• Προτείνει συχνά μέσα από τις στήλες του ο «Π.Λ.», παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν στην πόλη των Ιωαννίνων, άλλοτε μικρές και άλλοτε μεγαλύτερες. Δυστυχώς όμως τις περισσότερες φορές απευθύνεται σε ώτα μη ακουόντων.
Βέβαια, όταν στα πολύ απλά, για τα οποία απαιτείται δουλειά μόλις λίγων λεπτών, οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Ιωαννιτών επιδεικνύουν παροιμιώδη αδιαφορία, τότε θα είναι… πολυτέλεια οι δημότες να ζητούν περισσότερη καθαριότητα, να κλείσουν λακκούβες, ν’ αλλάξουν καμένες λάμπες και άλλου τέτοιου είδους μικρές παρεμβάσεις, που όμως αλλάζουν την εικόνα της πόλης και διευκολύνουν τα μέγιστα τους κατοίκους της.
Οι «Σκεπτόμενοι Πολίτες»
Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη ανάρτηση των «Σκεπτόμενων Πολιτών», οι οποίοι μέσα από την ιστοσελίδα τους (www. ioannina2013.blogspot.gr), περιγράφουν μια τέτοια απλή περίπτωση, παραθέτοντας και τις σχετικές φωτογραφίες – αποδείξεις. Ο τίτλος του σχολίου τους «Αδιαφορία... από συνήθεια», τα λέει όλα. Αξίζει τον κόπο να το δημοσιεύσουμε αυτούσιο:
«Παροιμιακή τείνει να γίνει η αδιαφορία που επιδεικνύει η Δημοτική Αρχή μέσω των υπαλλήλων της για τη δημόσια περιουσία. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που αναφέρουμε παρακάτω. Η συγκεκριμένη ταμπέλα ήταν στη θέση της -εκεί πάνω από την Κενάν Μεσαρέ. Εμείς δίναμε έμφαση στο πρόβλημα των σκουπιδιών που κείτονταν στο οδόστρωμα, αλλά κάποια στιγμή είδαμε την ταμπέλα ανάποδα και της «χαρίσαμε» μια ανάρτηση, ζητώντας κάποιος δημοτικός υπάλληλος να τη βιδώσει και πάλι στη θέση της. Δεν έγινε φυσικά τίποτε. Μετά από κάποιο διάστημα είδαμε την ταμπέλα να ακουμπάει στον στύλο στο επίπεδο του δρόμου. Και πάλι ενημερώσαμε (καθότι τις αναρτήσεις μας που αφορούν θέματα της πόλης τις αποστέλλουμε στους αρμόδιους φορείς). Και πάλι δεν έγινε τίποτε. Ώσπου μια μέρα -τώρα τελευταία- δεν υπήρχε εκεί καν ταμπέλα. Ίσως να κοσμεί τώρα το αγροτικό κάποιου πλανόδιου και να πουληθεί για παλιοσίδερα. Ποιος θα χρεωθεί τώρα μια νέα ταμπέλα, που αφορά ειδικά τους πεζούς και τα παιδιά- με τίνος χρήματα θα αντικατασταθεί; Ή μάλλον δεν θα αντικατασταθεί καθόλου και θα μείνει ο στύλος να θυμίζει ότι κάποτε εκεί υπήρχε μια πινακίδα οδικής σήμανσης.  
Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς αντιλαμβάνονται κάποιοι τη δημόσια περιουσία και πως αφήνουν τα πράγματα στη μοίρα τους ενώ θα μπορούσαν με μια απλή κίνηση να τα διορθώσουν. Το ίδιο, για παράδειγμα, συμβαίνει και με τις πλάκες στον παραλίμνιο πεζόδρομο που έχουν αποξηλωθεί. Και δεν εννοούμε τώρα με τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Εκεί κείτονταν χρόνια τώρα χειμώνα καλοκαίρι όταν παρακαλούσαμε -ή προκαλούσαμε αν θέλετε- για λίγο τσιμέντο  ώστε να «επανακολληθούν».
Τι κι είναι το συγκεκριμένο σημείο τουριστικός προορισμός, τι κι αν τη συγκεκριμένη περιοχή την επισκέπτονται όλοι οι «απ' αλλού φερμένοι»; Η αδιαφορία πάνω απ' όλα. Μια αδιαφορία που αρχίζει από τα μικρά και πάει και στα μεγάλα (δρόμοι, γεφύρια, παιδικές χαρές, πάρκα κτλ.) Ως πότε;».