• Καμπέρειον Πνευματικόν Ίδρυμα: Ο Πνευματικός Φάρος της Ηπειρωτικής πρωτεύουσας! Ένα Ίδρυμα που υπηρετεί, επί 40 σχεδόν χρόνια, την ανάπτυξη της πνευματικής, καλλιτεχνικής, πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής της πόλης των Ιωαννίνων και γενικότερα της Ηπείρου.
Σημαντική προσφορά του Ιδρύματος, στην πολιτιστική ζωή της πόλης, είναι η παραχώρηση της
ισόγειας  μεγάλης  αίθουσας, 2.000 θέσεων, στο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Ιωαννίνων (ΔΗΠΕΘΕ), όπου σήμερα στεγάζεται το ομώνυμο θέατρο. Στον πρώτο όροφο του Ιδρύματος, στεγάζεται το βεστιάριό του.
Στον δεύτερο όροφο βρίσκεται η αίθουσα της Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης, καθώς και η αίθουσα διαλέξεων «Μαρία Καμπέρη», χωρητικότητας 220 περίπου ατόμων με μικροφωνική εγκατάσταση, βήμα – έδρα ομιλητή, βιντεοπροβολέα, οθόνη προβολής και επιδιοσκόπιο.
Στην αίθουσα διαλέξεων, φιλοξενούνται (για πρόβες) η παιδική χορωδία του «Κατσαρείου Ιδρύματος», η χορωδία «Τροβαδούροι των Ιωαννίνων», η θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και άλλες καλλιτεχνικές ομάδες.
Στον τρίτο όροφο, στεγάζεται η Διεύθυνση Νεότητος της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων, το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Ν. Ιωαννίνων «Σχεδία» (σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ), καθώς επίσης και η δεύτερη αίθουσα της Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης.
Το Ίδρυμα αποτελεί επίσης πιστοποιημένο εξεταστικό κέντρο για το Ν. Ιωαννίνων (και την Ήπειρο γενικότερα) του ετήσιου μαθητικού διαγωνισμού «Λυσίας».
Πρέπει να υπογραμμισθεί ιδιαίτερα, ότι το 1981, όταν ιδρύθηκε η Ιατρική Σχολή Ιωαννίνων, στεγάστηκε σε αίθουσα του «Καμπερείου Ιδρύματος», όπου και παρέμεινε μέχρι το 1991.

Σύσταση – διοίκηση
Ο Γιάννης Καμπέρης (φωτό) συνέστησε το 1977 το «Καμπέρειο Ίδρυμα», σκοπός του οποίου είναι «η ανάπτυξη της πνευματικής, καλλιτεχνικής και πολιτιστικής κινήσεως εις την πόλιν των Ιωαννίνων και την Ήπειρο, η χορήγηση βραβείων εις αριστεύοντας μαθητάς Γυμνασίων της πόλεως και του Νομού, η χορήγηση υποτροφιών διά μεταπτυχιακάς σπουδάς και η χρηματοδότηση επιστημονικών και ερευνητικών εργασιών».
Σύμφωνα με τη Συμβολαιογραφική Πράξη, ο ευεργέτης θα αποτελεί μέλος ισόβιο του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, μετά δε το θάνατό του «εις εκ των απογόνων του εξ αρρενογονίας».
Το Ίδρυμα λειτουργεί βάσει δικού του Καταστατικού και διοικείται από 7μελές Συμβούλιο, αποτελούμενο από τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων, ως Πρόεδρο, τον Ιωάννη Καμπέρη, ως αντιπρόεδρο, το Νομικό Σύμβουλο της Εφοροεπιτροπείας των Αγαθοεργών Καταστημάτων, ως Γεν. Γραμματέα, ένα μέλος της Εφοροεπιστροπείας, το Δήμαρχο Ιωαννίνων, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου και τον επικεφαλής της μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου.
Σήμερα το Δ.Σ. αποτελείται από τους εξής: Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ιωαννίνων κ. Μάξιμο, πρόεδρο, Σπύρο Καμπέρη, αντιπρόεδρο, Γ. Τσουμάνη, γεν. Γραμματέα, Ιωάν. Γρατσανίτη, Θωμά Μπέγκα, Δήμαρχο Ιωαννίνων, Γ. Παπαδιώτη, πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου και Νικ. Γκόντα, επικεφαλής της αντιπολίτευσης του Δημοτικού Συμβουλίου (πρώην Δήμαρχο Ιωαννίνων).

Ο Γιάννης Καμπέρης
Ο Γιάννης Καμπέρης, γιος του Σπύρου και της Ελένης, γεννήθηκε στην Ζωοδόχο Κουρέντων το 1924.
Τα πρώτα γράμματα έμαθε στη γεννέτειρά του. Επί τριετία (1937 – 1940) παρακολούθησε, εργαζόμενος, μαθήματα σε Νυκτερινή Τεχνική Σχολή.
Ασχολήθηκε, με ιδιαίτερη επιτυχία, με εμπορικές, βιομηχανικές και οικοδομικές επιχειρήσεις. Χάρη στην σπάνια εργατικότητα, την ευφυΐα και το επιχειρηματικό του δαιμόνιο, κατώρθωσε να αναδειχθεί σε σημαντικό οικονομικό παράγοντα του τόπου.
Ο Γιάννης Καμπέρης, υπηρέτησε την πόλη, για ένα διάστημα (Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 1973) και ως Δήμαρχος Ιωαννίνων.
Διέθεσε σημαντικά χρηματικά ποσά για την εκτέλεση κοινωφελών έργων στη γενέτειρά του και στα Γιάννενα. Ανακηρύχθηκε μέγας ευεργέτης της εκκλησίας του Αρχιμανδρείου.
Παντρεύτηκε την Μαρία Τσόκου, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
Έφυγε από τη ζωή στις 23 Ιουλίου 1996.

Υ.Γ.: Πρέπει να γνωρίζουν –προφανώς το αγνοούν!- κάποιοι αξιωματούχοι κοινωφελών Ιδρυμάτων, ότι ο δημοσιογράφος έχει υποχρέωση να παρακολουθεί, να καταγράφει και να δημοσιοποιεί τις εν γένει δραστηριότητες –και να ασκεί κριτική για τα κακώς κείμενα- των εν λόγω Ιδρυμάτων, τα οποία, σύμφωνα με τη βούληση των ευεργετών, ανήκουν στους πολίτες.
Ο δημοσιογράφος, ως εκ τούτου, δεν έχει ανάγκη… άδειας αξιωματούχου (!), προκειμένου να ασκήσει τα καθήκοντά του. Ας το λάβουν, λοιπόν, αυτό υπ’ όψη οι εν λόγω αξιωματούχοι, οι οποίοι, όπως φαίνεται, παρεξήγησαν το ρόλο τους!..