αποφάσεις που δυστυχώς έμειναν στα χαρτιά.
Μεταξύ αυτών των αποφάσεων –άκουσον, άκουσον– είναι και  η υλοποίηση δράσεων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των ιδιοκτητών κατοικιδίων… Μα εδώ δεν μιλάμε για γνωστούς ιδιοκτήτες, δηλ. τους δεσπότες, αλλά για τους άγνωστους.
Για τους πρώτους πρόσφατα η Πολιτεία  θέσπισε Νόμους και διατάξεις που τους επιτρέπει να παίρνουν τα σκυλιά στα διαμερίσματα και να κοιμούνται  μ’ αυτά αγκαλιά χωρίς να μπορεί να διαμαρτυρηθεί ο γείτονάς τους….
Εγώ όμως, ο απλός πολίτης αυτής της πολύπαθης πόλης, που θέλω να νοιώθει ασφάλεια η γυναίκα μου, τα παιδιά μου και τα  εγγονάκια μου που για κάποιο λόγο θα γυρίσουν όταν σουρουπώσει στο σπίτι, σε ποιόν να στηριχθώ;
Και σας ρωτώ: Έχω εγώ καμία υποχρέωση να ανέχομαι τα περιττώματά τους στην είσοδο του σπιτιού μου; Έχω εγώ υποχρέωση ν’ ακούω όλη νύχτα τα γαυγίσματα από τις κυνομαχίες που διεξάγονται; Να καλέσω την Αστυνομία η οποία είναι αναρμόδια; Mήπως δεν έχει κληθεί για να συνδράμει επανειλημμένα και από άλλους συμπολίτες μου; Να απευθυνθώ στο Δήμο, θα με παραπέμψει στις φιλοζωικές οργανώσεις ή στην ανυπαρξία πόρων ή χώρου για τη δημιουργία καταφυγίου αδέσποτων. Άλλωστε, είναι και το πολιτικό κόστος. Να τα έχουμε καλά και με τις φιλοζωικές οργανώσεις, να τα έχουμε καλά και με τους συμπολίτες μας. Και με τον αστυφύλακα και με το χωροφύλακα. Και συ, ταλαίπωρε πολίτη, πλήρωνε και… σκάσε!
Για να… χρυσωθεί το χάπι ο Δήμος υποστηρίζει ότι «εγώ τα φρόντισα. Τα εμβολίασα  τα στείρωσα και τα επεσήμανα με ειδικές κονκάρδες. Από κει και πέρα λουστείτε τα εσείς οι Δημότες και δεν με ενδιαφέρει αν γεμίζουν τα πεζοδρόμια, τα φαγάδικα και τα πάρκα με τις καθημερινές ξάπλες τους».  Και γεννάται το ερώτημα, πότε και ποιος αρμόδιος θα τολμήσει να δώσει κάποια λύση σ’ αυτό το θέμα. Οι υγειονομικές Υπηρεσίες έχουν ευαισθητοποιηθεί σχετικά;
Απ’ ότι διαβάζω σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες δεν υπάρχουν αδέσποτα.  Τώρα γι’ αυτούς που νομίζουν ότι είναι ζωόφιλοι, ας το δείξουν έμπρακτα. Ας μαζέψουν ένα αδέσποτο από το δρόμο και ας το φροντίσουν. Αλλά αυτό δεν γίνεται διότι θέλουν να είναι και ράτσας να πουλάνε και μούρη και όχι να είναι κάποιος κόπρος.
Τέλος, θα μου επιτραπεί να επισημάνω κάτι έξυπνο που έγινε από πλευράς  του Δήμου Κοζάνης, ενδεχόμενα πέραν του ενδιαφέροντος για τα αδέσποτα, για να βγάλει εν μέρει έξω την ουρά του και να μη τα χαλάσει και με τις φιλοζωικές οργανώσεις αποφάσισε –όπως διάβασα παλαιότερα- το εξής: Να διενεργήσει διαγωνισμό με στόχο την εξεύρεση της καλύτερης λύσης για το πρόβλημα των αδέσποτων σκύλων. Στόχος ήταν να βρεθούν οι κατάλληλοι συνεργάτες οι οποίοι σε συνεργασία με τους φιλοζωικούς συλλόγους και τους πολίτες ν’ αντιμετωπίσουν ριζικά το φαινόμενο των αδέσποτων».

Η άποψη της ΑΝΙΜΑ
Tις απόψεις της για το θέμα εκφράζει και η κ. Σουζάνα Μπράμπαντερ –Τσουκανέλη, μέλος της Φιλοζωικής Οργάνωσης ΑΝΙΜΑ, εστιάζοντας στο έργο που προσφέρουν στα Γιάννενα εθελοντές, οι οποίοι αγωνίζονται να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με τα αδέσποτα. Συγκεκριμένα, αναφέρει τα ακόλουθα:
«Σχετικά με το άρθρο σας την Τέταρτη 1 Οκτώβριου για τα αδέσποτα θα ήθελα να σας αναφέρω τα έξης: Η πρόταση «κάποιες προσπάθειες που καταβάλλουν οι Φιλοζωικές Οργανώσεις συνήθως όμως μόνο με λόγια, καταγγελίες και εκκλήσεις» που χρησιμοποιείται από το αρθρογράφο είναι ένα πολύ άσχημος τρόπος να περιγράψει τις δράσεις των εθελοντών (!) που κάθε μέρα αγωνίζονται να ταΐζουν αδέσποτα, να μαζέψουν θύματα τροχαίων και να τα πάνε σε κτηνιάτρους, να φροντίζουν παρατημένα κουτάβια και να πληρώσουν τα παραπάνω τις περισσότερες φορές, αν όχι όλες, από την τσέπη τους!
Όσον αφόρα το σχόλιο του αρθρογράφου που αναφέρει ότι στην Άρτα παίρνουν μέτρα ενώ στα Γιάννενα δεν γίνεται τίποτα, σας παραθέτω κάποια νούμερα: Από το 2013 έχουν γίνει πάνω από 200 στειρώσεις σκύλων, πάνω από 200 κουτάβια έχουν βρεθεί τραυματισμένα ή παρατημένα έξω από το ΚΑΖΙ και σε άλλους χώρους που υπάρχουν φιλόζωοι και οι υιοθετήσεις που έχουν γίνει μέσω του ΚΑΖΙ ξεπερνούν τις 300.
Ενδεικτικά, στο ΚΑΖΙ φιλοξενούνται αυτή την στιγμή 140 αδέσποτα ενώ η προβλεπόμενη χωρητικότητα είναι 50! Όπως προβλέπει ο Νόμος 4039, γίνεται στείρωση, εμβολιασμός και σήμανση με ειδικό τσιπ και μετά τα σκυλιά επιστρέφουν στο χώρο όπου βρεθήκαν. Παρά τις επανειλημμένες προτροπές των φιλοζωικών οργανώσεων, δεν έχουν τοποθετηθεί ακόμα ταΐστρες από το Δήμο (όπως προβλέπει ο νόμος).
Γενικά, το άρθρο σας δείχνει περιφρόνηση προς τους ανθρώπους που είναι εθελοντές και προσπαθούν να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος που δεν είναι καν δικό τους σφάλμα…».