• Το «αηδόνι της Ηπείρου», ο Αλέκος Κιτσάκης, έφυγε χθες το πρωί από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, ενώ νοσηλευόταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων.
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Τετάρτη και ώρα 11 π.μ. στον Άγιο Νικόλαο Κοπάνων, στα Γιάννενα. Ειδικό αφιέρωμα - ρεπορτάζ για τη ζωή και την προσφορά του Αλέκου Κιτσάκη στο ελληνικό Δημοτικό τραγούδι, δημοσιεύει η ευρείας αναγνωσιμότητας ιστοσελίδα «protothema.gr». Γράφει συγκεκριμένα:
Γεννημένος στο Ριζοβούνι του νομού Πρέβεζας το 1934, έμεινε ορφανός από μικρός και μετακόμισε στην Αθήνα όπου και άρχισε να συμμετέχει σε εκδηλώσεις της Ηπειρώτικης Ομοσπονδίας, καθώς και σε μία φιλανθρωπική εκδήλωση στο θέατρο Rex, με τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Εκεί η πριγκίπισσα, τότε, Φρειδερίκη ενθουσιασμένη τον πήρε μαζί της στο παλάτι, όπου και διέμεινε για μικρό χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στο Οικοτροφείο Κέρκυρας (Αχίλλειο Ίδρυμα) και τον Σεπτέμβριο 1949 στάλθηκε στη Μέση Γεωπονική Σχολή Πατρών (Σκαγιοπούλειο Ορφανοτροφείο) όπου παράλληλα σπούδασε στο Ωδείο Πατρών, έψελνε στην εκκλησία και παρουσιάζονταν σε εκπομπές Δημοτικού τραγουδιού στο ραδιόφωνο.
Με την επιστροφή του στην Αθήνα συμμετείχε σε εκπομπές της ΕΡΤ ενώ εξασφάλισε, με τη βοήθεια του Μανόλη Καλομοίρη, υποτροφία στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Αν και ξεκίνησε τις σπουδές, δεν τελείωσε λόγω στράτευσης.
Συνεργάστηκε με την Odeon του Μίνωα Μάτσα και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη μουσική βιομηχανία.
Υπολογίζεται ότι έχει ηχογραφήσει 2.500 τραγούδια!
Είχε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού όπως την Καίτη Γκρέι, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τη Μαρινέλλα, τη Ρίτα Σακελαρίου, την Τζένη Βάνου, τον Περικλή Περράκη, τον Βασίλη Σούκα, τον Στάθη Κάβουρα, και πολλούς άλλους καλλιτέχνες.
Το 2005, είχε επισκεφτεί το Προεδρικό Μέγαρο για να πει τα κάλαντα στον Ηπειρώτη φίλο του Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια.
Τα χιλιάδες τραγούδια του, εξυμνούν συνήθως την Ήπειρο, την φυσική ομορφιά του τοπίου, την ποιμενική ζωή, την ξενιτιά, τον έρωτα αλλά και τους αγώνες του Ελληνικού Έθνους.
Η χροιά της φωνής του τον καταξίωσε ως υπ αριθμόν ένα τραγουδιστή Δημοτικών Τραγουδιών του εικοστού αιώνα, και είχε χαρακτηριστεί «ως ο Στέλιος Καζαντζίδης του δημοτικού τραγουδιού».
O αξέχαστος Έλληνας τραγουδιστής, Στέλιος Καζαντζίδης ήταν θαυμαστής του Αλέκου Κιτσάκη.

***
• Ομόφωνο ψήφισμα εξέδωσε χθες για τον χαμό του Αλέκου Κιτσάκη το Δημοτικό Συμβούλιο Ιωαννίνων, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, «ότι η φωνή και τα τραγούδια του που εξέφρασαν για πολλές δεκαετίες τις χαρές και τις λύπες των Ηπειρωτών, θα εξακολουθήσουν να «συντροφεύουν» και να συγκινούν και τις επόμενες γενιές».
• Με χθεσινή ανακοίνωσή της η ΠΑΕ ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ 1966, εκφράζει τη θλίψη της για τον θάνατο του Αλέκου Κιτσάκη -του δημιουργού του ύμνου της ομάδας- και τα θερμά της συλλυπητήρια στους οικείους του.

Στερνό «αντίο» στον άρχοντα της δημοτικής μας παράδοσης…

 ➤   Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΓΙΑΝΝΑΚΗ

• Δεν μπορείς να το πιστέψεις! Την ώρα που έφευγε για το αιώνιο ταξίδι ο Αλέκος Κιτσάκης και σιωπούσε για πάντα το «Αηδόνι της Ηπείρου» τα Τζουμέρκα τα περήφανα, ήταν τα πρώτα που έχυναν ποτάμια τα δάκρυα για τον χαμό του.
Αυτά τα Τζουμέρκα, που τόσο πολύ ύμνησε ο Αλέκος με την αξεπέραστη μαστοριά και γλυκύτητά του, έπνιξαν στο κλάμα ολόκληρη την Ήπειρο, που βρήκε αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο να πει το δικό της «αντίο» στον περήφανο και αξεπέραστο τραγουδιστή Αλέκο Κιτσάκη.
Επί εβδομήντα σχεδόν χρόνια ο Αλέκος Κιτσάκης υπηρέτησε κατά τον καλύτερο και πιστότερο τρόπο την Ηπειρωτική δημοτική παράδοση. Κατάφερε να ντύσει το Ηπειρώτικο μοιρολόι, που τόσο έντονα ακούγονταν μετά τον πόλεμο, με αισιόδοξες Ηπειρώτικες νότες και να φτιάξει ένα δικό του δείγμα Ηπειρωτικών ακουσμάτων, με τα οποία έκλαψαν, χάρηκαν, γλέντησαν εκατομμύρια Έλληνες σε όλες τις γωνιές του κόσμου.
Άτυχος ο ίδιος, αφού η ορφάνια από γονείς ήλθε πρόωρα στη ζωή του. Ξεκίνησε από την Ποδογώρα με όνειρο να καζαντίσει, κι εκείνος το παράκανε και κατέκτησε όλον τον κόσμο, με την «εγκεφαλική» φωνή του, όπως ο ίδιος έλεγε, μεταφέροντας την άποψη του μεγάλου δασκάλου του Μανώλη Καλομοίρη όταν σπούδαζε στο Εθνικό Ωδείο και μάλιστα «τιμής ένεκεν» λόγω του ιδιαίτερου ταλέντου του.
Ένα τραγίσιο παντελόνι και με… δυο όμοια παπούτσια, από μικρός περπάτησε να φτιάξει τη ζωή του, όπως ο ίδιος περιγράφει σ’ ένα από τα θρυλικά τραγούδια του. Μέσα σε λίγους στίχους και με μια υπέροχη μουσική περιέγραψε ολόκληρη την δική του Οδύσσεια μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή χθες Δευτέρα πρωί. Με διαβατήριο τη φωνή και με εφόδια την δύναμη ψυχής, έδωσε μια άλλη διάσταση στην δημοτική μας παράδοση.
Εκτός από τα παραδοσιακά τραγούδια της Ηπείρου, που δεν τα κακοποίησε αλλά τα σεβάστηκε σε όλο τους το μεγαλείο, ο ίδιος δημιούργησε μια δική του ξεχωριστή μουσική σχολή, που σήμερα μπορούν να πατήσουν οι νέοι καλλιτέχνες σ’ όλη τη χώρα.
Δεν είναι καθόλου τυχαίος ο χαρακτηρισμός «Αηδόνι της Ηπείρου», χαρακτηρισμό που του έδωσε ο ίδιος ο λαός, που τον απολάμβανε με όλες τις αισθήσεις του. Όλοι οι Ηπειρώτες, αλλά και όλοι οι Έλληνες έχουν στη δισκοθήκη τους τραγούδια του Κιτσάκη, ο οποίος εκτός από την εν ζωή αναγνώρισή του, είναι βέβαιο πως η αιωνιότητα θα του κρατάει μια εξέχουσα θέση στο Ηπειρωτικό μεγαλείο!
Μπορεί να «έπεσε» την ίδια σχεδόν ημέρα το θρυλικό γιοφύρι της Πλάκας που ένωνε κάποτε δύο κόσμους και ο θρύλος της Ηπειρωτικής παράδοσης Αλέκος Κιτσάκης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι… έπεσαν και στην μνήμη του κόσμου.
Φίλε μου καλέ, που με τίμησες με την προσωπική φιλία τριών δεκαετιών, εσύ που μας τραγούδησες, μας γλέντησες, εσύ που συνόδεψες τους γάμους των παιδιών μας, δέξου τώρα μαζί με τις ευχαριστίες μας και δυο δάκρυα να σε συνοδεύουν στο μακρύ ταξίδι. Ένα στερνό αντίο φίλε, στη θέση που με τόσο αγάπη και από καρδιάς μας έλεγες… «γειά σου φίλε, Γιώργο, Μιχάλη, Βασίλη, Κώστα»…
Και πούσαι, πες κι εκείνο το: «Βγήκα ψηλά και πλάγιασα»… Παραγγελιά!..